İsa bize Kutsal Yazılarda (İncil) Yuhanna 14: 6'da cennete giden yolun O olduğunu öğretti. O, "Yol, gerçek ve yaşam benim, benim aracılığım olmadan Baba'ya kimse gelmez" dedi. Kutsal Kitap bize İsa'nın günahlarımız için öldüğünü öğretir. Bize sonsuz yaşama sahip olmak için O'na inanmamız gerektiğini öğretir.

Ben Petrus 2:24, "Ağaçta günahlarımızı kendi bedeninde taşıyan" diyor ve Yuhanna 3: 14-18 (NASB), "Musa çölde yılanı kaldırdığında Oğul da öyle yapmalıdır. İnsanın yükselmesi (ayet 14), böylece O'na iman eden sonsuz yaşama kavuşsun (ayet 15).

Tanrı dünyayı öyle sevdi ki, O'na iman eden Oğlu'nu verdi ki, O'na iman eden kimse yok olmamalı, ebedi bir hayata sahip olmalı (ayet 16).

Çünkü Tanrı, dünyayı yargılamak (kınamak) için Oğlunu dünyaya göndermedi; ama dünya O'nun aracılığıyla kurtarılmalıdır (ayet 17).

O'na inanan yargılanmaz; İnanmayan kişi zaten yargılandı, çünkü Tanrı'nın tek Oğlu'na inanmadı (ayet 18). "

Ayrıca bkz. Ayet 36, "Oğul'a inanan sonsuz yaşama sahiptir ..."

Bu bizim kutsanmış sözümüz.

Romalılar 10: 9-13, “Rab'bin adını kim çağırırsa kurtarılacaktır” diyerek sona erer.

Elçilerin İşleri 16:30 ve 31, "Sonra onları dışarı çıkardı ve 'Efendim, kurtulmak için ne yapmalıyım?' Diye sordu.

'Rab İsa'ya inanın ve kurtulacaksınız - siz ve aileniz' dediler. "

Eğer sevdiğiniz biri cennette olduğuna inandıysa.

Kutsal Yazılarda, Rab'bin dönüşünden önce gökte olanlardan bahseden çok az şey vardır, ancak İsa ile birlikte olacağız.

İsa, Luka 23: 43'te çarmıhtaki hırsıza, "Bugün cennette benimle olacaksın" dedi.

Kutsal Yazılar, 2 Korintliler 5: 8'de "eğer bedende yoksak Rab'bin yanında oluruz" der.

Cennetteki sevdiklerimizin bizi görebildiğini gösteren tek ipucu İbraniler ve Luka'da.

İlki İbraniler 12: 1, "Bu nedenle çok büyük bir tanık bulutumuz olduğu için" (yazar bizden önce ölenlerden - geçmiş inananlardan söz ediyor) "bizi çevreleyen, her engel ve günahı bir kenara bırakalım Bu bizi çok kolay bir şekilde karıştırır ve önümüze çıkan yarışı dayanıklılıkla koşmamıza izin verir. " Bu bizi görebildiklerini gösterir. Ne yaptığımıza tanık oluyorlar.

İkincisi, Luke 16: 19-31, zengin adam ve Lazarus'un hesabı.

Birbirlerini görebiliyorlardı ve zengin adam yeryüzündeki akrabalarının farkındaydı. (Tüm hikayeyi okuyun.) Bu pasaj aynı zamanda bize Tanrı'nın "ölülerden birini onlarla konuşması için" göndermesine verdiği cevabı gösterir.

Tanrı, ölüler ile iletişim kurmaya çalışmamıza ya da medyalar ya da seanslara gitmemize kesinlikle izin vermez.
Kişi bu tür şeylerden uzak durmalı ve bize Kutsal Yazılarda verilen Tanrı'nın Sözüne güvenmelidir.

Tesniye 18: 9-12, “Tanrınız RAB size vermekte olduğu ülkeye girdiğinizde, oradaki milletlerin iğrenç yollarını örnek almayı öğrenmeyin.

Oğlunuz veya kızını ateşe feda eden, kehanet ya da büyücülük uygulayan, kötülükleri yorumlayan, büyücülük yapan ya da büyü yapan, orta ya da ruhsal olan ya da ölülere danışan hiç kimse aranmasın.

Bunları yapan herhangi biri RAB için iğrençtir ve bu iğrenç uygulamalar nedeniyle Tanrınız RAB bu milletleri sizden önce kovacaktır. "

İncil'in tamamı İsa ile ilgilidir, O'nun bizim için ölmeye gelmesi hakkındadır, böylece günahları affedebilir ve O'na iman ederek cennette sonsuz bir ömre sahip olabiliriz.

Elçilerin İşleri 10:48, "O'nun tüm peygamberleri, O'na iman eden herkesin günahlarından bağışlandığına Adıyla tanıklık ediyor."

Elçilerin İşleri 13:38, "Bu nedenle kardeşlerim, İsa aracılığıyla günahların bağışlanmasının size duyurulduğunu bilmenizi istiyorum." Diyor.

Koloseliler 1:14, "Bizi karanlık alanından kurtardığı ve bizi günahların bağışlanmasıyla kurtuluşumuzun olduğu Sevgili Oğlunun Krallığına devretti" diyor.

İbraniler 9. bölümü okuyun. 22. ayet "kan dökülmeden bağışlama olmaz" der.

Romalılar 4: 5-8'de "inanan, imanı doğruluk olarak kabul edilir" der ve 7. ayette "Kanunsuz amelleri bağışlanan ve günahları örtülü olanlar kutsanmıştır."

Romalılar 10: 13 ve 14, “Rab'bin Adını kim çağırırsa kurtarılacaktır.

İnanmadıkları kimi O'na nasıl çağıracaklar? "

Yuhanna 10: 28'de İsa, inananları hakkında "ve ben onlara sonsuz yaşam veriyorum ve asla yok olmayacaklar" diyor.

Umarım inanmışsındır.

Birçok insan, bir insan intihar ederse otomatik olarak Cehenneme gideceğine inanır.

Bu fikir genellikle, kendini öldürmenin cinayet, aşırı ciddi bir günah olduğu ve bir insanın kendisini öldürdüğü zaman, olaydan sonra tövbe edip Tanrı'dan onu affetmesini isteme zamanı olmadığı gerçeğine dayanır.

Bu fikirle ilgili birkaç problem var. Birincisi, İncil'de bir kişinin intihar ettiği takdirde Cehenneme gittiğine dair hiçbir gösterge olmadığı yönündedir.

İkinci sorun, kurtuluşu inançla artı bir şey yapmamaktır. O yoldan başladığınızda, yalnızca inancınıza başka hangi koşulları ekleyeceksiniz?

Romalılar 4: 5, "Bununla birlikte, çalışmayan ancak kötüleri haklı çıkaran Tanrı'ya güvenen adama, imanı doğruluk olarak kabul edilir."

Üçüncü mesele, cinayeti ayrı bir kategoriye sokması ve diğer günahlardan daha kötü hale getirmesidir.

Cinayet son derece ciddi, ama diğer pek çok günah da var. Son bir sorun, bireyin fikrini değiştirmediğini ve çok geç kaldıktan sonra Tanrı'ya haykırdığını varsaymasıdır.

İntihar girişiminden kurtulan insanlara göre, en azından bazıları, en kısa sürede hayatlarını almak için yaptıklarından pişman oldular.

Az önce söylediklerimin hiçbiri, intiharın günah olmadığı ve bu konuda çok ciddi olduğu anlamına gelmemeli.

Kendi hayatlarını alan insanlar genellikle arkadaşlarının ve ailelerinin onlarsız daha iyi olacağını düşünüyor, ama bu neredeyse hiç olmadı. İntihar, sadece bir bireyin öldüğü için değil, aynı zamanda bir bireyi tanıyan herkesin hissedeceği duygusal acı nedeniyle de, genellikle bir ömür boyu süren bir trajedidir.

İntihar, kendi hayatını alan kişiyi önemseyen tüm insanların reddedilmesidir ve çoğu zaman kendi hayatını alan diğerleri de dahil olmak üzere, etkilenen insanlarda her türlü duygusal sorunla sonuçlanır.

Özetlemek gerekirse, intihar çok ciddi bir günahtır, ancak otomatik olarak cehenneme birini göndermez.

Herhangi bir günah, eğer o kişi Rab İsa Mesih'ten Kurtarıcısı olmasını ve tüm günahlarını affetmesini istemezse, bir kişiye Cehenneme gönderecek kadar ciddidir.

Sorunuzu yanıtlayacak en iyi pasaj Luka 16: 18-31'den geliyor. Yargı acildir, ancak öldükten hemen sonra nihai veya tamamlanmış değildir. İsa'ya inanıyorsak, ruhumuz ve canımız İsa ile birlikte cennette olacaktır. (2 Korintliler 5: 8-10, “bedende olmamak, Rab'bin yanında olmaktır.) İnançsızlar son yargıya kadar Hades'te olacak ve sonra Ateş Gölü'ne gidecek. (Vahiy 20: 11-15) İnanlılar, günah için değil, Tanrı için yaptıkları işlerinden dolayı yargılanacaklar. (Ben Korintliler 3: 10-15) Mesih'te bağışlandığımız için günahlardan yargılanmayacağız. Kafirler günahlarından yargılanacaklar. (Vahiy 20:15; 22:14; 21:27)

John 3'te: 5,15.16.17.18 ve 36 İsa, kendisi için öldüğüne inananların sonsuz yaşamı olduğunu ve inanmayanların zaten kınandıklarını söyler. Ben Korintliler 15: 1-4, “İsa bizim günahlarımız için öldü… gömüldüğünü ve üçüncü günde büyüdüğünü” söylüyor. Elçiler 16: 31 “Rab İsa'ya inanın ve kurtulacaksınız” diyor. “2 Timothy 1: 12,“ Kendisine verdiğim şeyi o güne karşı tutabildiğine ikna oldum ”diyor.

"Geçmiş" yaşamı hatırlama sorusuna yanıt olarak, soruyla ne demek istediğinize bağlıdır.

1). Yeniden bedenlenmeden bahsediyorsanız, Kutsal Kitap bunu öğretmez. Kutsal Yazılarda başka bir biçimde veya başka bir kişi olarak geri dönmekten bahsedilmez. İbraniler 9:27 şöyle der: "Bu, insana tayin edilmiştir bir Zamanlar ölmek ve bundan sonra yargı. "

2). Öldükten sonra hayatlarımızı hatırlayıp hatırlamayacağımızı soruyorsanız, hayatlarımız boyunca yaptıklarımıza göre yargılandığımızda tüm yaptıklarımız hatırlatılacaktır.

Geçmişi, bugünü ve geleceği Allah bilir ve Tanrı kâfirleri günahkâr işlerinden dolayı yargılayacak ve sonsuza kadar cezalandırılacak ve inananlar Tanrı'nın krallığı için yaptıkları işler için ödüllendirilecektir. (Yuhanna bölüm 3 ve Matta 12: 36 ve 37'yi okuyun.) Tanrı her şeyi hatırlar.

Her ses dalgasının bir yerlerde olduğunu ve anılarımızı depolamak için artık “bulutlarımız” olduğunu düşündüğümüzde, bilim Tanrı'nın yapabileceklerini zar zor yakalamaya başlıyor. Tanrı tarafından hiçbir söz veya eylem fark edilemez.