İntihar hakkında İncil perspektifinden yazmam istendi, çünkü pek çok kişi bunu internette soruyor çünkü çok cesaretleri kırılmış ve özellikle mevcut koşullarımızda umutsuz hissediyorlar. Bu zor bir konu ve ben bir uzman, doktor veya psikolog değilim. Her şeyden önce, çevrimiçi olarak, bu konuda deneyimi olan ve size yardımcı olabilecek ve Tanrı'mızın size nasıl yardım edebileceği ve edeceği konusunda sizi yönlendirecek profesyoneller olan bir İncil'e inanan siteye gitmenizi öneririm.

İşte çok iyi olduğunu düşündüğüm bazı siteler:
1. https.//answersingenesis.org. Hristiyanların intihara verdiği yanıtlara bakın. Bu, başka birçok kaynağa sahip çok iyi bir site.

2. gotquestions.org İncil'de kendilerini öldüren kişilerin bir listesini verir:
Abimelek – Hakimler 9:54
Saul – I. Samuel 31:4
Saul'un zırh taşıyıcısı – I Samuel 32:4-6
Ahitofel – 2 Samuel 17:23
Zimri – Ben Krallar 16:18
Şimşon – Hakimler 16:26-33

3. Ulusal İntiharı Önleme Yardım Hattı: 1-800-273-TALK

4. odakonthefamily.com

5. davidjeremiah.org (Hıristiyanların intihar ve akıl sağlığı hakkında anlaması gerekenler)

Bildiğim şey, Tanrı'nın ihtiyacımız olan tüm yanıtlara Sözünde sahip olduğu ve O'ndan yardım istemek için her zaman yanımızda olduğudur. Seni seviyor ve önemsiyor. Sevgisini, merhametini ve barışını yaşamamızı istiyor.

O'nun Sözü olan Mukaddes Kitap bize her birimizin bir amaç için yaratıldığımızı öğretir. Yeremya 29:11 şöyle diyor: “Çünkü 'Senin için yaptığım planları biliyorum' diyor RAB, 'size zarar vermeyi değil, sizi zenginleştirmeyi planlıyor, size umut ve gelecek vermeyi planlıyor.' Aynı zamanda bize nasıl yaşamamız gerektiğini de gösteriyor. Tanrı'nın Sözü gerçektir (Yuhanna 17:17) ve gerçek bizi özgür kılacak (Yuhanna 8:32). Tüm endişelerimizde bize yardımcı olabilir. 2 Petrus 1:1-4 şöyle der: “Bizi yüceliğe ve erdeme çağıranın bilgisi aracılığıyla, O'nun ilahî gücü, yaşam ve dindarlık için ihtiyacımız olan her şeyi bize verdi… Bunlar aracılığıyla bize çok iyi ve değerli vaatlerini verdi, bu nedenle şehvet (kötü arzu) yoluyla dünya olan bozgunculuktan kurtulmuş olarak, onlar aracılığıyla ilahi tabiata ortak olasınız.”

Tanrı yaşam içindir. İsa, Yuhanna 10:10'da, "Ben onların yaşamı olsun ve ona daha bol olsunlar diye geldim" dedi. Vaiz 7:17, “Neden vaktinden önce ölesin?” der. Tanrı'yı ​​​​arayın. Yardım için Tanrı'ya git. vazgeçme.

Bela ve kötü davranışlarla dolu bir dünyada yaşıyoruz, özellikle şimdiki zamanımızda kötü koşullardan ve doğal afetlerden bahsetmiyorum bile. Yuhanna 16:33, “Size bende barışa sahip olmanız için söyledim. Dünyada sıkıntı yaşayacaksın; ama neşelen, dünyayı yendim."

Bencil ve kötülük yapanlar ve hatta katiller var. Dünyanın sorunları gelip umutsuzluğa neden olduğunda, Kutsal Yazılar kötülük ve acının günahın sonucu olduğunu söyler. Sorun günahtır, ama Tanrı bizim umudumuz, cevabımız ve Kurtarıcımızdır. Bunun hem sebebi hem de mağduru biziz. Tanrı, tüm kötü şeylerin günahın sonucu olduğunu ve HEPİMİZİN “günah işleyip Tanrı'nın yüceliğinden yoksun kaldığımızı” (Romalılar 3:23) söyler. Bu HEPSİ anlamına gelir. Birçoğunun çevrelerindeki dünya tarafından bunaldığı ve çaresizlik ve cesaretsizlik nedeniyle kaçmak istediği ve kaçmanın ya da çevrelerindeki dünyayı değiştirmenin bir yolunu görmediği açıktır. Hepimiz bu dünyada günahın sonuçlarına katlanıyoruz, ama Tanrı bizi seviyor ve bize umut veriyor. Tanrı bizi çok seviyor, günahla ilgilenmek ve bu hayatta bize yardım etmek için bir yol sağladı. Matta 6:25-34 ve Luka 10. bölümde Tanrı'nın bizimle ne kadar ilgilendiğini okuyun. Romalılar 8:25-32'yi de okuyun. Seninle ilgileniyor. İşaya 59:2 şöyle der: “Fakat suçlarınız sizi Tanrınızdan ayırdı; Günahların yüzünü senden gizledi, duymasın.”

Kutsal Yazılar bize, başlangıç ​​noktasının Tanrı'nın günah sorunuyla ilgilenmesi gerektiği olduğunu açıkça gösterir. Tanrı bizi o kadar çok seviyor ki, bu sorunu çözmek için Oğlunu gönderdi. Yuhanna 3:16 bunu ÇOK net bir şekilde söylüyor. “Çünkü Tanrı dünyayı (içindeki tüm insanları) o kadar çok sevdi ki, biricik Oğlunu verdi, O'na İman Eden HERKESİN YOK OLMAMASI, SONSUZ HAYATI OLMASI GEREKİR” diyor. Galatyalılar 1:4 şöyle der: “Babamız Tanrı'nın isteğine göre bizi bu kötü dünyadan kurtarmak için günahlarımız için kendini feda eden O'dur. Romalılar 5:8, “Ama Tanrı bize olan sevgisini, biz daha günahkârken Mesih bizim için öldü diye övüyor” der.

İntiharın başlıca nedenlerinden biri, Tanrı'nın dediği gibi, hepimizin yaptığı yanlış şeylerden kaynaklanan suçluluktur, ancak Tanrı, Oğlu İsa aracılığıyla cezayı ve suçu üstlendi ve günahımız için bizi bağışladı. . Romalılar 6:23, “Günahın ücreti ölümdür, ancak Tanrı'nın armağanı Rabbimiz İsa Mesih aracılığıyla sonsuz yaşamdır” der. İsa çarmıhta öldüğünde cezasını ödedi. I Petrus 2:24 diyor ki, “Günahlarımızı kendi bedeninde kendi bedeninde kim yüklendi ki, günaha karşı ölü olduğumuz için, çizgileriyle iyileştiğiniz doğrulukla yaşayalım.” İşaya 53'ü tekrar tekrar okuyun. I Yuhanna 3:2 & 4:16, O'nun günahlarımıza kefaret olduğunu, bunun da günahlarımızın adil ödemesi olduğunu söylüyorum. I Korintliler 15:1-4'ü de okuyun. Bu, günahlarımızı, tüm günahlarımızı ve inanan herkesin günahlarını bağışladığı anlamına gelir. Koloseliler 1:13 ve 14, “Bizi karanlığın gücünden kim kurtardı ve bizi sevgili Oğlunun Krallığına transfer etti: O'nun kanı aracılığıyla kurtuluşumuz, hatta günahların bağışlanması” diyor. Mezmur 103:3, “Bütün suçlarınızı kim bağışlar” der. Ayrıca bkz. Efesliler 1:7; Elçilerin İşleri 5:31; 13:35; 26:18; Mezmur 86:5 ve Matta 26:28. Yuhanna 15:5'e bakın; Romalılar 4:7; I Korintliler 6:11; Mezmur 103:12; İşaya 43:25 ve 44:22. Tek yapmamız gereken, İsa'ya ve çarmıhta bizim için yaptıklarına inanmak ve kabul etmektir. Yuhanna 1:12, "Ama O'nu kabul edenlerin çoğu, O'nun adına inananlara bile, Tanrı'nın oğulları olma gücünü verdi" der. Vahiy 22:17, “ve hayat suyundan karşılıksız almasına izin veren” der. Yuhanna 6:37, “Bana geleni hiçbir şekilde kovmayacağım…” der. Bkz. Yuhanna 5:24 ve Yuhanna 10:25. Bize sonsuz yaşam verir. O zaman yeni bir hayatımız ve bol bir hayatımız var. O da her zaman bizimledir (Matta 28:20).

İncil doğrudur. Nasıl hissettiğimiz ve kim olduğumuzla ilgilidir. Allah'ın iman edenlere sonsuz yaşam ve bereketli yaşam vaatleri hakkındadır. (Yuhanna 10:10; 3:16-18&36 ve ben Yuhanna 5:13). Sadık olan, yalan söyleyemeyen Tanrı hakkındadır (Titus 1:2). İbraniler 6:18&19 ve 10:23'ü de okuyun; I Yuhanna 2:25 ve Tesniye 7:9. Ölümden hayata geçtik. Romalılar 8:1, “Bu nedenle artık Mesih İsa'da olanlara hiçbir mahkûmiyet yoktur” der. İnanırsak affediliriz.

Bu, günah sorunu, bağışlama, kınama ve suçluluk ile ilgilenir. Şimdi Tanrı, Kendisi için yaşamamızı istiyor (Efesliler 2:2-10). Ben Petrus 2:24 diyor ki, “Biz günah karşısında ölelim ve doğruluk uğruna yaşayalım diye, günahlarımızı çarmıhta kendi bedeninde yüklendi, çünkü O'nun yaralarıyla siz iyileştiniz.”

Burada bir ama var. John 3. bölümü tekrar okuyun. 18 ve 36. ayetler bize, eğer inanmazsak ve Tanrı'nın kurtuluş yolunu kabul etmezsek, helak olacağımızı (ceza çekeceğimizi) söyler. Bizler, O'nun bizim için hazırladığı rızkı reddettiğimiz için mahkûm ve Allah'ın gazabı altındayız. İbraniler 9:26&37, insanın “bir kez ölmeye ve ondan sonra yargıyla yüzleşmeye mahkûm olduğunu” söylüyor. İsa'yı kabul etmeden ölürsek, ikinci bir şansımız olmaz. Luka 16:10-31'deki zengin adam ve Lazar'ın kaydına bakın. Yuhanna 3:18 diyor ki, “ancak inanmayan, Tanrı'nın biricik Oğlu adına inanmadığı için zaten mahkûm edilmiştir” ve 36. ayet, “Oğul'a iman edenin sonsuz yaşamı vardır, ancak Oğul'u reddeden, yaşamı görmeyecek, çünkü Tanrı'nın gazabı onun üzerindedir." Seçim bizim. Hayata sahip olmak için inanmak zorundayız; İsa'ya inanmalı ve bu hayat sona ermeden önce O'ndan bizi kurtarmasını istemeliyiz. Romalılar 10:13, “Rab'bin adını kim çağırırsa kurtulacak” diyor.

İşte umut burada başlar. Tanrı yaşam içindir. Senin için bir amacı ve bir planı var. vazgeçme! Yeremya 29:11'in şöyle dediğini hatırlayın: “Sizin için sahip olduğum planların (düşüncelerin), sizi zenginleştirmeyi ve size zarar vermemeyi, size umut ve bir gelecek verme planlarını biliyorum.” Sıkıntı ve keder dünyamızda, Tanrı'da umudumuz var ve hiçbir şey bizi O'nun sevgisinden ayıramaz. Romalılar 8:35-39'u okuyun. Mezmur 146:5 ve Mezmurlar 42 ve 43'ü okuyun. Mezmur 43:5 der ki, “Neden canım, mahzunsun? Neden içimde bu kadar rahatsız? Umudunu Tanrı'ya bağla, çünkü ben yine O'nu, Kurtarıcım ve Tanrım'ı öveceğim." 2 Korintliler 12:9 ve Filipililer 4:13 bize, Tanrı'nın devam etmek ve Tanrı'yı ​​yüceltmek için bize güç vereceğini söyler. Vaiz 12:13, “Bütün meselenin sonucunu dinleyelim: Tanrı'dan korkun ve emirlerini yerine getirin: çünkü insanın tüm görevi budur” der. Mezmur 37:5&6 Süleymanın Meselleri 3:5&6 ve Yakup 4:13-17'yi okuyun. Süleymanın Meselleri 16:9 şöyle der: “İnsan kendi yolunu tasarlar, fakat adımlarını Rab yönlendirir ve emin kılar.”

Ümidimiz aynı zamanda Sağlayıcımız, Koruyucumuz, Savunucumuz ve Kurtarıcımızdır: Şu ayetlere bakın:
UMUT: Mezmur 139; Mezmur 33:18-32; Ağıtlar 3:24; Mezmur 42 (“Tanrı'dan umut edersin.”); Yeremya 17:7; Timoteos 1:1
YARDIMCI: Mezmur 30:10; 33:20; 94:17-19
SAVUNCU: Mezmur 71:4&5
TESLİM EDEN: Koloseliler 1:13; Mezmur 6:4; Mezmur 144:2; Mezmur 40:17; Mezmur 31:13-15
AŞK: Romalılar 8:38&39
Filipililer 4:6'da Tanrı bize şöyle der: "Hiçbir şey için kaygılanmayın, ancak her şeyde dua ve ricayla, şükranla, istekleriniz Tanrı'ya bildirilsin." Tanrı'ya gelin ve tüm ihtiyaçlarınız ve umurunuzda size yardım etmesine izin verin, çünkü ben Peter 5:6&7, “Bütün kaygınızı O'na veriyorum, çünkü O sizinle ilgilenir” diyor. İnsanların intiharı düşünmesinin birçok nedeni vardır. Kutsal Kitap'ta Tanrı, her biri için size yardım edeceğini vaat eder.

İnsanların intiharı düşünebileceklerinin ve Tanrı'nın Sözünün size yardım etmek için yapacağını söylediği şeylerin bir listesi:

1. Umutsuzluk: Dünya çok kötü, asla değişmeyecek, koşullar karşısında umutsuzluk, asla daha iyi olmayacak, bunalmış, hayat buna değmez, başarılı değil, başarısızlıklar.

Yanıt: Yeremya 29:11, Tanrı umut verir; Efesliler 6:10, O'nun gücünün ve kudretinin vaadine güvenmeliyiz (Yuhanna 10:10). Tanrı kazanacak. I Korintliler 15:58&59, Zaferimiz var. Kontrol Tanrı'dadır.Örnekler: Musa, Eyüp

2. Suçluluk: Kendi günahlarımızdan, yaptığımız yanlışlardan, utançtan, pişmanlıktan, başarısızlıklardan
Cevap: a. İnanmayanlar için, Yuhanna 3:16; Korintliler 15:3&4. Tanrı bizi Mesih aracılığıyla kurtarır ve bağışlar. Tanrı kimsenin yok olmasını istemez.
B. İnananlar için, günahlarını O'na itiraf ettiklerinde, I Yuhanna 1:9; Jude 24. O bizi sonsuza kadar korur. O merhametlidir. Bizi bağışlayacağına söz veriyor.

3. Sevilmeyen: reddedilen, kimsenin umurunda olmayan, istenmeyen.
Cevap: Romalılar 8:38&39 Tanrı sizi seviyor. Seni önemsiyor: Matta 6:25-34; Luka 12:7; Ben Petrus 5:7; Filipililer 4:6; Matta 10:29-31; Galatyalılar 1:4; Tanrı seni asla terk etmez. İbraniler 13:5; Matta 28:20

4. Kaygı: Endişe, dünya umurunda, Covid, ev, insanların ne düşündüğü, para.
Cevap: Filipililer 4:6; Matta 6:25-34; 10:29-31. Seninle ilgileniyor. I.Petrus 5:7 O, Sağlayıcımızdır. İhtiyacımız olan her şeyi sağlayacak. “Bütün bunlar sana eklenecek.” Matta 6:33

5. Değersiz: Değer veya amaç yok, yeterince iyi değil, işe yaramaz, değersiz, hiçbir şey yapamam, başarısızlık.
Yanıt: Tanrı'nın her birimiz için bir amacı ve planı vardır (Yeremya 29:11). Matta 6:25-34 ve 10. bölüm, Biz O'nun için değerliyiz. Efesliler 2:8- 10. İsa bize yaşam ve bol yaşam verir (Yuhanna 10:10). O, bizim için olan planına rehberlik eder (Süleymanın Meselleri 16:9); Başarısız olursak bizi eski haline getirmek istiyor (Mezmur 51:12). O'nda yeni bir yaratılışız (2 Korintliler 5:17). Bize ihtiyacımız olan her şeyi veriyor
(2 Petrus 1:1-4). Her sabah her şey yenidir, özellikle Tanrı'nın merhameti (Ağıtlar 3:22&23; Mezmur 139:16). O bizim Yardımcımızdır, İşaya 41:10; Mezmur 121:1&2; Mezmur 20:1&2; Mezmur 46:1.
Örnekler: Paul, David, Musa, Esther, Joseph, herkes

6. Düşmanlar: Bize karşı insanlar, zorbalar, kimse bizi sevmiyor.
Yanıt: Romalılar 8:31&32, “Eğer Tanrı bizden yanaysa, kim bize karşı olabilir” der. 38 ve 39. ayetlere de bakınız. Tanrı bizim Savunucumuz, Kurtarıcımızdır (Romalılar 4:2; Galatyalılar 1:4; Mezmur 25:22; 18:2&3; 2 Korintliler 1:3-10) ve bizi haklı çıkarır. Yakup 1:2-4, sebat etmemiz gerektiğini söylüyor. Mezmur 20:1&2'yi okuyun
Örnek: Davut, Saul tarafından kovalandı, ancak Tanrı onun Savunucusu ve Kurtarıcısıydı (Mezmur 31:15; 50:15; Mezmur 4).

7. Kayıp: Keder, kötü olaylar, ev, iş kaybı vb.
Cevap: İş bölümü 1, “Tanrı verir ve alır.” Her şeyde Tanrı'ya şükretmeliyiz (I Selanikliler 5:18). Romalılar 8:28&29, “Tanrı her şeyi iyilik için birlikte çalışır” der.
Örnek: İş

8. Hastalık ve Acı: Yuhanna 16:33 “Bunları size, bende esenlik olasınız diye söyledim. Dünyada sıkıntın var, ama cesaret al; Dünyanın üstesinden geldim."
Yanıt: I Selanikliler 5:18, “Her şey için şükredin” Efesliler 5:20. Seni ayakta tutacak. Romalılar 8:28, “Tanrı her şeyi birlikte iyilik için yapar.” iş 1:21
Örnek: İş. Tanrı sonunda Eyüp nimetlerini verdi.

9. Ruh Sağlığı: Duygusal acı, depresyon, başkalarına yük olma, üzüntü, insan anlamaz.
Cevap: Tanrı tüm düşüncelerimizi bilir; O anlar; O umursuyor, ben Petrus 5:8. Mukaddes Kitaba inanan Hıristiyan danışmanlardan yardım isteyin. Tanrı tüm ihtiyaçlarımızı karşılayabilir.
Örnekler: Kutsal Yazılarda tüm çocuklarının ihtiyaçlarını karşıladı.

10. Öfke: İntikam, bizi incitenlerle intikam. Bazen intiharı düşünen insanlar, bunun kendilerine kötü davrandığını düşündükleri kişilerle intikam almanın bir yolu olduğunu düşünürler. Ama nihayetinde size kötü davranan insanlar suçluluk duysalar da, en çok incinen kişi intihar edendir. Hayatını ve Tanrı'nın amacını ve amaçlanan nimetlerini kaybeder.
Cevap: Allah adaletle hükmeder. Bize “düşmanlarımızı sevmemizi… ve bizi her şeye rağmen kullananlar için dua etmemizi” söyler (Matta 5. bölüm). Tanrı Romalılar 12:19'da "İntikam benimdir" der. Tanrı herkesin kurtulmasını istiyor.

11. Yaşlı: bırakmak istiyor, pes ediyor
Yanıt: Yakup 1:2-4, sebat etmemiz gerektiğini söylüyor. İbraniler 12:1, önümüze konan yarışı sabırla koşmamız gerektiğini söylüyor. 2 Timoteos 4:7, “İyi bir savaş verdim, yarışı bitirdim, inancımı korudum” diyor.
Yaşam Ve Ölüm (Tanrı, Şeytan'a Karşı)

Tanrı'nın sevgiden, yaşamdan ve umuttan ibaret olduğunu gördük. Şeytan, hayatı ve Tanrı'nın işini mahvetmek isteyendir. Yuhanna 10:10, Şeytan'ın insanların Tanrı'nın kutsamasını, bağışlamasını ve sevgisini almasını engellemek için “çalmak, öldürmek ve yok etmek” için geldiğini söylüyor. Tanrı yaşam için Kendisine gelmemizi istiyor ve bize yardım etmek istiyor. Şeytan senden vazgeçmeni, vazgeçmeni istiyor. Tanrı, Kendisine hizmet etmemizi istiyor. Vaiz 12:13'ün, “Şimdi her şey işitildi; İşte meselenin neticesi şudur: Allah'tan korkun ve O'nun emirlerini yerine getirin, çünkü bu bütün insanların vazifesidir." Şeytan ölmemizi istiyor; Tanrı yaşamamızı istiyor. Kutsal Yazı boyunca Tanrı, bizim için planının başkalarını sevmek, komşumuzu sevmek ve onlara yardım etmek olduğunu gösterir. Bir kişi yaşamına son verirse, Tanrı'nın planını gerçekleştirme, başkalarının hayatlarını değiştirme yeteneğinden vazgeçer; O'nun planına göre, onlar aracılığıyla başkalarını kutsamak, değiştirmek ve sevmek. Bu, O'nun yarattığı her insan içindir. Bu plana uymadığımızda veya vazgeçtiğimizde, başkaları onlara yardım etmediğimiz için acı çekecek. Tekvin'deki Cevaplar, İncil'de kendilerini öldüren, hepsi de Tanrı'dan yüz çeviren, O'na karşı günah işleyen ve Tanrı'nın onlar için sahip olduğu planı gerçekleştiremeyen kişilerin bir listesini verir. İşte liste: Hakimler 9:54 – Abimelech; Hakimler 16:30 – Şimşon; I Samuel 31:4 – Saul; 2 Samuel 17:23 – Ahitofel; I Krallar 16:18 – Zimri; Matta 27:5 – Yahuda. Suçluluk, insanların intihar etmesinin başlıca nedenlerinden biridir.

Diğer örnekler
Eski Ahit'te ve ayrıca Yeni Ahit'te de söylediğimiz gibi, Tanrı bizim için planlarından örnekler verir. İbrahim, Tanrı'nın aracılığıyla dünyayı kutsayıp kurtuluş sağlayacağı İsrail ulusunun Babası olarak seçildi. Yusuf Mısır'a gönderildi ve orada ailesini kurtardı. Davut kral olarak seçildi ve ardından İsa'nın atası oldu. Musa İsrail'i Mısır'dan çıkardı. Ester halkını kurtarır (Ester 4:14).

Yeni Ahit'te Meryem, İsa'nın annesi oldu. Paul Müjde'yi yaydı (Elçilerin İşleri 26:16&17; 22:14&15). Peki ya vazgeçmiş olsaydı? Petrus, Yahudilere vaaz vermek için seçildi (Galatyalılar 2:7). Yuhanna, Tanrı'nın bize gelecekle ilgili mesajı olan Vahiy'i yazmak için seçildi.
Bu aynı zamanda hepimiz için, kendi kuşağındaki her insan için, her biri diğerinden farklı. Korintoslular 10:11, “Şimdi bu şeyler onların başına bir örnek olarak geldi ve çağların sonlarının geldiği bizim talimatımız için yazıldı” diyor. Romalılar 12:1&2; İbraniler 12:1.

Hepimiz imtihanlarla karşılaşıyoruz (Yakup 1:2-5) ama Tanrı bizimle olacak ve sebat ettiğimizde bize yardım edecek. Romalılar 8:28'i okuyun. Amacımızın geçmesini sağlayacak. Mezmur 37:5&6 ve Atasözleri 3:5&6 ve Mezmur 23'ü okuyun. O bizi anlayacak ve İbraniler 13:5 der ki, "Seni asla bırakmayacağım ve seni terk etmeyeceğim."

Hediyeler

Yeni Ahit'te Tanrı, her inanlıya özel manevi armağanlar vermiştir: başkalarına yardım etmek ve onları güçlendirmek ve inananların olgunlaşmasına yardımcı olmak ve Tanrı'nın onlar için olan amacını yerine getirmek için kullanılabilecek bir yetenek. Romalılar 12'yi okuyun; I Korintliler 12 ve Efesliler 4.
Bu, Tanrı'nın her insan için bir amaç ve plan olduğunu göstermesinin bir başka yoludur.
Mezmur 139:16, “benim için biçimlendirilen günler” der ve İbraniler 12:1&2 bize “bizim için belirlenmiş olan yarışı azim ile koşmamızı” söyler. Bu kesinlikle bırakmamamız gerektiği anlamına geliyor.

Hediyelerimiz bize Allah tarafından verilmiştir. Tanrı'nın isteğine göre özel olarak seçilmiş, diğerlerinden farklı yaklaşık 18 özel armağan vardır (I Korintliler 12:4-11 ve 28, Romalılar 12:6-8 ve Efesliler 4:11&12). Vazgeçmemeli, Allah'ı sevmeli ve O'na kulluk etmeliyiz. I Korintliler 6:19&20, “Kendine ait değilsin, bir bedelle satın alındın” diyor (Mesih senin için öldüğünde) “… bu yüzden Tanrı'yı ​​yücelt. Galatyalılar 1:15&16 ve Efesliler 3:7-9, Pavlus'un doğduğu andan itibaren bir amaç için seçildiğini söyler. Benzer ifadeler, Davud ve Musa gibi Kutsal Yazılarda başkaları için de söylenir. Bıraktığımızda sadece kendimize değil, başkalarına da zarar veririz.

Tanrı Egemendir - Bu O'nun Seçimidir - Kontrol Altındadır Vaiz 3:1 şöyle der: “Her şeyin bir mevsimi ve göklerin altındaki her amacın bir zamanı vardır: doğmak için bir zaman; ölme zamanı." Mezmur 31:15, “Zamanım senin elinde” diyor. Vaiz 7:17b, “Neden vaktinden önce ölesin?” der. Eyüp 1:26, “Tanrı verir ve Tanrı alır” der. O bizim Yaratıcımız ve Egemenimizdir. Bu bizim değil, Tanrı'nın seçimidir. Romalılar 8:28 Her bilgiye sahip olan, bizim için iyi olanı ister. “Her şey birlikte iyilik için çalışır” diyor. Mezmur 37:5&6 şöyle der: “Yolunu RAB'be bağla; ona da güven; ve onu geçmek için getirecek. Ve senin salâhını ışık, ve hükmünü öğlen olarak ortaya çıkaracaktır.” Öyleyse yollarımızı O'na adamalıyız.

Bizi doğru zamanda Kendisiyle birlikte olmaya götürecek ve bizi ayakta tutacak ve biz burada yeryüzündeyken yolculuğumuz için bize lütuf ve güç verecektir. Eyüp'te olduğu gibi, Şeytan da Tanrı izin vermedikçe bize dokunamaz. Petrus 5:7-11'i okuyun. Yuhanna 4:4, “İçinizde olan, dünyada olan daha büyüktür” der. I Yuhanna 5:4, “Bu, dünyayı, hatta inancımızı bile yenen zaferdir” diyor. Ayrıca bkz. İbraniler 4:16.
Sonuç

2 Timothy 4:6&7, Tanrı'nın bize verdiği kursu (amacı) bitirmemiz gerektiğini söylüyor. Vaiz 12:13 bize amacımızın Tanrı'yı ​​sevmek ve O'nu yüceltmek olduğunu söyler. Tesniye 10:12 şöyle der: "RAB sizden ne istiyor... Tanrınız RAB'den korkmaktan... O'nu sevmekten ve
Tanrınız RAB'be bütün yüreğinizle kulluk edin. Matta 22:37-40 bize, "Tanrınız Rab'bi... ve komşunuzu kendiniz gibi sevin" der.

Tanrı acıya izin veriyorsa bu bizim iyiliğimiz içindir (Romalılar 8:28; Yakup 1:1-4). O'na güvenmemizi, O'nun sevgisine güvenmemizi istiyor. I Korintliler 15:58, "Bu nedenle, sevgili kardeşlerim, Rab'de verdiğiniz emeğin boşuna olmadığını bilerek, kararlı, sarsılmaz, Rab'bin işinde her zaman bol bol olun" diyor. Eyüp, Tanrı'nın sıkıntılara izin verdiğinde, bizi sınamak ve bizi güçlendirmek için yaptığını ve sonunda O'na her zaman güvenmesek bile bizi kutsadığını ve bağışladığını gösteren örneğimizdir. O'na meydan okuyun. Günahımızı O'na itiraf ettiğimizde bizi bağışlar (1 Yuhanna 9:10). Korintoslular 11:XNUMX'deki şu sözü hatırlayın: “Bunlar onların başına örnek olsun diye geldi ve çağların doruğunun üzerlerine geldiği bizler için uyarılar olarak yazıldı.” Tanrı, Eyüp'ün denenmesine izin verdi ve bu onun Tanrı'yı ​​daha fazla anlamasına ve Tanrı'ya daha çok güvenmesine neden oldu ve Tanrı onu geri verdi ve kutsadı.

Mezmur yazarı, "Ölüler RAB'be şükretmezler" dedi. İşaya 38:18, "Yaşayan adam, sana şükredecek" diyor. Mezmur 88:10 şöyle der: “Ölüler için harikalar mı yaratacaksınız? Ölüler kalkıp seni övecek mi?” Mezmur 18:30 ayrıca, “Tanrı'ya gelince, O'nun yolu mükemmeldir” der ve Mezmur 84:11, “Lütuf ve yücelik verecek” der. Hayatı seçin ve Tanrı'yı ​​seçin. Kontrolü O'na verin. Unutmayın, Tanrı'nın planlarını anlamıyoruz, ancak O bizimle olacağına söz veriyor ve Eyüp'ün yaptığı gibi O'na güvenmemizi istiyor. Bu nedenle, kararlı olun (I Korintliler 15:58) ve “sizin için belirlenen” yarışı tamamlayın ve hayatınızın zamanlarını ve yolunu Tanrı'nın seçmesine izin verin (Eyub 1; İbraniler 12:1). Vazgeçmeyin (Efesliler 3:20)!

İsa bize Kutsal Yazılarda (İncil) Yuhanna 14: 6'da cennete giden yolun O olduğunu öğretti. O, "Yol, gerçek ve yaşam benim, benim aracılığım olmadan Baba'ya kimse gelmez" dedi. Kutsal Kitap bize İsa'nın günahlarımız için öldüğünü öğretir. Bize sonsuz yaşama sahip olmak için O'na inanmamız gerektiğini öğretir.

Ben Petrus 2:24, "Ağaçta günahlarımızı kendi bedeninde taşıyan" diyor ve Yuhanna 3: 14-18 (NASB), "Musa çölde yılanı kaldırdığında Oğul da öyle yapmalıdır. İnsanın yükselmesi (ayet 14), böylece O'na iman eden sonsuz yaşama kavuşsun (ayet 15).

Tanrı dünyayı öyle sevdi ki, O'na iman eden Oğlu'nu verdi ki, O'na iman eden kimse yok olmamalı, ebedi bir hayata sahip olmalı (ayet 16).

Çünkü Tanrı, dünyayı yargılamak (kınamak) için Oğlunu dünyaya göndermedi; ama dünya O'nun aracılığıyla kurtarılmalıdır (ayet 17).

O'na inanan yargılanmaz; İnanmayan kişi zaten yargılandı, çünkü Tanrı'nın tek Oğlu'na inanmadı (ayet 18). "

Ayrıca bkz. Ayet 36, "Oğul'a inanan sonsuz yaşama sahiptir ..."

Bu bizim kutsanmış sözümüz.

Romalılar 10: 9-13, “Rab'bin adını kim çağırırsa kurtarılacaktır” diyerek sona erer.

Elçilerin İşleri 16:30 ve 31, "Sonra onları dışarı çıkardı ve 'Efendim, kurtulmak için ne yapmalıyım?' Diye sordu.

Onlar da, 'Rab İsa'ya inanın, siz ve ev halkınız kurtulacaksınız' dediler.”

Eğer sevdiğiniz biri cennette olduğuna inandıysa.

Kutsal Yazılarda, Rab'bin dönüşünden önce gökte olanlardan bahseden çok az şey vardır, ancak İsa ile birlikte olacağız.

İsa, Luka 23: 43'te çarmıhtaki hırsıza, "Bugün cennette benimle olacaksın" dedi.

Kutsal Yazılar, 2 Korintliler 5: 8'de "eğer bedende yoksak Rab'bin yanında oluruz" der.

Cennetteki sevdiklerimizin bizi görebildiğini gösteren tek ipucu İbraniler ve Luka'da.

İlki İbraniler 12: 1, "Bu nedenle çok büyük bir tanık bulutumuz olduğu için" (yazar bizden önce ölenlerden - geçmiş inananlardan söz ediyor) "bizi çevreleyen, her engel ve günahı bir kenara bırakalım Bu bizi çok kolay bir şekilde karıştırır ve önümüze çıkan yarışı dayanıklılıkla koşmamıza izin verir. " Bu bizi görebildiklerini gösterir. Ne yaptığımıza tanık oluyorlar.

İkincisi, Luke 16: 19-31, zengin adam ve Lazarus'un hesabı.

Birbirlerini görebiliyorlardı ve zengin adam yeryüzündeki akrabalarının farkındaydı. (Tüm hikayeyi okuyun.) Bu pasaj aynı zamanda bize Tanrı'nın "ölülerden birini onlarla konuşması için" göndermesine verdiği cevabı gösterir.

Tanrı, ölüler ile iletişim kurmaya çalışmamıza ya da medyalar ya da seanslara gitmemize kesinlikle izin vermez.
Kişi bu tür şeylerden uzak durmalı ve bize Kutsal Yazılarda verilen Tanrı'nın Sözüne güvenmelidir.

Tesniye 18: 9-12, “Tanrınız RAB size vermekte olduğu ülkeye girdiğinizde, oradaki milletlerin iğrenç yollarını örnek almayı öğrenmeyin.

Oğlunuz veya kızını ateşe feda eden, kehanet ya da büyücülük uygulayan, kötülükleri yorumlayan, büyücülük yapan ya da büyü yapan, orta ya da ruhsal olan ya da ölülere danışan hiç kimse aranmasın.

Bunları yapan herhangi biri RAB için iğrençtir ve bu iğrenç uygulamalar nedeniyle Tanrınız RAB bu milletleri sizden önce kovacaktır. "

İncil'in tamamı İsa ile ilgilidir, O'nun bizim için ölmeye gelmesi hakkındadır, böylece günahları affedebilir ve O'na iman ederek cennette sonsuz bir ömre sahip olabiliriz.

Elçilerin İşleri 10:48, "O'nun tüm peygamberleri, O'na iman eden herkesin günahlarından bağışlandığına Adıyla tanıklık ediyor."

Elçilerin İşleri 13:38, "Bu nedenle kardeşlerim, İsa aracılığıyla günahların bağışlanmasının size duyurulduğunu bilmenizi istiyorum." Diyor.

Koloseliler 1:14, "Bizi karanlık alanından kurtardığı ve bizi günahların bağışlanmasıyla kurtuluşumuzun olduğu Sevgili Oğlunun Krallığına devretti" diyor.

İbraniler 9. bölümü okuyun. 22. ayet "kan dökülmeden bağışlama olmaz" der.

Romalılar 4: 5-8'de "inanan, imanı doğruluk olarak kabul edilir" der ve 7. ayette "Kanunsuz amelleri bağışlanan ve günahları örtülü olanlar kutsanmıştır."

Romalılar 10: 13 ve 14, “Rab'bin Adını kim çağırırsa kurtarılacaktır.

İnanmadıkları kimi O'na nasıl çağıracaklar? "

Yuhanna 10: 28'de İsa, inananları hakkında "ve ben onlara sonsuz yaşam veriyorum ve asla yok olmayacaklar" diyor.

Umarım inanmışsındır.

Birçok insan, bir insan intihar ederse otomatik olarak Cehenneme gideceğine inanır.

Bu fikir genellikle, kendini öldürmenin cinayet, aşırı ciddi bir günah olduğu ve bir insanın kendisini öldürdüğü zaman, olaydan sonra tövbe edip Tanrı'dan onu affetmesini isteme zamanı olmadığı gerçeğine dayanır.

Bu fikirle ilgili birkaç problem var. Birincisi, İncil'de bir kişinin intihar ettiği takdirde Cehenneme gittiğine dair hiçbir gösterge olmadığı yönündedir.

İkinci sorun, kurtuluşu inançla artı bir şey yapmamaktır. O yoldan başladığınızda, yalnızca inancınıza başka hangi koşulları ekleyeceksiniz?

Romalılar 4: 5, "Bununla birlikte, çalışmayan ancak kötüleri haklı çıkaran Tanrı'ya güvenen adama, imanı doğruluk olarak kabul edilir."

Üçüncü mesele, cinayeti ayrı bir kategoriye sokması ve diğer günahlardan daha kötü hale getirmesidir.

Cinayet son derece ciddi, ama diğer pek çok günah da var. Son bir sorun, bireyin fikrini değiştirmediğini ve çok geç kaldıktan sonra Tanrı'ya haykırdığını varsaymasıdır.

İntihar girişiminden kurtulan insanlara göre, en azından bazıları, en kısa sürede hayatlarını almak için yaptıklarından pişman oldular.

Az önce söylediklerimin hiçbiri, intiharın günah olmadığı ve bu konuda çok ciddi olduğu anlamına gelmemeli.

Kendi hayatlarını alan insanlar genellikle arkadaşlarının ve ailelerinin onlarsız daha iyi olacağını düşünüyor, ama bu neredeyse hiç olmadı. İntihar, sadece bir bireyin öldüğü için değil, aynı zamanda bir bireyi tanıyan herkesin hissedeceği duygusal acı nedeniyle de, genellikle bir ömür boyu süren bir trajedidir.

İntihar, kendi hayatını alan kişiyi önemseyen tüm insanların reddedilmesidir ve çoğu zaman kendi hayatını alan diğerleri de dahil olmak üzere, etkilenen insanlarda her türlü duygusal sorunla sonuçlanır.

Özetlemek gerekirse, intihar çok ciddi bir günahtır, ancak otomatik olarak cehenneme birini göndermez.

Herhangi bir günah, eğer o kişi Rab İsa Mesih'ten Kurtarıcısı olmasını ve tüm günahlarını affetmesini istemezse, bir kişiye Cehenneme gönderecek kadar ciddidir.

 Tanrı'nın bizi ne kadar sevdiği gibi, Kutsal Kitap'ın kesinlikle sevdiğimi öğrettiği bazı şeyler vardır. Aslında orada olmamasını istediğim başka şeyler de var, ancak Kutsal Yazılar hakkındaki çalışmam beni ikna etti: Kutsal Yazıları nasıl ele aldığım konusunda tamamen dürüst olacaksam, kayıpların sonsuz işkenceye maruz kalacağını öğrettiğine inanmak zorundayım. Cehennem.

Cehennemde ebedi azap fikrini sorgulayanlar, azabın süresini tarif etmek için kullanılan kelimelerin tam olarak ebedi anlamına gelmediğini söyleyeceklerdir. Ve bu doğru olsa da, Yeni Ahit zamanlarının Yunanca ebedi kelimemize tam olarak eşdeğer bir kelimeye sahip olmadığı ve onu kullandığı doğru olsa da, Yeni Ahit yazarları hem Tanrı ile ne kadar yaşayacağımızı hem de Tanrı ile ne kadar yaşayacağımızı tarif etmek için kullanabilecekleri kelimeleri kullandılar. ne kadar zamandır günahkâr cehennemde acı çekecek. Matta 25:46, "O zaman ebedi cezaya gidecekler, ama ebedi hayata doğrular" diyor. Ebedi olarak tercüme edilen aynı kelimeler, Romalılar 16:26'da Tanrı'yı ​​ve İbraniler 9: 14'te Kutsal Ruh'u tanımlamak için kullanılır. 2 Korintliler 4: 17 ve 18, "ebedi" olarak tercüme edilen Yunanca kelimelerin gerçekte ne anlama geldiğini anlamamıza yardımcı olur. Şöyle diyor: "Işık ve anlık sıkıntılarımız bizim için hepsinden çok daha ağır basan ebedi bir zafer kazanıyor. Bu yüzden gözlerimizi görülenlere değil, görünmeyenlere sabitliyoruz, çünkü görülen geçici ama görünmeyen sonsuzdur. "

Mark 9: 48b "Ateşin asla sönmediği cehenneme gitmek için iki elinizle yaşama girmekten daha iyidir." Jude 13c "En karanlık karanlığın sonsuza kadar saklandığı kişi için." Vahiy 14: 10b & 11 “Kutsal meleklerin ve Kuzu'nun huzurunda yakıcı kükürt ile işkence görecekler. Ve eziyetlerinin dumanı sonsuza dek yükselecek. Canavara ve onun görüntüsüne tapanlar ya da isminin işaretini alan hiç kimse için gece gündüz dinlenmeyecek. " Bütün bu pasajlar bitmeyen bir şeyi gösteriyor.

Cehennemdeki cezanın ebedi olduğunun belki de en güçlü göstergesi Vahiy bölüm 19 ve 20'de bulunur. Vahiy 19: 20'de canavarın ve sahte peygamberin (her ikisi de insan) "yanan kükürt gölüne diri diri atıldığını" okuyoruz. Bundan sonra Vahiy 20: 1-6'da Mesih'in bin yıl hüküm sürdüğü yazıyor. O bin yıl boyunca Şeytan Uçurum'a hapsedildi, ancak Vahiy 20: 7, "Bin yıl dolduğunda Şeytan hapisten çıkacak" diyor. Tanrı'yı ​​yenilgiye uğratmak için son bir girişimde bulunduktan sonra Vahiy 20: 10'da okuyoruz, “Ve onları kandıran şeytan, canavarın ve sahte peygamberin atıldığı yanan kükürt gölüne atıldı. Onlar sonsuza dek gece gündüz işkence görecekler. " "Onlar" kelimesi, canavarı ve bin yıldır orada olan sahte peygamberi içerir.

Sorunuza cevap olarak, İsa Mesih'e iman edenler, kurtuluşumuz için O'nun hükmüne inananlar, Tanrı'nın yanında olmak için cennete giderler ve inanmayanlar ebedi cezaya mahkum edilir. Yuhanna 3:36, "Oğluna inanan kişinin sonsuz yaşamı vardır, ancak Oğlu’u reddeden kişi yaşamı görmez, çünkü Tanrı’nın gazabı onun üzerinde kalır" diyor.

Öldüğün zaman ruhun ve ruhun bedenini terk eder. Yaratılış 35:18, Rachel'ın öldüğünü söylediğinde bize bunu gösteriyor ve "ruhu (çünkü öldüğü için) ayrılıyor" diyor. Beden öldüğünde, ruh ve ruh ayrılır ama var olmaya son vermezler. Matta 25: 46'da ölümden sonra ne olduğu çok açıktır; kötülükten söz ederken, "bunlar sonsuza kadar cezalandırılacak, ama erdemli olanlar ebedi hayata gidecek" diyor.

Pavlus, inananlara öğretirken, "bedenden uzaklaştığımız anda Rab'bin yanında olduğumuzu" söyledi (I Korintliler 5: 8). İsa ölümden dirildiğinde, Baba Tanrı'nın yanına gitti (Yuhanna 20:17). O bize aynı hayatı vaat ettiğinde, bunun olacağını ve O'nunla olacağımızı biliyoruz.

Luka 16: 22-31'de zengin adam ve Lazarus'un hikayesini görüyoruz. Dürüst fakir adam "İbrahim'in yanındaydı" ama zengin adam Hades'e gitti ve acı çekiyordu. 26. ayette, aralarında büyük bir uçurum olduğunu görüyoruz, öyle ki, orada bir kez kötü adam cennete geçemez. 28. ayette Hades'e işkence yeri olarak atıfta bulunur.

Romalılar 3: 23'te "herkes günah işledi ve Tanrı'nın yüceliğinden yoksun kaldı" diyor. Hezekiel 18: 4 ve 20, "günah işleyen can (ve kişi için can kelimesinin kullanımına dikkat edin) ölecek ... kötülerin kötülüğü kendi üzerine olacaktır" diyor. (Vahiy 20: 10,14 ve 15'teki gibi Kutsal Yazılarda bu anlamda ölüm, fiziksel ölüm değil, Tanrı'dan sonsuza dek ayrılmak ve Luka 16'da görüldüğü gibi sonsuz cezadır. Romalılar 6:23, "günahın ücreti ölümdür" der. ve Matta 10:28, "cehennemde hem ruhu hem de bedeni yok edebilen O'ndan korkun" diyor.

Öyleyse, hepimiz adaletsiz günahkarlar olduğumuz için kim cennete girebilir ve sonsuza dek Tanrı ile birlikte olabilir. Ölüm cezasından nasıl kurtarılabilir ya da fidye alınabilir. Romalılar 6:23 de cevabı veriyor. Tanrı kurtarmaya geliyor, çünkü "Tanrı'nın armağanı, Rabbimiz İsa Mesih aracılığıyla sonsuz yaşamdır" diyor. Peter 1: 1-9'u okuyun. Burada Petrus, inananların "asla yok olamayacak, bozulamayacak veya kaybolmayacak - bir mirası nasıl aldıklarını tartışıyor. sonsuza dek cennette ”(Ayet 4 NIV). Petrus, İsa'ya inanmanın nasıl “imanın sonucuna, ruhunuzun kurtarılmasına” yol açtığından bahseder (ayet 9). (Ayrıca bkz. Matta 26:28.) Filipililer 2: 8 ve 9 bize, Tanrı ile eşit olduğunu iddia eden İsa'nın “Rab” olduğunu ve onlar için öldüğüne inanması gerektiğini herkesin itiraf etmesi gerektiğini söyler (Yuhanna 3:16; Matta 27:50) ).

İsa Yuhanna 14: 6'da şöyle demişti: “Yol, Gerçek ve Yaşam benim; Benim aracılığım dışında hiç kimse Baba'ya gelemez. " Mezmurlar 2:12, "Oğlunu öp, yoksa O kızar ve bu şekilde ölürsün."

Yeni Ahit'teki birçok pasaj, İsa'ya olan inancımızı "gerçeğe itaat etmek" veya "Rab İsa'ya inanmak" anlamına gelen "müjdeye itaat etmek" olarak ifade eder. Ben Petrus 1:22, "Gerçeğe Ruh aracılığıyla itaat ederek ruhlarınızı arındırdınız" diyor. Efesliler 1:13, "O'na siz de Güvenilir, hakikatin sözünü, kurtuluşunuzun müjdesini duyduktan sonra, Kim de iman ederek, Kutsal Sözün Kutsal Ruhu ile mühürlendiniz. " (Romalılar 10:15 ve İbraniler 4: 2'yi de okuyun.)

Müjde (iyi haber anlamına gelir) I Korintliler 15: 1-3'te ilan edilmiştir. Şöyle diyor: "Kardeşler, sana vaaz ettiğim, senin de aldığın müjdeyi bildiriyorum ... Mesih'in Kutsal Yazılara göre günahlarımız için öldüğünü ve gömüldüğünü ve üçüncü gün yeniden dirildiğini ..." İsa Matta 26: 28'de, "Bu, birçokları için günahların bağışlanması için dökülen yeni antlaşmanın kanımdır" dedi. Ben Petrus 2:24 (NASB), "Günahlarımızı çarmıhta kendi bedeninde taşıdı" diyor. I Timothy 2: 6, "Hayatına herkes için bir fidye verdi" diyor. Eyüp 33:24, "Onu çukura inmekten koru, onun için bir fidye buldum" diyor. (İşaya 53: 5, 6, 8, 10'u okuyun).

Yuhanna 1:12 bize ne yapmamız gerektiğini anlatıyor, "ama O'nu kabul ettiği kadar çok kişi, O'nun adına inananlara bile Tanrı'nın çocukları olma hakkını verdi." Romalılar 10:13, "Rab'bin ismini kim çağırırsa kurtarılacaktır" diyor. Yuhanna 3:16, O'na inanan kişinin "sonsuz yaşamı" olduğunu söylüyor. Yuhanna 10:28, "Onlara sonsuz yaşam veriyorum ve asla mahvolmayacaklar" diyor. Elçilerin İşleri 16: 36'da "Kurtulmak için ne yapmalıyım?" Sorusu sorulur. ve cevap verdi, "Rab İsa Mesih'e iman edin ve kurtulacaksınız." John 20:31, "Bunlar, İsa'nın Mesih olduğuna ve inanmanın O'nun adıyla yaşama sahip olabileceğine inanabileceğin yazılmıştır."

Kutsal Yazılar, iman edenlerin ruhlarının İsa ile birlikte Cennette olacağına dair kanıt gösterir. Vahiy 6: 9 ve 20: 4'te doğru şehitlerin ruhları Yuhanna tarafından gökte görüldü. Matta 17: 2 ve Mark 9: 2'de de İsa'nın Petrus, Yakup ve Yuhanna'yı alıp onları İsa'nın önlerinde şekil değiştirdiği ve Musa ile İlyas'ın onlara göründüğü ve İsa ile konuştukları yüksek bir dağa çıkardıklarını görüyoruz. Öğrenciler ruhtan daha fazlasıydı, çünkü öğrenciler onları tanıdı ve hayattaydılar. Filipililer 1: 20-25'te Pavlus şöyle yazar: "Ayrılmak ve Mesih ile birlikte olmak, çünkü bu çok daha iyidir." İbraniler 12:22, "Siyon Dağı'na ve yaşayan Tanrı'nın şehrine, gökteki Kudüs'e, sayısız meleğe, genel kurula ve kiliseye (tüm inananlara verilen ad) geldiniz. ) cennete kayıtlı ilk doğanların. "

Efesliler 1: 7, "O'nun lütfunun zenginliğine göre O'nun kanıyla, günahlarımızın bağışlanmasıyla kurtuluşumuz var" diyor.

"Geçmiş" yaşamı hatırlama sorusuna yanıt olarak, soruyla ne demek istediğinize bağlıdır.

1). Yeniden bedenlenmeden bahsediyorsanız, Kutsal Kitap bunu öğretmez. Kutsal Yazılarda başka bir biçimde veya başka bir kişi olarak geri dönmekten bahsedilmez. İbraniler 9:27 şöyle der: "Bu, insana tayin edilmiştir bir Zamanlar ölmek ve bundan sonra yargı. "

2). Öldükten sonra hayatlarımızı hatırlayıp hatırlamayacağımızı soruyorsanız, hayatlarımız boyunca yaptıklarımıza göre yargılandığımızda tüm yaptıklarımız hatırlatılacaktır.

Geçmişi, bugünü ve geleceği Allah bilir ve Tanrı kâfirleri günahkâr işlerinden dolayı yargılayacak ve sonsuza kadar cezalandırılacak ve inananlar Tanrı'nın krallığı için yaptıkları işler için ödüllendirilecektir. (Yuhanna bölüm 3 ve Matta 12: 36 ve 37'yi okuyun.) Tanrı her şeyi hatırlar.

Her ses dalgasının bir yerlerde olduğunu ve anılarımızı depolamak için artık “bulutlarımız” olduğunu düşündüğümüzde, bilim Tanrı'nın yapabileceklerini zar zor yakalamaya başlıyor. Tanrı tarafından hiçbir söz veya eylem fark edilemez.