Bugün, Tanrı ile barış yaptım ...

Cennette Tanrı ile birlikte geleceğin güvencesine sahip olmak için tek yapmanız gereken Oğlu'na inanmaktır. John 14: 6 “Ben bir yolum, gerçek ve hayatım, hiçbir erkek Baba'ya gelmiyor ama benim tarafımdan.” Onun çocuğu olmalısınız ve Tanrı'nın Sözü John 1: 12'ta “O'nu aldığı kadar çok Onlara, O'nun adına inanan kendilerine bile Tanrı'nın oğulları olma hakkı verdi. ”

1 Korintliler 15: 3 ve 4 bize İsa'nın bizim için ne yaptığını anlatır. Günahlarımız için öldü, gömüldü ve üçüncü gün ölülerden dirildi. Okunacak diğer Kutsal Yazılar, İşaya 53: 1-12, 1 Petrus 2:24, Matta 26: 28 ve 29, İbraniler bölüm 10: 1-25 ve Yuhanna 3:16 ve 30'dur.

Yuhanna 3: 14-16 & 30 ve Yuhanna 5:24'te Tanrı, sonsuz yaşama sahip olduğumuza inanırsak ve basitçe söylersek, sona ererse sonsuz olmayacağını söyler; ama vaadini vurgulamak için Allah, iman edenlerin mahvolmayacağını da söylüyor.

Tanrı ayrıca Romalılar 8: 1’te “Mesih İsa’da olanlara artık hiçbir kınama yoktur” diyor.

Kutsal Kitap Tanrı'nın yalan söyleyemeyeceğini söyler; O'nun doğuştan gelen karakterindedir (Titus 1: 2, İbraniler 6:18 ve 19).

Sonsuz yaşam vaadini anlamamızı kolaylaştırmak için birçok kelime kullanıyor: Romalılar 10:13 (çağrı), Yuhanna 1:12 (inan ve kabul et), Yuhanna 3: 14 ve 15 (bak - Sayılar 21: 5-9), Vahiy 22:17 (alma) ve Vahiy 3:20 (kapıyı açın).

Romalılar 6:23, sonsuz yaşamın İsa Mesih aracılığıyla bir armağan olduğunu söylüyor. Vahiy 22:17 "Ve kim isterse, hayatın suyunu özgürce almasına izin verin" diyor. Bu bir hediye, tek yapmamız gereken onu almak. İsa'ya her şeye mal oldu. Bize hiçbir maliyeti yok. Yaptığımız işlerin bir sonucu değil. Onu elde edemeyiz veya iyilik yaparak saklayamayız. Tanrı adildir. Eserlerle olsaydı, adil olmazdı ve övünecek bir şeyimiz olurdu. Efesliler 2: 8 ve 9, “Çünkü lütufla imanla kurtuldunuz, kendinizden değil; kimse övünmesin diye işlerin değil, Tanrı'nın armağanıdır. "

Galatyalılar 3: 1-6 bize bunu sadece iyi işler yaparak kazanamayacağımızı değil, aynı şekilde tutamayacağımızı da öğretir.

"Ruhu kanunun işleriyle mi yoksa imanla duyarak mı aldınız ... o kadar aptal mısınız, Ruh'ta başladınız, şimdi beden tarafından mükemmelleştiriliyor musunuz?"

Ben Korintliler 1: 29-31, "Tanrı'nın önünde hiç kimse övünmemeli ... Mesih bize kutsallaştırma ve kurtuluşa getirildi ve ... övünen, Rab'be övünsün" diyor.

Kurtuluş kazanabilirsek, İsa'nın ölmesi gerekmeyecekti (Galatyalılar 2: 21). Bize kurtuluş güvencesi veren diğer bölümler:

1. Yuhanna 6: 25-40 özellikle 37. ayet bize “bana gelen, hiçbir şekilde akıllıca atılmayacağım”, yani yalvarmanız ya da onu kazanmanız gerekmediğini söyler.

İnanır ve gelirseniz Sizi reddetmez, ancak sizi ağırlar, sizi alır ve çocuğunu yapar. Sadece ona sormak zorundasın.

2. 2 Timothy 1:12 "Kime inandığımı biliyorum ve O güne karşı O'na taahhüt ettiğim şeyleri tutabileceğine ikna oldum" diyor.

Jude24 ve 25 şöyle der: “Sizi düşmekten alıkoyabilen ve sizi şanlı varlığının önünde hatasız ve büyük bir sevinçle sunabilen kişiye - Kurtarıcımız tek Tanrı'ya, daha önce Rabbimiz İsa Mesih aracılığıyla şan, görkem, güç ve otorite olsun. her yaştan, şimdi ve sonsuza dek! Amin."

3. Filipililer 1: 6, "Bu şeyden emin olduğum için, sizde iyi bir işe başlayan O, Mesih İsa'nın gününe kadar onu mükemmelleştirecektir." Diyor.

4. Çarmıhtaki hırsızı hatırlayın. İsa'ya sadece "Krallığına geldiğinde beni hatırla" demişti.

İsa kalbini gördü ve inancını onurlandırdı.
"Gerçekten size diyorum, bugün cennette benimle olacaksınız" dedi (Luka 23: 42 ve 43).

5. İsa öldüğü zaman işini bitirdi, Tanrı kendisine verdi.

Yuhanna 4:34, "Yemeğim, Beni gönderenin isteğini yapmak ve O'nun işini bitirmek" diyor. Çarmıhta, ölmeden hemen önce, "Bitti" dedi (Yuhanna 19:30).

"Bitti" ifadesi tam olarak ödenmiş demektir.

Bir kişinin cezası tamamen bittiğinde, serbest bırakıldığında cezalandırıldığı suçlar listesinin üzerine yazılanlara atıfta bulunan yasal bir terimdir. Borcunun veya cezasının "tam olarak ödendiğini" gösterir.

İsa'nın çarmıhtaki ölümünü bizim için kabul ettiğimizde günah borcumuz tamamen ödenir. Bunu kimse değiştiremez.

6. İki harika ayetler, John 3: 16 ve John 3: 28-40

İkisi de inanmayacağınız zaman yok olmayacağınızı söylüyor.

John 10: 28 asla yok olmayacağını söylüyor.

Tanrı'nın Sözü doğrudur. Sadece Tanrı'nın söylediklerine güvenmeliyiz. Asla asla anlamına gelmez.

7. Tanrı, Yeni Antlaşma'da birçok kez, biz İsa'ya iman ettiğimizde Mesih'in doğruluğunu bize atfettiğini ya da kredilendirdiğini söyler, yani, İsa'nın doğruluğunu bize verir ya da verir.

Efesliler 1: 6, Mesih'te kabul edildiğimizi söylüyor. Ayrıca bkz. Filipililer 3: 9 ve Romalılar 4: 3 ve 22.

8. Tanrı'nın Sözü Mezmur 103: 12'de “doğunun batıdan uzak olduğu sürece, şu ana kadar günahlarımızı bizden kaldırdı” der.

Ayrıca Yeremya 31: 34'te "Günahlarımızı artık hatırlamayacak" diyor.

9. İbraniler 10: 10-14 bize çarmıha gerilmiş İsa ölümünün, geçmiş, şimdi ve gelecek için tüm günahları ödemek için yeterli olduğunu öğretiyor.

İsa "bir kez" öldü. İsa'nın yaptığı işin (eksiksiz ve kusursuz olması) asla tekrar edilmesi gerekmez. Bu pasaj, "kutsal kılınanları sonsuza kadar mükemmelleştirdiğini" öğretir. Yaşamlarımızdaki olgunluk ve saflık bir süreçtir ama bizi sonsuza kadar mükemmelleştirmiştir. Bu nedenle, "tam bir iman güvencesi içinde samimi bir yürekle yaklaşacağız" (İbraniler 10:22). "Söz veren sadık olduğu için, sunduğumuz umudu sarsılmadan tutalım" (İbraniler 10:25).

10. Efesliler 1: 13 ve 14 Kutsal Ruh'un bizi mühürlediğini söylüyor.

Tanrı bizi Kutsal Ruh'la mühürlenmiş bir yüzükle olduğu gibi mühürler, bize kırılamaz olan geri dönüşü olmayan bir mühür verir.

Tıpkı bir kralın mühür yüzüğüyle geri dönüşü olmayan bir yasayı mühürlemesi gibi. Pek çok Hıristiyan kurtuluşlarından şüphe ediyor. Bunlar ve diğer birçok ayet bize Tanrı'nın hem Kurtarıcı hem de Koruyucu olduğunu gösterir. Efesliler 6'ya göre Şeytan'la bir savaştayız.

O bizim düşmanımızdır ve "kükreyen bir aslan bizi yutmaya çalışırken" (I Petrus 5: 8).

Kurtuluşumuzdan şüphe etmemize neden olmamızın, bizi yenmek için kullanılan en büyük ateşli dartlarından biri olduğuna inanıyorum.
Buraya atıfta bulunulan Tanrı'nın zırhının çeşitli bölümlerinin, bize Tanrı'nın vaat ettiklerini ve bize zafer kazanması için verdiği gücü öğreten Kutsal Ayetler olduğuna inanıyorum; örneğin, O'nun doğruluğu. Bizim değil, Onun.

Filipililer 3: 9, "ve O'nun içinde bulunabilir, Kanundan türetilmiş bir doğruluk değil, Mesih'e iman yoluyla olan, Tanrı'dan iman temelinde gelen doğruluk" diyor.

Şeytan sizi "cennete gidemeyecek kadar kötü" olduğunuza ikna etmeye çalıştığında, "Mesih'te" doğru olduğunuzu söyleyin ve O'nun doğruluğunu talep edin. Ruh'un kılıcını (Tanrı'nın Sözüdür) kullanmak için ezberlemeniz veya en azından bunu ve diğer Kutsal Yazıları nerede bulacağınızı bilmeniz gerekir. Bu silahları kullanmak için O'nun Sözünün gerçek olduğunu bilmemiz gerekir (Yuhanna 17:17).

Unutmayın, Tanrı'nın Sözüne güvenmelisiniz. Tanrı'nın Sözünü inceleyin ve incelemeye devam edin çünkü ne kadar çok bilirseniz o kadar güçlü olursunuz. Güvenceye sahip olmak için bu ayetlere ve benzerlerine güvenmelisiniz.

O'nun sözü gerçektir ve " gerçek sizi özgür kılacaktır " (Yuhanna 8:32).

Sizi değiştirene kadar zihninizi onunla doldurmalısınız. Tanrı Sözü, Tanrı'dan şüphe duymak gibi "çeşitli sınavlarla karşılaştığınızda her şeyi neşelendirin, kardeşlerim" der. Efesliler 6 o kılıcı kullan diyor ve sonra ayağa kalk diyor; bırakıp koşma (geri çekilme). Tanrı bize yaşam ve tanrısallık için ihtiyacımız olan her şeyi “bizi çağıran O'nun gerçek bilgisiyle” verdi (2 Petrus 1: 3).

Sadece inanmaya devam et.

İsa bize Kutsal Yazılarda (İncil) Yuhanna 14: 6'da cennete giden yolun O olduğunu öğretti. O, "Yol, gerçek ve yaşam benim, benim aracılığım olmadan Baba'ya kimse gelmez" dedi. Kutsal Kitap bize İsa'nın günahlarımız için öldüğünü öğretir. Bize sonsuz yaşama sahip olmak için O'na inanmamız gerektiğini öğretir.

Ben Petrus 2:24, "Ağaçta günahlarımızı kendi bedeninde taşıyan" diyor ve Yuhanna 3: 14-18 (NASB), "Musa çölde yılanı kaldırdığında Oğul da öyle yapmalıdır. İnsanın yükselmesi (ayet 14), böylece O'na iman eden sonsuz yaşama kavuşsun (ayet 15).

Tanrı dünyayı öyle sevdi ki, O'na iman eden Oğlu'nu verdi ki, O'na iman eden kimse yok olmamalı, ebedi bir hayata sahip olmalı (ayet 16).

Çünkü Tanrı, dünyayı yargılamak (kınamak) için Oğlunu dünyaya göndermedi; ama dünya O'nun aracılığıyla kurtarılmalıdır (ayet 17).

O'na inanan yargılanmaz; İnanmayan kişi zaten yargılandı, çünkü Tanrı'nın tek Oğlu'na inanmadı (ayet 18). "

Ayrıca bkz. Ayet 36, "Oğul'a inanan sonsuz yaşama sahiptir ..."

Bu bizim kutsanmış sözümüz.

Romalılar 10: 9-13, “Rab'bin adını kim çağırırsa kurtarılacaktır” diyerek sona erer.

Elçilerin İşleri 16:30 ve 31, "Sonra onları dışarı çıkardı ve 'Efendim, kurtulmak için ne yapmalıyım?' Diye sordu.

'Rab İsa'ya inanın ve kurtulacaksınız - siz ve aileniz' dediler. "

Eğer sevdiğiniz biri cennette olduğuna inandıysa.

Kutsal Yazılarda, Rab'bin dönüşünden önce gökte olanlardan bahseden çok az şey vardır, ancak İsa ile birlikte olacağız.

İsa, Luka 23: 43'te çarmıhtaki hırsıza, "Bugün cennette benimle olacaksın" dedi.

Kutsal Yazılar, 2 Korintliler 5: 8'de "eğer bedende yoksak Rab'bin yanında oluruz" der.

Cennetteki sevdiklerimizin bizi görebildiğini gösteren tek ipucu İbraniler ve Luka'da.

İlki İbraniler 12: 1, "Bu nedenle çok büyük bir tanık bulutumuz olduğu için" (yazar bizden önce ölenlerden - geçmiş inananlardan söz ediyor) "bizi çevreleyen, her engel ve günahı bir kenara bırakalım Bu bizi çok kolay bir şekilde karıştırır ve önümüze çıkan yarışı dayanıklılıkla koşmamıza izin verir. " Bu bizi görebildiklerini gösterir. Ne yaptığımıza tanık oluyorlar.

İkincisi, Luke 16: 19-31, zengin adam ve Lazarus'un hesabı.

Birbirlerini görebiliyorlardı ve zengin adam yeryüzündeki akrabalarının farkındaydı. (Tüm hikayeyi okuyun.) Bu pasaj aynı zamanda bize Tanrı'nın "ölülerden birini onlarla konuşması için" göndermesine verdiği cevabı gösterir.

Tanrı, ölüler ile iletişim kurmaya çalışmamıza ya da medyalar ya da seanslara gitmemize kesinlikle izin vermez.
Kişi bu tür şeylerden uzak durmalı ve bize Kutsal Yazılarda verilen Tanrı'nın Sözüne güvenmelidir.

Tesniye 18: 9-12, “Tanrınız RAB size vermekte olduğu ülkeye girdiğinizde, oradaki milletlerin iğrenç yollarını örnek almayı öğrenmeyin.

Oğlunuz veya kızını ateşe feda eden, kehanet ya da büyücülük uygulayan, kötülükleri yorumlayan, büyücülük yapan ya da büyü yapan, orta ya da ruhsal olan ya da ölülere danışan hiç kimse aranmasın.

Bunları yapan herhangi biri RAB için iğrençtir ve bu iğrenç uygulamalar nedeniyle Tanrınız RAB bu milletleri sizden önce kovacaktır. "

İncil'in tamamı İsa ile ilgilidir, O'nun bizim için ölmeye gelmesi hakkındadır, böylece günahları affedebilir ve O'na iman ederek cennette sonsuz bir ömre sahip olabiliriz.

Elçilerin İşleri 10:48, "O'nun tüm peygamberleri, O'na iman eden herkesin günahlarından bağışlandığına Adıyla tanıklık ediyor."

Elçilerin İşleri 13:38, "Bu nedenle kardeşlerim, İsa aracılığıyla günahların bağışlanmasının size duyurulduğunu bilmenizi istiyorum." Diyor.

Koloseliler 1:14, "Bizi karanlık alanından kurtardığı ve bizi günahların bağışlanmasıyla kurtuluşumuzun olduğu Sevgili Oğlunun Krallığına devretti" diyor.

İbraniler 9. bölümü okuyun. 22. ayet "kan dökülmeden bağışlama olmaz" der.

Romalılar 4: 5-8'de "inanan, imanı doğruluk olarak kabul edilir" der ve 7. ayette "Kanunsuz amelleri bağışlanan ve günahları örtülü olanlar kutsanmıştır."

Romalılar 10: 13 ve 14, “Rab'bin Adını kim çağırırsa kurtarılacaktır.

İnanmadıkları kimi O'na nasıl çağıracaklar? "

Yuhanna 10: 28'de İsa, inananları hakkında "ve ben onlara sonsuz yaşam veriyorum ve asla yok olmayacaklar" diyor.

Umarım inanmışsındır.

Samuel'in bedeni ölse de, ölen birinin ruhu ve ruhu var olmaktan çıkmaz, yani ölür.

Kutsal Yazılar (İncil) bunu tekrar tekrar gösterir. Kutsal Yazılarda ölümü açıklamayı düşünmenin en iyi yolu, ayırma kelimesini kullanmaktır. Ruh ve ruh, beden öldüğünde ve çürümeye başladığında bedenden ayrılır.

Bunun bir örneği, “günahlarınız sizi Tanrı'dan ayırmışsınız” anlamına gelen “Günahlarınızda ölmüşsünüz” olan Scriptural ifadedir. Tanrı'dan ayrılmak ruhsal ölümdür. Ruh ve ruh, bedenle aynı şekilde ölmez.

Luke 18'te zengin adam bir cezaevindeydi ve fakir adam fiziksel ölümlerinden sonra İbrahim'in yanındaydı. Ölümden sonra hayat var.

Çarmıhta İsa, tövbe eden hırsıza “bugün benimle cennette olacaksınız” dedi. İsa öldükten sonraki üçüncü gün fiziksel olarak büyüdü. Kutsal yazılar, bir gün bedenimizin bile İsa'nın bedeni gibi yetiştirileceğini öğretir.

Yuhanna 14: 1-4, 12 ve 28'de İsa öğrencilerine Baba ile birlikte olacağını söyledi.
John 14'te: 19 İsa “Ben yaşadım, sen de yaşayacaksın” dedi.
2 Corinthians 5: 6-9, vücutta bulunmamakın Rab ile birlikte olduğunu söylüyor.

Kutsal yazılar açıkça öğretir (bkz. Deuteronomy 18: 9-12; Galatians 5: 20 ve Vahiy 9: 21; 21: 8 ve 22: 15; XNUMX: XNUMX ve XNUMX: XNUMX); Tanrı'ya kederli.

Bazıları bunun, ölülere danışanların aslında şeytanlara danışması olduğuna inanıyor.
Luke 16'te zengin adama şöyle dedi: “Tüm bunlardan başka, aramızda kalsın, seninle aranızda büyük bir uçurum düzeltildi, böylece buradan sana gitmek isteyenler, oradan bize geçemezler. ”

2'te Samuel 12: 23 David, ölen oğlunu söyledi: “Ama şimdi öldü, neden oruç tutmalıyım?

Onu tekrar geri getirebilir miyim?

Ona gideceğim, ama o bana geri dönmeyecek. ”

Yeşaya 8: 19, “Erkekler sana medyumlara ve medyumlara danışmanı söylediğinde, fısıldayan ve mırıldanan bir insan, Tanrılarını sormayacak mı?

Neden yaşayanlar adına ölülere danışın? ”

Bu ayet bize büyücüler, medyalar, psişikler veya cadılar için değil, bilgelik ve anlayış için Tanrı'yı ​​aramamız gerektiğini söyler.

I Korintliler 15: 1-4'te “Mesih bizim günahlarımız için öldü… gömüldüğünü… ve üçüncü günde dirildiğini” görüyoruz.

Bunun müjde olduğunu söylüyor.

John 6: 40, “Bu, Oğlu'nu gören ve O'na iman eden herkesin sonsuz bir yaşama sahip olabileceği Babamın isteğidir; ve onu son gün yetiştireceğim.

Sorunuza cevap olarak, İsa Mesih'e iman edenler, kurtuluşumuz için O'nun hükmüne inananlar, Tanrı'nın yanında olmak için cennete giderler ve inanmayanlar ebedi cezaya mahkum edilir. Yuhanna 3:36, "Oğluna inanan kişinin sonsuz yaşamı vardır, ancak Oğlu’u reddeden kişi yaşamı görmez, çünkü Tanrı’nın gazabı onun üzerinde kalır" diyor.

Öldüğün zaman ruhun ve ruhun bedenini terk eder. Yaratılış 35:18, Rachel'ın öldüğünü söylediğinde bize bunu gösteriyor ve "ruhu (çünkü öldüğü için) ayrılıyor" diyor. Beden öldüğünde, ruh ve ruh ayrılır ama var olmaya son vermezler. Matta 25: 46'da ölümden sonra ne olduğu çok açıktır; kötülükten söz ederken, "bunlar sonsuza kadar cezalandırılacak, ama erdemli olanlar ebedi hayata gidecek" diyor.

Pavlus, inananlara öğretirken, "bedenden uzaklaştığımız anda Rab'bin yanında olduğumuzu" söyledi (I Korintliler 5: 8). İsa ölümden dirildiğinde, Baba Tanrı'nın yanına gitti (Yuhanna 20:17). O bize aynı hayatı vaat ettiğinde, bunun olacağını ve O'nunla olacağımızı biliyoruz.

Luka 16: 22-31'de zengin adam ve Lazarus'un hikayesini görüyoruz. Dürüst fakir adam "İbrahim'in yanındaydı" ama zengin adam Hades'e gitti ve acı çekiyordu. 26. ayette, aralarında büyük bir uçurum olduğunu görüyoruz, öyle ki, orada bir kez kötü adam cennete geçemez. 28. ayette Hades'e işkence yeri olarak atıfta bulunur.

Romalılar 3: 23'te "herkes günah işledi ve Tanrı'nın yüceliğinden yoksun kaldı" diyor. Hezekiel 18: 4 ve 20, "günah işleyen can (ve kişi için can kelimesinin kullanımına dikkat edin) ölecek ... kötülerin kötülüğü kendi üzerine olacaktır" diyor. (Vahiy 20: 10,14 ve 15'teki gibi Kutsal Yazılarda bu anlamda ölüm, fiziksel ölüm değil, Tanrı'dan sonsuza dek ayrılmak ve Luka 16'da görüldüğü gibi sonsuz cezadır. Romalılar 6:23, "günahın ücreti ölümdür" der. ve Matta 10:28, "cehennemde hem ruhu hem de bedeni yok edebilen O'ndan korkun" diyor.

Öyleyse, hepimiz haksız günahkarlar olduğumuza göre, kim cennete girip sonsuza dek Tanrı ile birlikte olabilir? Ölüm cezasından nasıl kurtarılabilir veya fidye ile özgür bırakılabiliriz? Romalılar 6:23 de cevabı veriyor. Tanrı bizi kurtarmaya geliyor, çünkü şöyle diyor: “Tanrı’nın armağanı, Rabbimiz İsa Mesih aracılığıyla sonsuz yaşamdır.” 1 Petrus 1:1-9’u okuyun. Burada Petrus, imanlıların “asla yok olmayacak, bozulmayacak veya solmayacak – sonsuza dek gökte saklanacak” bir miras aldıklarını anlatıyor (4. ayet). Petrus, İsa’ya iman etmenin “imanın sonucunu, ruhunuzun kurtuluşunu” elde etmekle sonuçlandığını söylüyor (9. ayet). (Ayrıca Matta 26:28’e bakın.) Filipililer 2:8-9, herkesin Tanrı ile eşit olduğunu iddia eden İsa’nın “Rab” olduğunu itiraf etmesi ve O’nun kendileri için öldüğüne inanması gerektiğini söylüyor (Yuhanna 3:16; Matta 27:50).

İsa Yuhanna 14: 6'da şöyle demişti: “Yol, Gerçek ve Yaşam benim; Benim aracılığım dışında hiç kimse Baba'ya gelemez. " Mezmurlar 2:12, "Oğlunu öp, yoksa O kızar ve bu şekilde ölürsün."

Yeni Ahit'teki birçok pasaj, İsa'ya olan imanımızı "gerçeğe itaat etmek" veya "müjdeye itaat etmek" olarak ifade eder; bu da "Rab İsa'ya inanmak" anlamına gelir. 1 Petrus 1:22 şöyle der: "Ruh aracılığıyla gerçeğe itaat ederek canlarınızı arındırdınız." Efesliler 1:13 şöyle der: "Siz de O'na güvendiniz , gerçeğin sözünü, kurtuluşunuzun müjdesini işittikten sonra, O'na iman ederek vaat edilen Kutsal Ruh ile mühürlendiniz." (Romalılar 10:15 ve İbraniler 4:2'yi de okuyun.)

Müjde (iyi haber anlamına gelir) I Korintliler 15: 1-3'te ilan edilmiştir. Şöyle diyor: "Kardeşler, sana vaaz ettiğim, senin de aldığın müjdeyi bildiriyorum ... Mesih'in Kutsal Yazılara göre günahlarımız için öldüğünü ve gömüldüğünü ve üçüncü gün yeniden dirildiğini ..." İsa Matta 26: 28'de, "Bu, birçokları için günahların bağışlanması için dökülen yeni antlaşmanın kanımdır" dedi. Ben Petrus 2:24 (NASB), "Günahlarımızı çarmıhta kendi bedeninde taşıdı" diyor. I Timothy 2: 6, "Hayatına herkes için bir fidye verdi" diyor. Eyüp 33:24, "Onu çukura inmekten koru, onun için bir fidye buldum" diyor. (İşaya 53: 5, 6, 8, 10'u okuyun).

Yuhanna 1:12 bize ne yapmamız gerektiğini anlatıyor, "ama O'nu kabul ettiği kadar çok kişi, O'nun adına inananlara bile Tanrı'nın çocukları olma hakkını verdi." Romalılar 10:13, "Rab'bin ismini kim çağırırsa kurtarılacaktır" diyor. Yuhanna 3:16, O'na inanan kişinin "sonsuz yaşamı" olduğunu söylüyor. Yuhanna 10:28, "Onlara sonsuz yaşam veriyorum ve asla mahvolmayacaklar" diyor. Elçilerin İşleri 16: 36'da "Kurtulmak için ne yapmalıyım?" Sorusu sorulur. ve cevap verdi, "Rab İsa Mesih'e iman edin ve kurtulacaksınız." John 20:31, "Bunlar, İsa'nın Mesih olduğuna ve inanmanın O'nun adıyla yaşama sahip olabileceğine inanabileceğin yazılmıştır."

Kutsal Yazılar, iman edenlerin ruhlarının İsa ile birlikte Cennette olacağına dair kanıt gösterir. Vahiy 6: 9 ve 20: 4'te doğru şehitlerin ruhları Yuhanna tarafından gökte görüldü. Matta 17: 2 ve Mark 9: 2'de de İsa'nın Petrus, Yakup ve Yuhanna'yı alıp onları İsa'nın önlerinde şekil değiştirdiği ve Musa ile İlyas'ın onlara göründüğü ve İsa ile konuştukları yüksek bir dağa çıkardıklarını görüyoruz. Öğrenciler ruhtan daha fazlasıydı, çünkü öğrenciler onları tanıdı ve hayattaydılar. Filipililer 1: 20-25'te Pavlus şöyle yazar: "Ayrılmak ve Mesih ile birlikte olmak, çünkü bu çok daha iyidir." İbraniler 12:22, "Siyon Dağı'na ve yaşayan Tanrı'nın şehrine, gökteki Kudüs'e, sayısız meleğe, genel kurula ve kiliseye (tüm inananlara verilen ad) geldiniz. ) cennete kayıtlı ilk doğanların. "

Efesliler 1: 7, "O'nun lütfunun zenginliğine göre O'nun kanıyla, günahlarımızın bağışlanmasıyla kurtuluşumuz var" diyor.

Sorunuzu yanıtlayacak en iyi pasaj Luka 16: 18-31'den geliyor. Yargı acildir, ancak öldükten hemen sonra nihai veya tamamlanmış değildir. İsa'ya inanıyorsak, ruhumuz ve canımız İsa ile birlikte cennette olacaktır. (2 Korintliler 5: 8-10, “bedende olmamak, Rab'bin yanında olmaktır.) İnançsızlar son yargıya kadar Hades'te olacak ve sonra Ateş Gölü'ne gidecek. (Vahiy 20: 11-15) İnanlılar, günah için değil, Tanrı için yaptıkları işlerinden dolayı yargılanacaklar. (Ben Korintliler 3: 10-15) Mesih'te bağışlandığımız için günahlardan yargılanmayacağız. Kafirler günahlarından yargılanacaklar. (Vahiy 20:15; 22:14; 21:27)

John 3'te: 5,15.16.17.18 ve 36 İsa, kendisi için öldüğüne inananların sonsuz yaşamı olduğunu ve inanmayanların zaten kınandıklarını söyler. Ben Korintliler 15: 1-4, “İsa bizim günahlarımız için öldü… gömüldüğünü ve üçüncü günde büyüdüğünü” söylüyor. Elçiler 16: 31 “Rab İsa'ya inanın ve kurtulacaksınız” diyor. “2 Timothy 1: 12,“ Kendisine verdiğim şeyi o güne karşı tutabildiğine ikna oldum ”diyor.

"Geçmiş" yaşamı hatırlama sorusuna yanıt olarak, soruyla ne demek istediğinize bağlıdır.

1). Eğer reenkarnasyondan bahsediyorsanız, İncil bunu öğretmez. Kutsal Yazılarda başka bir biçimde veya başka bir kişi olarak geri dönmekten bahsedilmemektedir. İbraniler 9:27 şöyle der: “İnsanın bir kere ölmesi ve ondan sonra yargılanması takdir edilmiştir.”

2). Öldükten sonra hayatlarımızı hatırlayıp hatırlamayacağımızı soruyorsanız, hayatlarımız boyunca yaptıklarımıza göre yargılandığımızda tüm yaptıklarımız hatırlatılacaktır.

Geçmişi, bugünü ve geleceği Allah bilir ve Tanrı kâfirleri günahkâr işlerinden dolayı yargılayacak ve sonsuza kadar cezalandırılacak ve inananlar Tanrı'nın krallığı için yaptıkları işler için ödüllendirilecektir. (Yuhanna bölüm 3 ve Matta 12: 36 ve 37'yi okuyun.) Tanrı her şeyi hatırlar.

Her ses dalgasının bir yerlerde olduğunu ve anılarımızı depolamak için artık “bulutlarımız” olduğunu düşündüğümüzde, bilim Tanrı'nın yapabileceklerini zar zor yakalamaya başlıyor. Tanrı tarafından hiçbir söz veya eylem fark edilemez.