İlgili olduğunu düşündüğümüz başka bir sorumuz oldu: Soru şu: "Cehennemden nasıl kaçarım?" Soruların birbiriyle bağlantılı olmasının nedeni, Tanrı'nın İncil'de bize günahımızın ölüm cezasından kaçmanın yolunu sağladığını ve bunun bir Kurtarıcı aracılığıyla olduğunu söylemesidir - Rabbimiz İsa Mesih, çünkü MÜKEMMEL BİR ADAM yerimizi almalıydı. . Önce kimin cehennemi hak ettiğini ve onu neden hak ettiğimizi düşünmeliyiz. Yanıt, Kutsal Yazıların açıkça öğrettiği gibi, tüm insanların günahkâr olmasıdır. Romalılar 3:23, "HEPSİ günah işlediler ve Tanrı'nın yüceliğinden mahrum kaldılar. " Bu sen, ben ve diğer herkes demek. Isaiah 53: 6, "koyunları sevdiğimiz her şey yoldan çıktı" diyor.

İnsanın günahkar düşüşünü ve ahlaksızlığını anlamak için Romalılar 1: 18-31'i dikkatlice okuyun. Birçok özel günah burada listelenmiştir, ancak bunlar hepsi bile değildir. Ayrıca, günahımızın başlangıcının, tıpkı Şeytan'da olduğu gibi, Tanrı'ya karşı isyanla ilgili olduğunu da açıklar.

Romalılar 1:21, "Tanrı'yı ​​bilmelerine rağmen, Tanrı'yı ​​ne Tanrı olarak yücelttiler, ne de O'na şükrettiler, ama düşünceleri boşa çıktı ve aptal kalpleri karardı." 25. ayet, "Tanrı'nın gerçeğini bir yalana dönüştürdüler ve Yaradan'dan ziyade yaratılan şeylere taptılar ve hizmet ettiler" diyor ve 26. ayet, "Tanrı'nın bilgisini korumaya değer bulmadılar" diyor ve 29. ayet, "Her türlü kötülük, kötülük, açgözlülük ve ahlaksızlıkla doldular." 30. ayet, "Kötülük yapmanın yollarını icat ederler" diyor ve 32. ayet, "Tanrı'nın bu tür şeyleri yapanların ölümü hak ettiğine dair doğru hükmünü bilmelerine rağmen, sadece bunları yapmaya devam etmekle kalmıyor, aynı zamanda uygulayanları da onaylıyorlar. onları. " Burada alıntı yaptığım Romalılar 3: 10-18'i okuyun, "Doğru kimse yok, kimse yok ... kimse Tanrı'yı ​​aramıyor ... hepsi yüz çevirdi ... iyilik yapan kimse ... ve onların önünde Tanrı korkusu yok. gözler."

Isaiah 64: 6, "bütün doğru davranışlarımız pis paçavralar gibidir" diyor. İyi işlerimiz bile kötü niyetlerle kirlenmiştir. İşaya 59: 2, “Ama suçlarınız sizi Tanrınızdan ayırdı; Günahlarınız işitmesin diye yüzünü sizden gizledi. " Romalılar 6:23, "Günahın ücreti ölümdür" der. Tanrı'nın cezasını hak ediyoruz.

Vahiy 20: 13-15 bize, ölümün cehennem anlamına geldiğini açık bir şekilde öğretir, “Her insan yaptığı şeye göre yargılanır… ateş gölü ikinci ölümdür… eğer birinin adı yaşam kitabında yazılı bulunmadıysa , o ateş gölüne atıldı. "

Nasıl kaçarız? Efendiyi övmek! Tanrı bizi seviyor ve bir kaçış yolu yarattı. Yuhanna 3:16 bize, "Çünkü Tanrı dünyayı o kadar sevdi ki, biricik Oğlunu verdi, O'na inanan kimse yok olmayacak, sonsuz yaşama sahip olacak."

Öncelikle bir şeyi çok açıklığa kavuşturmalıyız. Sadece bir Tanrı vardır. O, tek bir Kurtarıcı, Tanrı Oğlu'nu gönderdi. Eski Ahit Kutsal Yazılarında Tanrı, İsrail ile olan ilişkileri aracılığıyla bize yalnızca kendisinin Tanrı olduğunu ve onların (ve bizim) başka bir Tanrı'ya tapınmamamız gerektiğini gösterir. Tesniye 32:38 şöyle der: “Bakın, ben O'yum. Benden başka tanrı yoktur.” Tesniye 4:35 şöyle der: “Rab Tanrı'dır, O'ndan başka Tanrı yoktur.” 38. ayet şöyle der: “Rab, gökte ve yerde Tanrı'dır. Başka Tanrı yoktur.” İsa, Matta 4:10'da “Rab Tanrınıza tapınacaksınız ve yalnızca O'na hizmet edeceksiniz” derken Tesniye 6:13'ten alıntı yapıyordu. Yeşaya 43:10-12 şöyle der: “'Siz benim şahitlerimsiniz,' diyor RAB, 've seçtiğim kulum; böylece beni tanıyıp bana iman edesiniz ve benim O olduğumu anlayasınız. Benden önce hiçbir tanrı yaratılmadı, benden sonra da yaratılmayacak. Ben, evet ben, RAB'bim ve benden başka kurtarıcı yoktur … Siz benim şahitlerimsiniz,' diyor RAB, 'ki ben Tanrı'yım.'”

Tanrı, tam olarak anlayamadığımız veya açıklayamadığımız, Üçlü Birlik olarak adlandırdığımız üç Kişide var olur. Bu gerçek Kutsal Kitap boyunca anlaşılır, ancak açıklanmaz. Tanrı'nın çokluğu, Yaratılış'ın ilk ayetinden itibaren anlaşılır; burada Tanrı ( Elohim ) gökleri ve yeri yarattı denir. Elohim çoğul bir isimdir. Tanrı'yı ​​tanımlamak için kullanılan ve genellikle "bir" olarak çevrilen İbranice bir kelime olan Echad , tek bir birim veya birden fazla varlığın bir gibi hareket etmesi veya var olması anlamına da gelebilir. Dolayısıyla Baba, Oğul ve Kutsal Ruh tek bir Tanrı'dır. Yaratılış 1:26 bunu Kutsal Kitap'taki her şeyden daha açık bir şekilde ortaya koyar ve üç kişi de Kutsal Kitap'ta Tanrı olarak anıldığından, üç kişinin de Üçlü Birliğin bir parçası olduğunu biliyoruz. Yaratılış 1:26'da, " İnsanları kendi suretimizde, kendi benzerliğimizde yaratalım " denilerek çokluk gösterilir. Tanrı'nın kim olduğunu, kime tapınmamız gerektiğini olabildiğince açık bir şekilde anladığımızda, O çoğul bir birliktir.

Dolayısıyla Tanrı'nın, Baba'ya eşit derecede Tanrı olan bir Oğlu vardır. İbraniler 1:1-3, O'nun Baba'ya eşit olduğunu, O'nun tam sureti olduğunu söyler. 8. ayette, Baba Tanrı konuşurken, “Oğul hakkında şöyle dedi : ‘Ey Tanrı, tahtın sonsuza dek sürecektir.’” denmektedir. Tanrı burada Oğlu'na Tanrı diye hitap eder. İbraniler 1:2, O'ndan “yaratıcı” olarak bahseder ve “O'nun aracılığıyla evreni yarattı” der. Bu, Yuhanna 1:1-3'te daha da güçlendirilir; Yuhanna, “Söz”den (daha sonra İsa olarak tanımlanan insan) bahsederken, “Başlangıçta Söz vardı, Söz Tanrı ile birlikteydi ve Söz Tanrı idi. Başlangıçta Tanrı ile birlikteydi.” der. Bu kişi –Oğul– Yaratıcıydı (3. ayet): “Her şey O'nun aracılığıyla yaratıldı; O'nsuz yaratılmış hiçbir şey yaratılmadı.” Daha sonra 29-34. ayetlerde (İsa'nın vaftizini anlatan) Yuhanna, İsa'yı Tanrı'nın Oğlu olarak tanımlar. 34. ayette (Yuhanna) İsa hakkında şöyle diyor: “Gördüm ve şahitlik ediyorum ki, bu Tanrı’nın Oğlu’dur.” Dört İncil yazarı da İsa’nın Tanrı’nın Oğlu olduğuna şahitlik eder. Luka’nın anlatımı (Luka 3:21-22) şöyledir: “Bütün halk vaftiz edilirken ve İsa da vaftiz olup dua ederken, gökler açıldı ve Kutsal Ruh, güvercin gibi bedensel bir biçimde O’nun üzerine indi ve gökten bir ses geldi: ‘Sen benim sevgili Oğlum’sun; senden çok memnunum.’” Ayrıca bkz. Matta 3:13; Markos 1:10 ve Yuhanna 1:31-34.

Hem Yusuf hem de Meryem O'nu Tanrı olarak tanımladılar. Yusuf'a, "O, halkını günahlarından kurtaracağı için " O'na İsa adını vermesi söylendi (Matta 1:21). İsa (İbranice'de Yeşua ) adı Kurtarıcı veya 'Rab kurtarır' anlamına gelir. Luka 2:30-35'te Meryem'e Oğluna İsa adını vermesi söylenir ve melek ona, "doğacak olan Kutsal Olan, Tanrı'nın Oğlu olarak adlandırılacaktır" der. Matta 1:21'de Yusuf'a, "rahminde oluşan şey Kutsal Ruh'tandır " denir. Bu, Üçlü Birliğin üçüncü kişisini açıkça ortaya koymaktadır. Luka, bunun Meryem'e de söylendiğini kaydeder. Böylece Tanrı'nın bir Oğlu (ki o da aynı derecede Tanrı'dır) vardır ve böylece Tanrı, Oğlu'nu (İsa'yı) bizi Cehennemden, Tanrı'nın gazabından ve cezasından kurtarmak için bir kişi olarak gönderdi. Yuhanna 3:16a şöyle der: "Çünkü Tanrı dünyayı o kadar çok sevdi ki, biricik Oğlu'nu verdi."

Galatyalılar 4: 4 & 5a, "Ama zaman dolduğunda Tanrı, kanun altında doğan kadınlardan doğan Oğlunu kanun altında olanları kurtarmak için gönderdi" diyor. Ben John 4:14, "Baba Oğluyu dünyanın Kurtarıcısı olarak gönderdi" diyor. Tanrı bize, cehennemdeki ebedi eziyetten kurtulmanın tek yolunun İsa olduğunu söylüyor. I Timothy 2: 5, "Çünkü Tanrı ile insan arasında bir Tanrı ve bir Arabulucu vardır, adam, İsa Mesih, Kendisine hepimiz için bir fidye, uygun zamanda verilen tanıklık verir." Elçilerin İşleri 4:12, "başka hiçbir yerde kurtuluş yoktur, çünkü cennetin altında insanlar arasında verilen ve kurtarılmamız gereken başka bir İsim yoktur" der.

Yuhanna İncili'ni okursanız, İsa'nın Baba ile bir olduğunu, Baba tarafından gönderildiğini, Babasının isteğini yerine getirmek ve bizim için hayatını vermek üzere geldiğini iddia ettiğini görürsünüz. Şöyle dedi: “Ben yol, gerçek ve hayatım; kimse Babaya benden başka yolla gelemez” (Yuhanna 14:6). Romalılar 5:9 (NKJV) şöyle der: “O'nun kanıyla aklanmış olduğumuza göre, O'nun aracılığıyla Tanrı'nın gazabından ne kadar daha çok kurtulacağız … Oğlu'nun ölümüyle O'na barıştık.” Romalılar 8:1 şöyle der: “Bu nedenle, Mesih İsa'da olanlar için artık hiçbir mahkumiyet yoktur.” Yuhanna 5:24 şöyle der: “Size doğrusunu söyleyeyim, sözümü işiten ve beni gönderene iman eden, sonsuz hayata sahiptir ve yargılanmayacak, ölümden hayata geçmiştir.”

John 3:16, "O'na inanan yok olmayacak" diyor. Yuhanna 3:17, "Tanrı, Oğlunu dünyaya dünyayı mahkum etmek için değil, dünyayı O'nun aracılığıyla kurtarmak için gönderdi" diyor, ancak 36. ayet, "Oğlu kim reddederse, Tanrı'nın gazabı onun üzerinde kalır. . " Ben Selanikliler 5: 9, "Çünkü Tanrı bizi gazaba değil, Rabbimiz İsa Mesih aracılığıyla kurtuluş almaya tayin etti."

Tanrı, cehennemdeki gazabından kaçmak için bir yol sağladı, ancak O sadece TEK BİR YOL sağladı ve biz de bunu Kendi yolunda yapmalıyız. Peki bu nasıl oldu? Bu nasıl çalışıyor? Bunu anlamak için, Tanrı'nın bize bir Kurtarıcı göndermeye söz verdiği en başa dönmeliyiz.

İnsanın yaratılıştan beri günah işlediği andan itibaren, Tanrı bir yol planladı ve günahın sonuçlarından kurtulacağını vaat etti. 2 Timothy 1: 9 & 10, “Bu lütuf bize zamanın başlangıcından önce Mesih İsa'da verildi, ancak şimdi Kurtarıcımız Mesih İsa'nın ortaya çıkmasıyla ortaya çıktı. Ayrıca Vahiy 13: 8'e bakın. Yaratılış 3:15'te Tanrı, “kadının soyunun” “Şeytan'ın kafasını ezeceğini” vaat etti. İsrail, Tanrı'nın, Tanrı'nın tüm dünyaya sonsuz kurtuluşunu getirdiği, herkesin O'nu tanıyabileceği ve böylece tüm insanların inanabileceği ve kurtarılabileceği bir şekilde verildiği, Tanrı'nın aracı (aracı) idi. İsrail, Tanrı'nın Antlaşması Sözünün ve aracılığıyla Mesih'in (İsa'nın) geleceği mirasın koruyucusu olacaktı.

Tanrı bu vaadi ilk olarak İbrahim'e verdi; İbrahim aracılığıyla dünyayı kutsayacağına (Yaratılış 12:23; 17:1-8) ve onun aracılığıyla İsrail ulusunu, yani Yahudileri yaratacağına söz verdi. Daha sonra bu vaadi İshak'a (Yaratılış 21:12), ardından da adı İsrail olarak değiştirilen Yakup'a (Yaratılış 28:13 ve 14) aktardı; Yakup, Yahudi ulusunun atasıydı. Pavlus, Galatyalılar 3:8 ve 9'da buna değinmiş ve bunu doğrulamıştır: “Kutsal Yazılar, Tanrı'nın putperestleri iman yoluyla aklayacağını önceden görmüş ve İbrahim'e müjdeyi önceden bildirmiştir: 'Bütün uluslar senin aracılığınla kutsanacak.' Öyleyse iman edenler İbrahim ile birlikte kutsanırlar.” Pavlus, bunun İsa aracılığıyla gerçekleştiğini kabul etmiştir.

Hal Lindsey, "Vaat" adlı kitabında bunu şöyle ifade etmiştir: "Bu, Mesih'in, dünyanın Kurtarıcısı'nın doğacağı etnik halk olacaktı." Lindsey, Tanrı'nın Mesih'in geleceği İsrail'i seçmesinin dört nedenini sıralamıştır. Benim de bir nedenim daha var: Bu halk aracılığıyla, O'nu, yaşamını ve ölümünü anlatan ve İsa'yı bu kişi olarak tanımamızı sağlayan tüm peygamberlik sözleri geldi; böylece tüm uluslar O'na inanabilir, O'nu kabul edebilir ve kurtuluşun nihai nimetini, yani Tanrı'nın gazabından bağışlanmayı ve kurtuluşu alabilirler.

Tanrı daha sonra İsrail'le onlara rahipler (arabulucular) ve günahlarını örtecek kurbanlar aracılığıyla Tanrı'ya nasıl yaklaşabileceklerini öğreten bir antlaşma (antlaşma) yaptı. Gördüğümüz gibi (Romalılar 3:23 ve İşaya 64: 6), hepimiz günah işliyoruz ve bu günahlar bizi Tanrı'dan ayırıyor ve yabancılaştırıyor.

Tanrı'nın Eski Ahit kurban sisteminde ve Yeni Ahit'in yerine getirilmesinde ne yaptığını anlamak açısından önemli olan İbraniler 9 ve 10 bölümlerini lütfen okuyun. . Eski Ahit sistemi, gerçek kurtuluş elde edilinceye kadar - vaat edilen Kurtarıcı gelip ebedi kurtuluşumuzu güvence altına alana kadar, yalnızca geçici bir "örtü" idi. Aynı zamanda gerçek Kurtarıcı İsa'nın (Matta 1: 21, Romalılar 3: 24-25 ve 4:25) bir habercisiydi (bir resim veya imge). Bu yüzden Eski Antlaşma'da, herkes Tanrı'nın yoluna - Tanrı'nın belirlediği şekilde - gitmek zorundaydı. Öyleyse, Oğlu aracılığıyla Tanrı'nın Yoluna da gelmeliyiz.

Tanrı'nın günahın bedelinin ölümle ödenmesi gerektiğini söylediği ve günahkarın cezadan kaçabilmesi için bir ikame, bir kurban (genellikle bir kuzu) gerekli olduğu açıktır, çünkü "günahın ücreti {cezası} ölümdür." Romalılar 6:23). İbraniler 9:22, "kan dökülmeden gerileme olmaz" der. Levililer 17:11, "Etin yaşamı kanda olduğu için ve ruhlarınızı kefaret etmek için sunakta size verdim, çünkü ruh için kefaret yapan kandır" diyor. Tanrı, iyiliği aracılığıyla bize vaat edilen gerçekleşmeyi, gerçek şeyi, Kurtarıcıyı gönderdi. Eski Ahit bununla ilgilidir, ancak Tanrı Yeremya 31: 38'de İsrail'le - Halkı - Seçilmiş Olan Kurtarıcı tarafından yerine getirilecek bir antlaşma vaat etti. Bu Yeni Antlaşma'dır - Yeni Antlaşma, İsa'da yerine getirilen vaatler. Günahı, ölümü ve Şeytan'ı sonsuza dek ortadan kaldıracaktı. (Söylediğim gibi, İbraniler bölüm 9 ve 10'u okumalısınız.) İsa dedi ki (bkz. Matta 26:28; Luka 23:20 ve Markos 12:24), "Kanımdaki Yeni Ahit (Antlaşma) budur. günahların bağışlanması için. "

Tarih boyunca devam eden vaat edilen Mesih, Kral Davud aracılığıyla da gelecekti. David'in soyundan olacaktı. Peygamber Nathan bunu I Chronicles 17: 11-15'te, Mesih Kral'ın Davut aracılığıyla geleceğini, O'nun sonsuz olacağını ve Kral'ın Tanrı'nın Oğlu olacağını ilan etti. (İbraniler bölüm 1; İşaya 9: 6 & 7 ve Yeremya 23: 5 & 6'yı okuyun). Matta 22:41 ve 42'de Ferisiler, Mesih'in hangi soy soyundan geleceğini, Oğlu olacağı ve yanıt Davut'tan geleceğini sordu.

Kurtarıcı, Yeni Ahit'te Pavlus tarafından tanımlanmıştır. Elçilerin İşleri 13: 22'de bir vaazda Pavlus bunu Davut ve Mesih hakkında konuşurken şöyle açıklar: "Bu adamın soyundan (İşay'ın oğlu Davut), sözüne göre Tanrı bir Kurtarıcı yarattı - İsa, söz verildiği gibi . " Yine, Yeni Antlaşma'da Elçilerin İşleri 13: 38 ve 39'da tanımlanır, "İsa aracılığıyla günahların bağışlanmasının size duyurulduğunu bilmenizi istiyorum" ve "O'nun aracılığıyla inanan herkes haklı çıkar." Tanrı'nın vaat ettiği ve gönderdiği meshedilmiş kişi, İsa olarak tanımlanır.

İbraniler 12:23-24 ayetleri de Mesih'in kim olduğunu şöyle anlatır: “Tanrı'ya… Yeni Antlaşmanın Aracısı İsa'ya ve Abel'in kanından daha iyi bir söz söyleyen serpilmiş kana geldiniz.” Tanrı, İsrail peygamberleri aracılığıyla bize Mesih'i, nasıl olacağını ve ne yapacağını anlatan birçok kehanet, vaat ve tasvir verdi ki, O geldiğinde O'nu tanıyabilelim. Bunlar, Yahudi liderler tarafından Mesih'in gerçek tasvirleri olarak kabul edildi (onlara Mesih kehanetleri derler). İşte bunlardan birkaçı:

1). Mezmur 2, Tanrı'nın Oğlu olan Meshedilmiş Kişi olarak adlandırılacağını söyler (Bkz. Matta 1: 21-23). Kutsal Ruh aracılığıyla tasarlandı (İşaya 7:14 & İşaya 9: 6 ve 7). O, Tanrı'nın Oğlu'dur (İbraniler 1: 1 ve 2).

2). Bir kadından doğmuş gerçek bir erkek olacaktı (Yaratılış 3:15; İşaya 7:14 ve Galatyalılar 4: 4). O İbrahim ve Davut'un soyundan olacak ve Meryem Ana'dan doğacaktı (I Tarihler 17: 13-15 ve Matta 1:23, “bir oğul doğuracak”). Beytlehem'de doğacak (Mika 5: 2).

3). Tesniye 18: 18 & 19, O'nun büyük bir peygamber olacağını ve Musa'nın yaptığı gibi (gerçek bir kişi - bir peygamber) büyük mucizeler yapacağını söylüyor. (Lütfen bunu İsa'nın gerçek olup olmadığı sorusuyla karşılaştırın - tarihsel bir figür}. O gerçekti, Tanrı tarafından gönderilmişti. O Tanrı'dır - Immanuel. İbraniler birinci bölüm ve Yuhanna İncili, birinci bölüme bakın. Nasıl ölebilirdi? gerçek bir adam olmasaydı bizim yerine bizim için

4). Çarmıha gerilme sırasında meydana gelen çok özel şeylere dair kehanetler vardır; elbiseleri için kura atılması, delinmiş elleri ve ayakları ve kemiklerinden hiçbirinin kırılmaması. Mezmur 22 ve İşaya 53 ile O'nun hayatındaki çok özel olayları anlatan diğer Kutsal Yazıları okuyun.

5). Ölümünün nedeni Kutsal Yazılarda İşaya 53 ve Mezmur 22'de açıkça anlatılmış ve açıklanmıştır. (a) Bir Yerine: İşaya 53: 5, "Suçlarımız yüzünden delindi ... barışımızın cezası O'nun üzerindeydi." Ayet 6 devam ediyor, (b) Günahımızı aldı: “Rab, hepimizin suçunu O'na koydu” ve (c) O öldü: 8. Ayet, “Yaşayanlar diyarından kesildi. Halkımın günahı O, acı çekti. " Ayet 10, "Tanrı, hayatını suç teklifi yapar" diyor. Ayet12, "Hayatını ölüme döktü ... Birçoklarının günahlarını taşıyordu." (d) Ve nihayet yeniden ayağa kalktı: 11. Ayet dirilişi şöyle anlatır, "Ruhunun acısından sonra hayatın ışığını görecek" dedi. Bkz. I Korintliler 15: 1- 4, bu İNCİL.

İşaya 53, sinagoglarda asla okunmayan bir pasajdır. Yahudiler bir kez okuduktan sonra

Yahudiler genel olarak İsa'yı Mesihleri ​​olarak reddetmiş olsalar da bunun İsa'ya atıfta bulunduğunu kabul edin. Isaiah 53: 3, "O, insanlık tarafından hor görüldü ve reddedildi" diyor. Bkz. Zekeriya 12:10. Bir gün O'nu tanıyacaklar. Isaiah 60:16, "O zaman Rabbin, Kurtarıcın, Yakup'un Güçlü Olanı olduğumu bileceksin" diyor. Yuhanna 4: 2'de İsa kuyudaki kadına "Kurtuluş Yahudilerdendir" dedi.

Gördüğümüz gibi, İsa'yı Kurtarıcı olarak tanımlayan vaatleri, kehanetleri ve içinden görüneceği (doğacağı) mirası İsrail aracılığıyla getirdi. Matta 1. bölüm ve Luke 3. bölüme bakın.

Yuhanna 4: 42'de, kuyudaki kadının İsa'yı duyduktan sonra arkadaşlarına koşarak "Bu Mesih olabilir mi?" Bundan sonra O'na geldiler ve dediler ki, "Artık söylediklerinizden dolayı inanmıyoruz: şimdi kendimiz için duyduk ve bu MAN'ın gerçekten dünyanın Kurtarıcısı olduğunu biliyoruz."

İsa, bizi cehennemden kurtarmak ve bize sonsuza dek hayat vermek için Tanrı tarafından gönderilen, ölümüyle bizi bağışlayan, bizi ölümüyle barışan ve kurtaran, sonsuza dek Davut oğlu, Kurtarıcı ve Kral İbrahim'in oğlu Seçilmiş Kişi'dir (Yuhanna 3 : 16; I Yuhanna 4:14; Yuhanna 5: 9 & 24 ve 2 Selanikliler 5: 9). Yargılamadan ve gazaptan kurtulabilmemiz için Tanrı nasıl bir Yol yarattı. Şimdi İsa'nın bu sözü nasıl yerine getirdiğini daha yakından görelim.

Tanrı'nın sözü şöyle der: "Tanrı ile insan, İsa Mesih İsa arasında tek bir Tanrı ve bir aracı vardır" (I Timothy 2: 5). Tanrı'yla barışmamamızın nedeni, hepimizin günahkar olmamızdır. Romalılar 3:23, "Çünkü herkes günah işledi ve Tanrı'nın yüceliğinden mahrum kaldı." Isaiah 64: 6, "Hepimiz kirli bir şeyiz ve tüm doğruluklarımız (iyi işler) pis paçavralar gibidir ... ve rüzgâr gibi kötülüklerimiz (günahlarımız) bizi alıp götürdü." Isaiah 59: 2, "Suçlarınız sizinle Tanrınız arasında ayrıldı ..." diyor.

Fakat Tanrı, günahlarımızdan kurtarılmamız ve Tanrı ile barışmamız için bir yol açtı. Günahın cezalandırılması gerekiyordu ve günahımızın adil cezası (ödemesi) ölümdür. Romalılar 6:23 şöyle der: “Çünkü günahın ücreti ölümdür, fakat Tanrı'nın armağanı, Rabbimiz İsa Mesih aracılığıyla sonsuz yaşamdır.” 1 Yuhanna 4:14 şöyle der: “Ve biz gördük ve şahitlik ediyoruz ki, Baba, Oğlu'nu dünyanın Kurtarıcısı olması için gönderdi.” Yuhanna 3:17 şöyle der: “Çünkü Tanrı, Oğlu'nu dünyayı yargılamak için değil, dünya O'nun aracılığıyla kurtulsun diye gönderdi.” Yuhanna 10:28 şöyle der: “Onlara sonsuz yaşam veriyorum ve asla yok olmayacaklar; kimse onları elimden alamaz.” Yalnızca BİR TANRI VE BİR ARACI vardır. Yuhanna 14:6 şöyle der: “İsa ona dedi ki: ‘Ben yol, hakikat ve hayatım; Babaya benden başka kimse gelemez.’” İşaya 53. bölümü okuyun. Özellikle 5. ve 6. ayetlere dikkat edin. Şöyle derler: “O, bizim suçlarımız için yaralandı, bizim suçlarımız için ezildi; barışımızın cezası O’nun üzerindeydi; O’nun yaralarıyla biz iyileştik. Hepimiz koyunlar gibi yoldan saptık; her birimiz kendi yolumuza döndük; Rab, hepimizin suçunu O’nun üzerine yükledi.” 8b ayetine devam edin: “Çünkü O, yaşayanların diyarından kesildi; halkımın suçu yüzünden cezalandırıldı.” 10. ayet şöyle der: “Yine de Rab O’nu ezmekten hoşnut oldu; O’nu kederlendirdi; O’nun canını günah için kurban olarak sunacağın zaman…” 11. ayet şöyle der: “O’nun bilgisiyle (O’nu tanımasıyla) doğru kulum birçoklarını haklı çıkaracak; çünkü O onların suçlarını taşıyacak.” 12. ayet şöyle der: “Canını ölüme kadar döktü.” 1 Petrus 2:24 şöyle der: “O, kendi bedeninde, çarmıh üzerinde günahlarımızı taşıdı… ”

Günahımızın cezası ölümdü, ama Tanrı günahımızı O'nun (İsa'nın) üzerine yükledi ve O bizim yerimize günahımızın bedelini ödedi; bizim yerimize geçti ve bizim için cezalandırıldı. Kurtuluşa nasıl ulaşılacağı konusu hakkında daha fazla bilgi için lütfen bu siteyi ziyaret edin. Koloseliler 1:20-21 ve İşaya 53, Tanrı'nın insanla kendisi arasında nasıl barış sağladığını açıkça ortaya koymaktadır. Şöyle der: “Ve O'nun çarmıhının kanı aracılığıyla barışı sağladı, her şeyi kendisiyle barıştırdı… ve sizler ki, kötü işlerinizle zihninizde birbirinizden uzaklaşmış ve düşman olmuştunuz, şimdi ise O sizi barıştırdı.” 22. ayet şöyle der: “Ölüm yoluyla O'nun bedeninde.” Ayrıca Efesliler 2:13-17'yi okuyun; burada O'nun kanı aracılığıyla, günahımızla yaratılan aramızdaki ayrılığı veya düşmanlığı ortadan kaldıran ve bizi Tanrı ile barışa getiren barışımız olduğu söylenmektedir. Lütfen okuyun. İsa'nın Nikodemus'a Tanrı'nın ailesine nasıl doğacağını (yeniden doğmayı) anlattığı Yuhanna 3. bölümü okuyun; İsa'nın, Musa'nın çölde yılanı çarmıha gerdiği gibi çarmıha gerilmesi gerektiğini ve bağışlanmak için Kurtarıcımız olarak "İsa'ya bakmamız" gerektiğini açıklıyor. Bunu, 16. ayette, "Çünkü Tanrı dünyayı o kadar çok sevdi ki, biricik Oğlu'nu verdi; öyle ki, O'na iman eden herkes yok olmasın, sonsuz yaşamı elde etsin." diyerek açıklıyor. Yuhanna 1:12 şöyle diyor: "Ama O'nu kabul edenlerin, O'nun adına iman edenlerin hepsine, Tanrı'nın çocukları olma hakkını verdi." 1 Korintliler 15:1-2, bunun "kurtuluşunuz olan" Müjde olduğunu söylüyor. 3-4. ayetler şöyle diyor: "Çünkü size bildirdim ki... Mesih, Kutsal Yazılara göre günahlarımız için öldü, gömüldü ve Kutsal Yazılara göre dirildi." Matta 26:28'de İsa şöyle dedi: "Çünkü bu, birçoklarının günahlarının bağışlanması için dökülen kanımla yapılan yeni antlaşmadır." Kurtuluşa ermek ve Tanrı ile barış içinde olmak için buna inanmalısınız. Yuhanna 20:31 şöyle der: “Ama bunlar, İsa'nın Mesih, Tanrı'nın Oğlu olduğuna inanmanız ve O'na inanarak O'nun adıyla yaşam bulmanız için yazılmıştır.” Elçilerin İşleri 16:31 ise şöyle der: “Onlar, ‘Rab İsa'ya iman edin, siz ve ev halkınız kurtulacaksınız’ diye cevap verdiler.”

Romalılar 3: 22-25 ve Romalılar 4: 22-5: 2'ye bakın. Kurtuluşumuzun bir mesajı olan o kadar güzel olan tüm bu ayetleri okuyunuz ki, bunlar sadece bu insanlar için değil, hepimiz bize Allah'la barış getirmek için yazılmıştır. İbrahim ve bizim imanla nasıl haklı olduğumuzu gösterir. 4: 23-5: 1 ayetleri bunu açıkça söylüyor. Ama bu 'ona sayıldı' sözleri sadece onun iyiliği için değil, bizim için de yazılmıştır. Rabbimiz İsa'yı ölülerden dirilten, günahlarımızdan dolayı diriltilen ve gerekçemiz için dirilten O'na iman edenler bizler için sayılacaktır. Bu nedenle, imanla aklandığımız için, Rabbimiz İsa Mesih aracılığıyla Tanrı'yla BARIŞ var. " Ayrıca bkz. Elçilerin İşleri 10:36.

Bu sorunun başka bir yönü daha var. Halihazırda Tanrı'nın ailesinden biri olan İsa'ya iman ediyorsanız ve günah işliyorsanız, Baba ile olan paydaşlığınız engellenir ve Tanrı'nın barışını deneyimleyemezsiniz. Baba ile ilişkinizi kaybetmezsiniz, hala O'nun çocuğusunuz ve Tanrı'nın vaadi sizindir - O'nunla bir antlaşma veya antlaşma gibi barışa sahipsiniz, ancak O'nunla barış duygusunu hissetmeyebilirsiniz. Günah Kutsal Ruh'u üzüyor (Efesliler 4: 29-31), ancak Tanrı'nın Sözünün size bir vaadi var: "Baba ile bir savunucumuz var, Doğru İsa Mesih" (I Yuhanna 2: 1). Bizim için aracılık ediyor (Romalılar 8:34). Onun bizim için ölümü "hepimiz için bir kez" idi (İbraniler 10:10). Ben Yuhanna 1: 9 bize sözünü veriyor, "Günahlarımızı itiraf edersek (kabul edersek) O sadıktır ve sadece günahlarımızı bağışlamak ve bizi her kötülükten arındırmak için." Pasaj, bu kardeşliğin yeniden kurulmasından ve onunla barışımızdan bahsediyor. I Yuhanna1: 1-10'u okuyun.

Bu konudaki diğer sorulara cevap yazma sürecindeyiz, yakında onları arayın. Tanrı'yla barış, Oğlu İsa'yı kabul ettiğimizde ve O'na imanla kurtardığımızda, Tanrı'nın bize verdiği pek çok şeyden biridir.

            Tanrı'nın bizi ne kadar sevdiği gibi, Kutsal Kitap'ın kesinlikle sevdiğimi öğrettiği bazı şeyler vardır. Aslında orada olmamasını istediğim başka şeyler de var, ancak Kutsal Yazılar hakkındaki çalışmam beni ikna etti: Kutsal Yazıları nasıl ele aldığım konusunda tamamen dürüst olacaksam, kayıpların sonsuz işkenceye maruz kalacağını öğrettiğine inanmak zorundayım. Cehennem.

Cehennemde ebedi azap fikrini sorgulayanlar, azabın süresini tarif etmek için kullanılan kelimelerin tam olarak ebedi anlamına gelmediğini söyleyeceklerdir. Ve bu doğru olsa da, Yeni Ahit zamanlarının Yunanca ebedi kelimemize tam olarak eşdeğer bir kelimeye sahip olmadığı ve onu kullandığı doğru olsa da, Yeni Ahit yazarları hem Tanrı ile ne kadar yaşayacağımızı hem de Tanrı ile ne kadar yaşayacağımızı tarif etmek için kullanabilecekleri kelimeleri kullandılar. ne kadar zamandır günahkâr cehennemde acı çekecek. Matta 25:46, "O zaman ebedi cezaya gidecekler, ama ebedi hayata doğrular" diyor. Ebedi olarak tercüme edilen aynı kelimeler, Romalılar 16:26'da Tanrı'yı ​​ve İbraniler 9: 14'te Kutsal Ruh'u tanımlamak için kullanılır. 2 Korintliler 4: 17 ve 18, "ebedi" olarak tercüme edilen Yunanca kelimelerin gerçekte ne anlama geldiğini anlamamıza yardımcı olur. Şöyle diyor: "Işık ve anlık sıkıntılarımız bizim için hepsinden çok daha ağır basan ebedi bir zafer kazanıyor. Bu yüzden gözlerimizi görülenlere değil, görünmeyenlere sabitliyoruz, çünkü görülen geçici ama görünmeyen sonsuzdur. "

Mark 9: 48b "Ateşin asla sönmediği cehenneme gitmek için iki elinizle yaşama girmekten daha iyidir." Jude 13c "En karanlık karanlığın sonsuza kadar saklandığı kişi için." Vahiy 14: 10b & 11 “Kutsal meleklerin ve Kuzu'nun huzurunda yakıcı kükürt ile işkence görecekler. Ve eziyetlerinin dumanı sonsuza dek yükselecek. Canavara ve onun görüntüsüne tapanlar ya da isminin işaretini alan hiç kimse için gece gündüz dinlenmeyecek. " Bütün bu pasajlar bitmeyen bir şeyi gösteriyor.

Cehennemdeki cezanın ebedi olduğunun belki de en güçlü göstergesi Vahiy bölüm 19 ve 20'de bulunur. Vahiy 19: 20'de canavarın ve sahte peygamberin (her ikisi de insan) "yanan kükürt gölüne diri diri atıldığını" okuyoruz. Bundan sonra Vahiy 20: 1-6'da Mesih'in bin yıl hüküm sürdüğü yazıyor. O bin yıl boyunca Şeytan Uçurum'a hapsedildi, ancak Vahiy 20: 7, "Bin yıl dolduğunda Şeytan hapisten çıkacak" diyor. Tanrı'yı ​​yenilgiye uğratmak için son bir girişimde bulunduktan sonra Vahiy 20: 10'da okuyoruz, “Ve onları kandıran şeytan, canavarın ve sahte peygamberin atıldığı yanan kükürt gölüne atıldı. Onlar sonsuza dek gece gündüz işkence görecekler. " "Onlar" kelimesi, canavarı ve bin yıldır orada olan sahte peygamberi içerir.

Pek çok insan, insanların doğuştan Hıristiyan olduğu yanılgısına sahiptir. İnsanların, bir veya daha fazla ebeveynin Mesih'e inanan bir ailede doğduğu doğru olabilir, ancak bu bir kişiyi Hristiyan yapmaz. Belirli bir dinin evinde doğabilirsiniz, ancak sonunda her insan inandığını seçmelidir.

Joshua 24:15, "hizmet edeceğin bu gün seni seç" diyor. Bir kişi Hristiyan olarak doğmaz, günahtan kurtuluş yolunu seçmekle ilgilidir, bir kilise veya bir din seçmekle değil.

Her dinin kendi tanrısı, dünyasının yaratıcısı ya da ölümsüzlüğe giden yolu öğreten ana öğretmen olan büyük lideri vardır. İncil'in Tanrısı'na benzer veya tamamen farklı olabilirler. Çoğu insan, tüm dinlerin tek bir tanrıya yol açtığını, ancak çeşitli şekillerde ibadet edildiğini düşünerek yanıltılmıştır. Bu tür bir düşüncede ya birden çok yaratıcı ya da tanrıya giden birçok yol vardır. Ancak, incelendiğinde çoğu grup tek yol olduğunu iddia ediyor. Hatta birçoğu İsa'nın harika bir öğretmen olduğunu düşünüyor, ama O bundan çok daha fazlası. O, Tanrı'nın bir ve tek Oğlu'dur (Yuhanna 3:16).

Kutsal Kitap, yalnızca bir Tanrı ve O'na gelmenin bir yolu olduğunu söyler. I Timothy 2: 5, "Tanrı ile insan, Mesih İsa arasında tek bir Tanrı ve bir arabulucu vardır" diyor. İsa Yuhanna 14: 6'da, "Yol, gerçek ve yaşam benim, Baba'ya hiç kimse gelmez, benim aracılığımla gelmez" dedi. Kutsal Kitap Adem, İbrahim ve Musa'nın Yaratıcımız, Tanrımız ve Kurtarıcımız olduğunu öğretir.

Yeşaya Kitabı, İncil'deki Tanrı'nın tek Tanrı ve Yaratıcı olduğuna dair birçok referans içermektedir. Aslında, İncil'in ilk ayeti olan Yaratılış 1:1'de şöyle denmektedir: "Başlangıçta Tanrı gökleri ve yeri yarattı." Yeşaya 43:10-11 ise şöyle der: "Öyle ki beni tanıyıp bana inanabilesiniz ve benim O olduğumu anlayabilesiniz. Benden önce hiçbir tanrı yaratılmadı, benden sonra da olmayacak. Ben, evet ben, RAB'bim ve benden başka kurtarıcı yoktur."

Yeşaya 54:5'te Tanrı İsrail'e şöyle sesleniyor: “Çünkü Yaratıcınız kocanızdır, adı Rab'dir, her şeye gücü yeten O'dur; İsrail'in Kutsal Olanı sizin Kurtarıcınızdır, bütün yeryüzünün Tanrısı diye anılır.” O, her şeye gücü yeten Tanrı, bütün yeryüzünün Yaratıcısıdır . Hoşea 13:4 şöyle der: “Benden başka kurtarıcı yoktur.” Efesliler 4:6 ise “hepimizin tek Tanrısı ve Babası” olduğunu söyler.

Çok, daha fazla ayetler var:

Mezmurlar 95: 6

Yeşaya 17: 7

Yeşaya 40:25, O'na "Sonsuz Tanrı, Rab, dünyanın uçlarının Yaratıcısı" diyor.

Isaiah 43: 3 O'na "İsrail'in Kutsal Tanrı" diyor

İşaya 5:13 O'na "Yaratıcınız" diyor

Isaiah 45: 5,21 ve 22, "başka Tanrı yok" diyor.

Ayrıca bkz: İşaya 44: 8; Markos 12:32; I Korintliler 8: 6 ve Yeremya 33: 1-3

Kutsal Kitap açıkça O'nun tek Tanrı, tek Yaratıcı, tek Kurtarıcı olduğunu söyler ve bize Kim olduğunu açıkça gösterir. Öyleyse İncil'in Tanrısını farklı kılan ve O'nu ayıran şey nedir? O, imanın, iyiliğimizle ya da iyi amellerimizle onu kazanmaya çalışmanın dışında günahlardan bir bağışlanma yolu sağladığını söyleyendir.

Kutsal Yazılar bize açıkça gösteriyor ki, dünyayı yaratan Tanrı tüm insanlığı o kadar çok seviyor ki, bizi kurtarmak, günahlarımızın bedelini ödemek için biricik Oğlu'nu gönderdi. Yuhanna 3:16-17 şöyle der: “Çünkü Tanrı dünyayı o kadar çok sevdi ki, biricik Oğlu'nu verdi… ki dünya O'nun aracılığıyla kurtulsun.” 1 Yuhanna 4:9-14 şöyle der: “Böylece Tanrı'nın sevgisi bizde ortaya çıktı; Tanrı biricik Oğlu'nu dünyaya gönderdi ki, O'nun aracılığıyla yaşayalım… Baba, Oğlu'nu dünyanın Kurtarıcısı olması için gönderdi.” 1 Yuhanna 5:16 şöyle der: “Tanrı bize sonsuz yaşam verdi ve bu yaşam Oğlu'ndadır.” Romalılar 5:8 şöyle der: “Ama Tanrı, biz daha günahkârken, Mesih'in bizim için ölmesiyle bize olan sevgisini gösterdi.” 1 Yuhanna 2:2 şöyle der: “O, bizim günahlarımızın kefaretidir (adil ödemedir); yalnız bizim günahlarımız için değil, bütün dünyanın günahları için de.” Kefaret, günahlarımızın borcunu ödemek veya telafi etmek anlamına gelir. 1 Timoteos 4:10 şöyle der: Tanrı, “ bütün insanların kurtarıcısıdır.”

Öyleyse insan bu kurtuluşu kendisine nasıl mal eder? Nasıl Hıristiyan olunur? İsa'nın Kendisinin bunu bir Yahudi lider olan Nicodemus'a açıkladığı üçüncü Yuhanna bölümüne bakalım. Geceleri sorularla ve yanlış anlamalarla İsa'ya geldi ve İsa ona cevapları, hepimizin ihtiyaç duyduğu cevapları, sorduğunuz soruların cevaplarını verdi. İsa ona Tanrı'nın Krallığının bir parçası olabilmesi için yeniden doğması gerektiğini söyledi. İsa, Nikodimos'a, tarihsel olarak yakında gerçekleşecek olan (İsa'nın) kaldırılması gerektiğini (günahımızın bedelini ödemek için öleceği çarmıhtan bahsediyor) söyledi.

İsa daha sonra ona yapması gereken bir şey olduğunu söyledi, İNANÇ, Tanrı'nın bizim günahımız için ölmesi için O'nu gönderdiğine inan; ve bu sadece Nikodimos için değil, aynı zamanda I Yuhanna 2: 2'de aktardığınız gibi "tüm dünya" için de geçerliydi. Matta 26:28, "Bu, günahların bağışlanması için birçok kişiye dökülen kanımdaki yeni antlaşmadır" diyor. Ayrıca bkz. "O bizim günahlarımız için öldü" müjdesi olduğunu söyleyen I Korintliler 15: 1-3.

Yuhanna 3: 16'da Nicodemus'a ne yapması gerektiğini söyleyerek, "Ona inanan her kimse sonsuz yaşama sahip olacaktır" dedi. Yuhanna 1:12 bize Tanrı'nın çocukları olduğumuzu söyler ve Yuhanna 3: 1-21 (tüm pasajı okuyun) bize “yeniden doğduğumuzu” söyler. Yuhanna 1:12 bunu şu şekilde ifade eder: "O'nu kabul ettiği kadar, onlara Tanrı'nın çocukları olma hakkını, O'nun adına inananlara verdi."

Yuhanna 4:42, "Kendimiz için işittik ve bunun gerçekten de dünyanın Kurtarıcısı olduğunu bildiğimiz için" diyor. Hepimizin yapması gereken bu, inan. Romalılar 10: 1-13'ü okuyun, “Rab'bin adını kim çağırırsa kurtulacaktır” diyerek biter.

Bu, İsa'nın Babası tarafından yapması için gönderildiği şeydir ve O öldüğünde, "Bitti" dedi (Yuhanna 19:30). Sadece Tanrı'nın işini bitirmekle kalmamış, aynı zamanda "Tamamlandı" kelimesi Yunanca'da "Tam olarak ödendi" anlamına geliyordu, bir mahkumun serbest bırakıldığında salıverilme belgesinde yazılan ve cezasının yasal olarak "ödendiği anlamına geliyordu. dolu." Böylece İsa, bizim günah için ölüm cezamızın (bkz. Romalılar 6:23, günahın ücreti veya cezası ölümdür) O'nun tarafından tamamen ödendiğini söylüyordu.

İyi haber şu ki, bu kurtuluş tüm dünya için özgürdür (Yuhanna 3:16). Romalılar 6:23 sadece “günahın ücreti ölümdür” demiyor, aynı zamanda “Tanrı'nın armağanı sonsuzdur” diyor. Rabbimiz İsa Mesih aracılığıyla hayat. " Vahiy 22: 17'yi okuyun. "Hayat suyunu özgürce almasına kim izin verecekse" diyor. Titus 3: 5 & 6, “Yaptığımız doğruluk işleri ile değil, merhametine göre bizi kurtardı…” diyor Tanrı ne harika bir kurtuluş sağladı.

Gördüğümüz gibi, tek yol bu. Bununla birlikte, Tanrı'nın Yuhanna 3:17 ve 18'de ve 36. ayette söylediklerini de okumalıyız. İbraniler 2: 3, "Böyle büyük bir kurtuluşu görmezden gelirsek nasıl kaçabiliriz?" Yuhanna 3:15 ve 16, sonsuz yaşama sahip olduğuna inananlar diyor, ancak 18. ayet, "İnanmayanlar, Tanrı'nın tek ve tek Oğlu adına inanmadığı için zaten mahkum edilmiştir" diyor. Ayet 36, "ama Oğlunu reddeden kişi yaşamı görmeyecektir, çünkü Tanrı'nın gazabı onun üzerindedir." Yuhanna 8: 24'te İsa, "Benim O olduğuma inanmazsanız, günahınızda öleceksiniz" dedi.

Bu neden? Elçilerin İşleri 4:12 bize anlatıyor! "Başka hiçbir yerde kurtuluş da yok, çünkü cennetin altında insanlar arasında kurtarılmamız gereken başka bir isim yok" diyor. Bunun başka yolu yok. Fikirlerimizden ve fikirlerimizden vazgeçmeli ve Tanrı'nın yolunu kabul etmeliyiz. Luka 13: 3-5, "tövbe etmezseniz (ki bu kelimenin tam anlamıyla Yunanca fikrinizi değiştirmek anlamına gelir) hepiniz de aynı şekilde yok olacaksınız." O'na inanmayan ve O'na inanmayanların cezası, yaptıkları işlerden (günahlarından) dolayı sonsuza kadar cezalandırılacak olmalarıdır.

Vahiy 20: 11-15, “Sonra büyük beyaz bir taht ve üzerinde oturan o taht gördüm. Yer ve gökyüzü varlığından kaçtı ve onlara yer yoktu. Tahtın önünde duran irili ufaklı ölüleri gördüm ve kitaplar açıldı. Hayat kitabı olan bir kitap daha açıldı. Ölüler, kitaplarda kaydedildiği gibi yaptıklarına göre yargılandı. Deniz, içindeki ölüleri, ölüm ve Hades, içlerindeki ölüleri bıraktı ve her kişi, yaptıklarına göre yargılandı. Sonra ölüm ve Hades ateş gölüne atıldı. Ateş gölü ikinci ölümdür. Hayat kitabında adı yazılı bulunmayan kişi ateş gölüne atılır. " Vahiy 21: 8, “Ama korkak, inanmayan, aşağılık, katiller, cinsel ahlaksızlar, sihir sanatlarını uygulayanlar, putperestler ve tüm yalancılar - onların yerleri yanan kükürt gölünde olacak. Bu ikinci ölüm. "

Vahiy 22:17'yi ve ayrıca Yuhanna bölüm 10'u tekrar okuyun. Yuhanna 6:37, "Bana gelen kesinlikle dışarı atılmayacağım ..." diyor John 6:40, "Babanızın iradesi olan herkesin Oğula bakar ve O'nun sonsuz yaşama sahip olabileceğine inanır; ve ben onu son gün büyüteceğim. Sayılar 21: 4-9 ve Yuhanna 3: 14-16'yı okuyun. Eğer inanıyorsan kurtulacaksın.

Bahsettiğimiz gibi, kişi Hristiyan olarak doğmaz, ancak Tanrı'nın Krallığına girmek bir inanç eylemidir, her kim inanmak ve Tanrı'nın ailesinde doğmak isterse bir seçimdir. Ben Yuhanna 5: 1, İsa'nın Mesih olduğuna inanan Tanrı'dan doğmuştur diyor. İsa bizi sonsuza kadar kurtaracak ve günahlarımız bağışlanacak. Galatyalıları okuyun 1: 1-8 Bu benim fikrim değil, Tanrı'nın Sözü. İsa tek Kurtarıcıdır, Tanrı'ya giden tek yol, bağışlanmayı bulmanın tek yoludur.

Sorunuza cevap olarak, İsa Mesih'e iman edenler, kurtuluşumuz için O'nun hükmüne inananlar, Tanrı'nın yanında olmak için cennete giderler ve inanmayanlar ebedi cezaya mahkum edilir. Yuhanna 3:36, "Oğluna inanan kişinin sonsuz yaşamı vardır, ancak Oğlu’u reddeden kişi yaşamı görmez, çünkü Tanrı’nın gazabı onun üzerinde kalır" diyor.

Öldüğün zaman ruhun ve ruhun bedenini terk eder. Yaratılış 35:18, Rachel'ın öldüğünü söylediğinde bize bunu gösteriyor ve "ruhu (çünkü öldüğü için) ayrılıyor" diyor. Beden öldüğünde, ruh ve ruh ayrılır ama var olmaya son vermezler. Matta 25: 46'da ölümden sonra ne olduğu çok açıktır; kötülükten söz ederken, "bunlar sonsuza kadar cezalandırılacak, ama erdemli olanlar ebedi hayata gidecek" diyor.

Pavlus, inananlara öğretirken, "bedenden uzaklaştığımız anda Rab'bin yanında olduğumuzu" söyledi (I Korintliler 5: 8). İsa ölümden dirildiğinde, Baba Tanrı'nın yanına gitti (Yuhanna 20:17). O bize aynı hayatı vaat ettiğinde, bunun olacağını ve O'nunla olacağımızı biliyoruz.

Luka 16: 22-31'de zengin adam ve Lazarus'un hikayesini görüyoruz. Dürüst fakir adam "İbrahim'in yanındaydı" ama zengin adam Hades'e gitti ve acı çekiyordu. 26. ayette, aralarında büyük bir uçurum olduğunu görüyoruz, öyle ki, orada bir kez kötü adam cennete geçemez. 28. ayette Hades'e işkence yeri olarak atıfta bulunur.

Romalılar 3: 23'te "herkes günah işledi ve Tanrı'nın yüceliğinden yoksun kaldı" diyor. Hezekiel 18: 4 ve 20, "günah işleyen can (ve kişi için can kelimesinin kullanımına dikkat edin) ölecek ... kötülerin kötülüğü kendi üzerine olacaktır" diyor. (Vahiy 20: 10,14 ve 15'teki gibi Kutsal Yazılarda bu anlamda ölüm, fiziksel ölüm değil, Tanrı'dan sonsuza dek ayrılmak ve Luka 16'da görüldüğü gibi sonsuz cezadır. Romalılar 6:23, "günahın ücreti ölümdür" der. ve Matta 10:28, "cehennemde hem ruhu hem de bedeni yok edebilen O'ndan korkun" diyor.

Öyleyse, hepimiz haksız günahkarlar olduğumuza göre, kim cennete girip sonsuza dek Tanrı ile birlikte olabilir? Ölüm cezasından nasıl kurtarılabilir veya fidye ile özgür bırakılabiliriz? Romalılar 6:23 de cevabı veriyor. Tanrı bizi kurtarmaya geliyor, çünkü şöyle diyor: “Tanrı’nın armağanı, Rabbimiz İsa Mesih aracılığıyla sonsuz yaşamdır.” 1 Petrus 1:1-9’u okuyun. Burada Petrus, imanlıların “asla yok olmayacak, bozulmayacak veya solmayacak – sonsuza dek gökte saklanacak” bir miras aldıklarını anlatıyor (4. ayet). Petrus, İsa’ya iman etmenin “imanın sonucunu, ruhunuzun kurtuluşunu” elde etmekle sonuçlandığını söylüyor (9. ayet). (Ayrıca Matta 26:28’e bakın.) Filipililer 2:8-9, herkesin Tanrı ile eşit olduğunu iddia eden İsa’nın “Rab” olduğunu itiraf etmesi ve O’nun kendileri için öldüğüne inanması gerektiğini söylüyor (Yuhanna 3:16; Matta 27:50).

İsa Yuhanna 14: 6'da şöyle demişti: “Yol, Gerçek ve Yaşam benim; Benim aracılığım dışında hiç kimse Baba'ya gelemez. " Mezmurlar 2:12, "Oğlunu öp, yoksa O kızar ve bu şekilde ölürsün."

Yeni Ahit'teki birçok pasaj, İsa'ya olan imanımızı "gerçeğe itaat etmek" veya "müjdeye itaat etmek" olarak ifade eder; bu da "Rab İsa'ya inanmak" anlamına gelir. 1 Petrus 1:22 şöyle der: "Ruh aracılığıyla gerçeğe itaat ederek canlarınızı arındırdınız." Efesliler 1:13 şöyle der: "Siz de O'na güvendiniz , gerçeğin sözünü, kurtuluşunuzun müjdesini işittikten sonra, O'na iman ederek vaat edilen Kutsal Ruh ile mühürlendiniz." (Romalılar 10:15 ve İbraniler 4:2'yi de okuyun.)

Müjde (iyi haber anlamına gelir) I Korintliler 15: 1-3'te ilan edilmiştir. Şöyle diyor: "Kardeşler, sana vaaz ettiğim, senin de aldığın müjdeyi bildiriyorum ... Mesih'in Kutsal Yazılara göre günahlarımız için öldüğünü ve gömüldüğünü ve üçüncü gün yeniden dirildiğini ..." İsa Matta 26: 28'de, "Bu, birçokları için günahların bağışlanması için dökülen yeni antlaşmanın kanımdır" dedi. Ben Petrus 2:24 (NASB), "Günahlarımızı çarmıhta kendi bedeninde taşıdı" diyor. I Timothy 2: 6, "Hayatına herkes için bir fidye verdi" diyor. Eyüp 33:24, "Onu çukura inmekten koru, onun için bir fidye buldum" diyor. (İşaya 53: 5, 6, 8, 10'u okuyun).

Yuhanna 1:12 bize ne yapmamız gerektiğini anlatıyor, "ama O'nu kabul ettiği kadar çok kişi, O'nun adına inananlara bile Tanrı'nın çocukları olma hakkını verdi." Romalılar 10:13, "Rab'bin ismini kim çağırırsa kurtarılacaktır" diyor. Yuhanna 3:16, O'na inanan kişinin "sonsuz yaşamı" olduğunu söylüyor. Yuhanna 10:28, "Onlara sonsuz yaşam veriyorum ve asla mahvolmayacaklar" diyor. Elçilerin İşleri 16: 36'da "Kurtulmak için ne yapmalıyım?" Sorusu sorulur. ve cevap verdi, "Rab İsa Mesih'e iman edin ve kurtulacaksınız." John 20:31, "Bunlar, İsa'nın Mesih olduğuna ve inanmanın O'nun adıyla yaşama sahip olabileceğine inanabileceğin yazılmıştır."

Kutsal Yazılar, iman edenlerin ruhlarının İsa ile birlikte Cennette olacağına dair kanıt gösterir. Vahiy 6: 9 ve 20: 4'te doğru şehitlerin ruhları Yuhanna tarafından gökte görüldü. Matta 17: 2 ve Mark 9: 2'de de İsa'nın Petrus, Yakup ve Yuhanna'yı alıp onları İsa'nın önlerinde şekil değiştirdiği ve Musa ile İlyas'ın onlara göründüğü ve İsa ile konuştukları yüksek bir dağa çıkardıklarını görüyoruz. Öğrenciler ruhtan daha fazlasıydı, çünkü öğrenciler onları tanıdı ve hayattaydılar. Filipililer 1: 20-25'te Pavlus şöyle yazar: "Ayrılmak ve Mesih ile birlikte olmak, çünkü bu çok daha iyidir." İbraniler 12:22, "Siyon Dağı'na ve yaşayan Tanrı'nın şehrine, gökteki Kudüs'e, sayısız meleğe, genel kurula ve kiliseye (tüm inananlara verilen ad) geldiniz. ) cennete kayıtlı ilk doğanların. "

Efesliler 1: 7, "O'nun lütfunun zenginliğine göre O'nun kanıyla, günahlarımızın bağışlanmasıyla kurtuluşumuz var" diyor.