Dina iki, aku nggawe perdamaian karo Gusti Allah ...

Sampeyan wis takon pitakon sing rumit banget lan ora gampang dijawab. Mung Gusti Allah sing ngerti ati lan iman sampeyan. Ora ana sing bisa ngadili iman sampeyan, ora ana siji-sijine kajaba Gusti Allah.

Apa aku ngerti yen ana akeh Kitab Suci liyane babagan pandonga lan aku mikir cara paling apik kanggo mbantu nyatakake supaya sampeyan kudu nggoleki Kitab Suci lan sinau akeh mau lan takon marang Gusti Allah kanggo mbantu sampeyan ngerti.

Yen sampeyan maca apa sing dikandhakake wong liya babagan subyek Alkitab utawa topik liyane, sampeyan kudu sinau lan ngelingi: Kisah Para Rasul 17:10, sing ujar, "Saiki wong Berean duwe watak luwih luhur tinimbang wong Tesalonika, amarga dheweke nampa pesen kanthi semangat banget lan saben dina mriksa Kitab Suci manawa ana apa sing diucapake dening Paulus. "

Iki minangka prinsip sing kudu ditindakake. Ora ana wong sing luput, mung Gusti Allah. Kita aja nganti nampa utawa percaya karo apa sing dirungokake utawa diwaca amarga ana wong sing dadi pimpinan greja utawa "wong sing diakoni". Kita kudu mesthi mriksa lan mbandhingake kabeh sing dirungokake karo Sabda Jahwéh; tansah. Yen mbantah karo Sabda Jahwéh, nolak.

Kanggo nggoleki ayat babagan pandonga, gunakake konkordans utawa deleng ing situs baris kayata Bible Hub utawa Bible Gateway. Mula, luwih dhisik aku nuduhake sawetara prinsip sinau Alkitab sing diwulangake wong liya lan wis nulungi aku suwene taun.

Aja mung ngisolasi sawijining ayat, kayata babagan "iman" lan "pandonga," nanging bandhingake karo ayat liyane babagan topik kasebut lan kabeh Kitab Suci umume. Uga sinaoni saben ayat miturut kontekse, yaiku crita ing sekitar ayat kasebut; kahanan lan kahanan nyata sing diucapake lan kedadeyan kasebut kedadeyan. Takokake pitakon kayata: Sapa sing ujar? Utawa Sapa sing diajak ngobrol lan kenapa? Terus takon kaya: Apa ana pelajaran sing kudu disinaoni utawa ana sing kudu dihindari. Aku sinau kanthi cara iki: Takon: Sapa? Opo Neng endi Kapan? Nopo nopo Piye carane

Saben sampeyan duwe pitakon utawa masalah, goleka wangsulan ing Kitab Suci. Yokanan 17:17 ngendika, "Sabda Paduka iku kayekten." 2 Petrus 1:3 ngendika, "Kekuwatan ilahi wis maringi kita kabeh sing dibutuhake kanggo urip lan kasucèn liwat kawruh kita babagan Panjenengane sing nimbali kita kanthi kamulyan lan kabecikané." Kita sing ora sampurna, dudu Gusti Allah. Panjenengane ora tau gagal, kita bisa gagal. Yen pandonga kita ora dijawab, kita sing gagal utawa salah paham. Coba pikirake Abraham sing umure 100 taun nalika Gusti Allah njawab pandongane kanggo anak lanang lan sawetara janji Gusti Allah marang dheweke ora kawujud nganti suwe sawise dheweke seda. Nanging Gusti Allah pancen njawab, ing wektu sing tepat.

Aku yakin manawa ora ana sing duwe iman sing sampurna tanpa mangu-mangu, ing saben kahanan. Malah wong sing diparingi karohanen iman saka Gusti Allah ora sampurna utawa luput. Mung Gusti Allah sing sampurna. Kita ora mesthi ngerti utawa ngerti kekarepane, apa sing ditindakake utawa apa sing paling cocog kanggo kita. Dheweke nindakake. Percaya marang Panjenengane.

Kanggo miwiti sinau babagan pandonga, aku bakal menehi sawetara ayat sing bisa dipikirake. Banjur wiwiti pitakon marang awakmu, kayata, Apa aku duwe iman sing dibutuhake saka Gusti Allah? (Ah, luwih akeh pitakon, nanging dakkira bisa migunani banget.) Apa aku ragu? Apa iman sing sampurna perlu kanggo nampa wangsulan saka pandongaku? Apa ana kualifikasi liyane kanggo donga sing dijawab? Apa ana alangan tumrap pandonga sing diwales?

Selehake gambar sampeyan. Aku nate kerja bareng wong sing mulang crita ing Alkitab kanthi irah-irahan: "Delengen Sampeyan ing Mirror Gusti Allah." Pangandikane Gusti Allah diarani minangka pangilon ing Yakobus 1: 22 & 23. Ide iki yaiku ndeleng dhewe ing apa wae sing diwaca ing Sabda. Takon dhewe: Kepiye carane aku cocog karo karakter iki, apik utawa ora apik? Apa aku nindakake kabecikan miturut Gusti Allah, utawa apa aku kudu njaluk pangapura lan pangowahan?

Saiki ayo padha dideleng petikan sing muncul ing pikiranmu nalika kowe takon pitakonmu: Markus 9:14-29. (Mangga diwaca.) Yesus, karo Petrus, Yakobus lan Yohanes, lagi bali saka transfigurasi kanggo gabung maneh karo para sakabat liyane sing ana ing kono karo wong akeh sing kalebu para pemimpin Yahudi sing diarani Ahli Taurat. Nalika wong akeh ndeleng Yesus, dheweke padha cepet-cepet sowan marang Panjenengane. Ing antarane ana wong sing duwe anak lanang sing kesurupan. Para sakabat ora bisa ngusir dhemit kasebut. Bapakne bocah lanang mau kandha marang Yesus, "Menawi Panjenengan saged nindakaken punapa-punapa, mugi kersa paring welas asih lan pitulungan dhateng kula?" Kuwi ora kaya iman sing gedhe, nanging cukup kanggo njaluk tulung. Yesus mangsuli, "Sembarang prekara bisa kelakon yen panjenengan pitados." Bapakne kandha, "Aku pitados, mugi kersa paring welas asih dhateng kula ing bab ketidakpercayaan kula." Yesus, ngerti yen wong akeh padha nonton lan tresna marang kabeh wong mau, ngusir dhemit kasebut lan nguripake bocah lanang kasebut. Mengko para sakabat takon marang Panjenengane kenapa dheweke ora bisa ngusir dhemit kasebut. Panjenengane kandha, "Jinis iki ora bisa metu kajaba mung kanthi pandonga" (mungkin tegese pandonga sing sregep lan terus-terusan, ora mung panyuwunan sing cendhak). Ing crita sing padha ing Matius 17:20, Gusti Yesus ngendika marang para sakabat yen iki uga amarga ora percaya. Iki minangka kasus khusus (Gusti Yesus nyebutake "jinis iki.")

Gusti Yesus lagi nyukupi kebutuhan akeh wong ing kene. Bocah lanang kasebut butuh obat, bapak pengin pengarep-arep lan akeh wong kudu ngerti sapa lan percaya. Dheweke uga mulang marang para sakabate babagan iman, iman marang dheweke lan pandonga. Dheweke diajari dening dheweke, disiapake kanggo tugas khusus, karya khusus. Dheweke siyap kanggo mlebu ing “jagad raya kabeh lan martakake Injil,” (Markus 16:15), kanggo martakake marang jagad iki Sapa Dheweke, Gusti Allah Juruwilujeng sing seda amarga dosa-dosane, ditampilake kanthi pratandha lan mukjijat sing padha Dheweke nindakake, tanggung jawab monumental sing padha dipilih kanggo ngrampungake. (Wacanen Matéus 17: 2; Kis. 1: 8; Kis. 17: 3 lan Kis. 18:28.) Ibrani 2: 3b & 4 kandha, ”Kaslametan iki, sing wiwitané diumumké karo Gusti, dikonfirmasi karo wong-wong sing ngrungokké dhèwèké. . Gusti Allah uga nekseni kanthi pratandha, mukjijat-mukjijat lan mukjijat-mukjijat pirang-pirang, uga kanthi peparing Roh Suci sing disebar miturut kekarepane. Dheweke butuh iman sing gedhe kanggo nindakake perkara sing hebat. Wacanen Kisah Para Rasul. Iki nuduhake sukses sejatine.

Dheweke kesandhung amarga kurang iman sajrone proses sinau. Kadhangkala, kaya ing Markus 9, dheweke gagal amarga kurang iman, nanging Yesus sabar karo dheweke, kaya dheweke uga karo kita. Kita, ora mung para sakabat, bisa nyalahake Gusti Allah nalika ndedonga ora dijawab. Kita kudu kaya wong-wong mau lan njaluk marang Gusti Allah supaya "nambah iman."

Ing kahanan kasebut, Yesus nyukupi kebutuhan masarakat. Iki asring bener yen kita ndedonga lan nyuwun marang Gusti Allah kabutuhan. Iku arang banget babagan panjaluk kita. Ayo dadi nggabungake sawetara perkara kasebut. Yesus mangsuli pandonga, kanthi siji sebab utawa amarga akeh sebab. Contone, aku yakin bapak ing Markus 9 ora ngerti babagan apa sing ditindakake Yesus sajrone para murid utawa masarakat. Ing wacana iki, lan kanthi ndeleng kabeh Tulisan, kita bisa sinau akeh babagan sebab manawa pandonga kita ora dijawab kaya sing dikarepake utawa nalika pengin. Markus 9 mulang akeh babagan ngerti Tulisan, pandonga lan cara-cara saka Gusti Allah. Yesus nedahake kabeh sapa Sapa: Gusti Allah lan Juru Slamet sing Maha Kuwasa.

Ayo padha dideleng maneh para Rasul. Kepiye carane dheweke ngerti sapa Panjenengane, yen Panjenengane iku "Kristus, Putraning Allah," kaya sing diakuake Petrus. Dheweke ngerti kanthi mangerteni Kitab Suci, kabeh Kitab Suci. Kepiye carane kita ngerti sapa Yesus, supaya kita duwe iman kanggo percaya marang Panjenengane? Kepiye carane kita ngerti yen Panjenengane iku Sing Dijanjikake - Sang Mesias. Kepiye carane kita ngenali Panjenengane utawa kepiye carane wong liya ngenali Panjenengane. Kepiye carane para sakabat ngenali Panjenengane supaya dheweke ngabdiake awake dhewe kanggo nyebarake Injil babagan Panjenengane. Sampeyan ngerti, kabeh iku cocog - minangka bagean saka rencana Gusti Allah.

Salah sawijining cara wong-wong mau ngenali Panjenengane yaiku Gusti Allah ngumumake nganggo swara saka swarga (Matius 3:17) ngendika, "Iki Putra-Ku sing Dakkasihi, sing ndadekake Aku seneng." Cara liya yaiku ramalan wis kawujud (ing kene ngerti kabeh Kitab Suci - sing ana gandhengane karo pratandha lan mukjijat).

Gusti Allah ing Prajanjian Lawas ngutus akeh nabi kanggo nyritakake kapan lan kepiye carane bakal teka, apa sing bakal ditindakake lan apa sing bakal ditindakake. Para pemimpin Yahudi, ahli Toret lan Farisi, ngerti ayat-ayat sunnat iki kaya dene akeh wong. Salah sawijining ramalan kasebut yaiku liwat Nabi Musa kaya sing ditemokake ing Ulangan 18: 18 & 19; 34: 10-12 lan Nomer 12: 6-8, kabeh nuduhake kita manawa Sang Mesias bakal dadi nabi kaya Nabi Musa sing bakal ngucapake pangandikane Gusti Allah (menehi pesen) lan nindakake pratandha lan mukjijat-mukjijat gedhe.

Ing Yohanes 5: 45 & 46 Yesus negesake manawa Nabi kasebut lan Dheweke nyokong klaim kasebut kanthi pratandha lan mukjijat sing ditindakake. Dheweke ora mung ngucapake pangandikane Gusti Allah, luwih saka iku, dheweke uga diarani Tembung (Waca Yokanan 1 lan Ibrani 1). Elinga, para sakabat dipilih kanggo nindakake perkara sing padha, ngumumake Sapa Yesus kanthi pratandha lan mukjijat ing Asmane, mula mula Yesus, ing Injil, nglatih dheweke nindakake perkara kasebut, supaya duwe iman kanggo takon marang asmane, ngerti dheweke bakal nindakake iku.

Gusti Allah uga kepéngin iman kita uga tuwuh, kaya imané wong-wong mau, supaya kita bisa ngandhani wong-wong babagan Yésus supaya padha percaya marang Panjenengané. Salah sawijining cara Panjenengané nindakaké iki yaiku kanthi mènèhi kita kesempatan kanggo mlaku kanthi iman supaya Panjenengané bisa nduduhaké kekarepané kanggo nuduhaké sapa Panjenengané lan ngluhuraké Sang Rama kanthi jawaban pandonga kita. Panjenengané uga mulang para sakabaté yèn kadhangkala butuh pandonga sing terus-terusan. Dadi apa sing kudu kita sinau saka iki? Apa iman sing sampurna tanpa mangu-mangu mesthi perlu kanggo pandonga sing dijawab? Iku ora kanggo bapaké bocah lanang sing kesurupan dhemit.

Apa liyane sing dicritakake ing Kitab Suci babagan pandonga? Ayo goleki ayat liyane babagan pandonga. Apa syarat liyane kanggo donga sing dijawab? Apa sing bisa ngalangi pandonga ora diwales?

1). Deleng Jabur 66:18. Iki ditulis, "Yen aku nganggep dosa ing njero ati, Gusti ora bakal ngrungokake." Ing Yesaya 58, Dheweke ujar manawa dheweke ora bakal ngrungokake utawa mangsuli pandongane umate amarga dosa. Dheweke nguciwakake wong miskin lan ora peduli karo siji lan liyane. Ayat 9 ujar manawa dheweke kudu nolak dosane (waca I Yokanan 1: 9), "mula sampeyan bakal nelpon lan aku bakal mangsuli." Ing Yésaya 1: 15-16, Gusti Allah ngendika, "Nalika tanganmu ndedonga, aku bakal ndhelikake mripatmu saka kowe. Ya sanajan sampeyan nuwuhake pandonga, aku ora bakal ngrungokake. Kumbah awakmu, resiki awakmu, bersihna tumindakmu sing ora ana ing ngarepku. Aja nganti tumindak ala. ” Dosa tartamtu sing ngalangi pandonga bisa ditemokake ing I Ptr 3: 7. Iki nyritakake marang pria kepiye anggone kudu ngrawat garwane supaya donga ora bisa dicegah. I Yohanes 1: 1-9 nyritakake manawa wong-wong sing pracaya nindakake dosa, nanging ujar, "Yen kita ngakoni yen dosa, dheweke setya lan adil ngapura dosa kita lan ngresiki kita saka kabeh kaluputan." Banjur kita bisa terus ndedonga lan Gusti Allah bakal ngrungokake panjaluk kita.

2). Alesan liyane sing ndonga ora dijawab bisa ditemokake ing Yakobus 4: 2 & 3 sing ujar, "Sampeyan ora amarga sampeyan ora takon. Sampeyan takon lan ora nampa, amarga sampeyan takon kanthi motif sing salah, supaya sampeyan bisa nggunakake kesenengan sampeyan dhewe. " Versi King James ujar manawa hawa nepsu tinimbang kesenengan. Ing konteks iki, wong-wong sing padha percaya padha padu kanthi kekuwatan lan bathi. Pandonga ora mung mung kanggo njupuk barang kanggo awake dhewe, kanggo kekuwatan utawa minangka sarana kanggo nggayuh hawa nafsu sing egois. Gusti Allah ngendika ing kene yen Dheweke ora maringi panjaluk kasebut.

Dadi apa tujuane pandonga, utawa kepiye carane kita kudu ndedonga? Para sakabat takon pitakonan iki marang Yesus. Pandonga Gusti ing Matius 6 lan Lukas 11 njawab pitakonan iki. Iku minangka pola utawa piwulang kanggo pandonga. Kita kudu ndedonga marang Sang Rama. Kita kudu nyuwun supaya Panjenengane dimulyakake lan ndedonga supaya Kratoning Allah teka. Kita kudu ndedonga supaya kersane kawujud. Kita kudu ndedonga supaya dijauhake saka panggodha lan diluwari saka Iblis. Kita kudu njaluk pangapura (lan ngapura wong liya) lan supaya Gusti Allah nyukupi KEBUTUHAN kita. Iku ora ngomong apa-apa babagan njaluk kekarepan kita, nanging Gusti Allah ngandika yen kita nggoleki Panjenengane dhisik, Panjenengane bakal nambah akeh berkah kanggo kita.

3). Alangan liyane ing pandonga yaiku mangu-mangu. Iki bakal bali menyang pitakonan sampeyan. Sanajan Gusti Allah mangsuli pandonga kanggo wong-wong sing wis sinau dipercaya, Dheweke kepengin iman kita tambah akeh. Kita asring ngerti yen iman kita kurang, nanging akeh ayat sing ngubungake pandonga marang iman tanpa mangu-mangu, kayata: Markus 9: 23-25; 11:24; Matius 2:22; 17: 19-21; 21:27; Yakobus 1: 6-8; 5: 13-16 lan Lukas 17: 6. Elinga, Yesus marang para sakabate manawa dheweke ora bisa nundhungi dhemit amarga ora precaya. Dheweke mbutuhake iman kaya iki kanggo tugas sawise munggah.

Bisa uga ana manawa iman tanpa mangu-mangu perlu kanggo njawab. Akeh prekara sing bisa ngganggu kita. Apa kita mangu-mangu babagan kamampuane utawa kekarepane mangsuli? Kita bisa mangu-mangu amarga dosa, iku bisa ngilangi kapercayan kita marang posisi ing Panjenengane. Apa kita mikir Dheweke ora mangsuli saiki ing taun 2019?

Ing Matius 9:28 Gusti Yesus ndangu marang wong wuta mau, “Apa kowe percaya yen Aku bisa nindakake iki?” Ana tingkat kadewasan lan iman, nanging Gusti Allah tresna marang kita kabeh. Ing Matius 8:1-3 wong kusta kandha, “Manawa Panjenengan karsa, Panjenengan saged ndadosaken kula slamet.”

Iman sing kuwat iki teka kanthi ngerteni dheweke (tetep) lan Sabdane (Kita bakal ndeleng John 15 mengko.). Iman, sejatine dudu tujuane, nanging kita ora bisa nyenengke tanpa dheweke. Iman duwe obyek, Pribadi - Yesus. Ora mandheg dhewe. I Korinta 13: 2 nuduhake manawa iman iku dudu pungkasane dhewe - Yesus iku sejatine.

Kadhangkala Gusti Allah menehi hadiah iman sing khusus kanggo sawetara putrane, kanggo tujuan utawa pelayanan khusus. Kitab Suci mulang manawa Gusti Allah menehi hadiah rohani kanggo saben wong sing percaya yen wis lair maneh, hadiah kanggo saling membangun kerja kanggo nggayuh jagad kanggo Kristus. Salah sawijining hadiah yaiku iman; iman pitados bilih Gusti Allah bakal mangsuli panjaluk (kayadene para Rasul).

Tujuan kanggo hadiah iki padha karo tujuan pandonga kaya sing kita deleng ing Mathew 6. Kanggo kamulyaning Gusti Allah. Ora kanggo golek mentingake awake dhewe (kanggo entuk sesuatu sing dikarepake), nanging kanggo mupangat kanggo Greja, awake Kristus, supaya bisa diwasa; kanggo nambah iman lan nduduhake yen Yesus Putraning Allah. Ora kanggo kesenengan, bangga utawa bathi. Umume kanggo wong liya lan kanggo nyukupi kabutuhane wong liya utawa mentri tartamtu.

Kabeh karunia spiritual diwenehake dening Gusti Allah miturut pamrihane, dudu pilihan kita. Hadiah ora nggawe kita salah, lan uga ora nggawe kita spiritual. Ora ana wong sing duwe kabeh hadiah kasebut, uga ora ana wong sing duwe hadiah tartamtu lan hadiah apa wae bisa dilecehke. (Waca I Korinta 12; Efesus 4: 11-16 lan Rum 12: 3-11 kanggo ngerti hadiah.)

Kita kudu ngati-ati banget yen diwenehi hadiah ajaib, kayata mukjijat, marasake awakmu utawa iman, amarga kita bisa dadi bangga lan bangga. Sawetara nggunakake hadiah kasebut kanggo kekuwatan lan bathi. Yen kita bisa nindakake iki, entuk apa wae sing dikarepake mung kanthi takon, jagad iki bakal ngoyak kita lan mbayar kita kanggo ndedonga supaya dheweke njaluk kekarepane.

Contone, para rasul bisa uga nduwe siji utawa luwih hadiah kasebut. (Delengen Stefanus ing Kisah Para Rasul 7 utawa pelayanan Pétrus utawa Paulus.) Ing Kisah Para Rasul, kita nuduhake tuladha bab sing ora kudu ditindakake, crita saka Simon Penyihir. Dheweke ngupaya tuku kekuwatan Roh Suci kanggo nggawe mukjijat kanggo bathi dhewe (Kis 8: 4-24). Dheweke banget dikritik karo para rasul lan njaluk pangapura marang Gusti Allah. Simon nyoba nyiksa hadiah rohani. Roma 12: 3 ujar, "Amarga liwat sih-rahmat sing diwenehake, aku pitutur marang kabeh wong ing antaramu supaya ora nganggep awake dhewe luwih luhur tinimbang sing kudu dipikirake; nanging mikir supaya duwe paukuman sing bener, kaya dene Gusti Allah wis menehi saben precise marang iman. ”

Iman ora diwatesi kanggo sing duwe hadiah istimewa iki. Kabeh kita bisa precaya marang Gusti Allah amarga pandonga, nanging iman kaya mengkene saka hubungan sing cedhak karo Kristus, amarga Dheweke minangka Pribadi sing dipercaya.

3). Iki nggawa kita menyang syarat liyane kanggo pandonga sing dijawab. Yokanan bab 14 & 15 ngandhani yen kita kudu tetep ana ing Kristus. (Wacanen Yokanan 14:11-14 lan Yokanan 15:1-15.) Yesus wis ngandhani para sakabat yen dheweke bakal nindakake pakaryan sing luwih gedhe tinimbang sing ditindakake, yen dheweke njaluk apa-apa atas Asmane, Dheweke bakal nindakake. (Elinga sambungan antarane iman lan Pribadi Yesus Kristus.)

Ing Yohanes 15: 1-7, Yesus ngandhani marang para sakabat yen dheweke kudu tetep ana ing ngarsane (ayat 7 & 8), "Yen sampeyan tetep tetep ana ing Aku lan tembungKu tetep ana ing kowe, takona apa wae sing kokkarepake lan dheweke bakal katampa. Bapakku wis kaluhurake dening kowe, amarga kowe bakal metokake woh akeh, mula kowe padha dadi muridku. ” Yen kita tetep ana ing Panjenengane, kita pengin karsane bakal rampung lan kepengin kamulyane lan karepe Rama. Yohanes 14:20 ujar, "Sampeyan bakal ngerti nèk Aku ana ing Bapaké lan kowé ana ing Aku lan Aku ana ing kowé." Kita bakal duwe pikiran siji, mula kita bakal njaluk apa sing dikepengini dening Gusti Allah lan dheweke bakal mangsuli.

Miturut Yohanes 14:21 lan 15:10, tetep manut marang Panjenengane, yaiku babagan netepi dhawuhe (manut) lan nindakake kekarepane, lan kaya sing diandelake, tetep ing Sabda lan tetep ana ing Sabda (Sabda Jahwéh). . Iki tegese nglampahi wektu ing Sabda (Deleng Jabur 1 lan Yosua 1) lan nglakoni. Manut yaiku tetep tetep tetunggalan karo Gusti Allah (I Yohanes 1: 4-10), pandonga, sinau babagan Yesus lan dadi wong sing nuruti Sabda (Yakobus 1:22). Dadi, yen duwe wangsulan pandonga, kita kudu takon nganggo asmane, nindakake kekarepane lan tetep ana ing ngarsane, kaya sing diandharake ing Yohanes 15: 7 & 8. Aja ngisolasi ayat kasebut kanthi ndonga, mesthine kudu bareng.

Bukak 1 Yokanan 3:21-24. Iki ngrembug prinsip sing padha. "Para kekasih, yen ati kita ora nyalahke kita, kita duwe keyakinan iki ing ngarsane Gusti Allah; lan apa wae sing kita jaluk marang Panjenengane, kita bakal ditampa saka Panjenengane, amarga kita netepi pepakon-pepakon lan nindakake apa sing ndadekake keparenge. Lan iki pepakone: supaya kita pracaya marang asmane Putrane Yesus Kristus lan tresna-tinresnan, kaya sing diprentahake marang kita. Lan wong sing netepi pepakon-pepakone tetep ana ing Panjenengane lan Panjenengane ana ing wong iku. Lan kita ngerti saka iki yen Panjenengane tetep ana ing kita, yaiku dening Roh sing wis diparingake marang kita." Kita kudu tetep ana kanggo nampa. Ing pandonga iman, aku mikir sampeyan duwe kapercayan marang kemampuan Pribadi Yesus lan Panjenengane bakal mangsuli amarga sampeyan ngerti lan pengin kersane.

I Yohanes 5: 14 & 15 ujar, "lan iki kapercayan sing ana ing ngarsane, yen kita njaluk apa-apa miturut kekarepane, dheweke bakal ngrungokake. Lan yen kita ngerti manawa Dheweke ngrungokake, ing apa wae sing kita panjaluk, kita bakal ngerti manawa kita duwe panjaluk sing dijaluk marang Panjenengane. " Kita kudu ngerti luwih dhisik babagan kekarepan sing dingerteni kaya sing dicethakake ana ing Sabda Jahwéh. Luwih ngerti Tenane Gusti Allah, mula kita bakal ngerti bab Gusti Allah lan kersane lan pandongane bakal luwih efektif. Kita uga kudu lumaku ing Roh lan duwe ati sing murni (I Yohanes 1: 4-10).

Yen kabeh iki kayane angel lan gawe rekoso, elinga dhawuhe Gusti Allah lan ngajak kita ndedonga. Dheweke uga nyengkuyung supaya kita tetep terus lan terus-terusan ndedonga. Dheweke ora mesthi wangsulan langsung. Elinga yen ing Markus 9, para sakabat dikandhani yen ora bisa nundhungi dhemit kasebut amarga ora ndedonga. Gusti Allah ora pengin kita nyerah ing pandonga amarga kita ora entuk wangsulan langsung. Dheweke pengin supaya kita terus-terusan ndedonga. Ing Lukas 18: 1 (NKJV) ditulis, "Banjur Gusti Yesus maringi pasemon marang wong-wong mau, manawa manungsa kudu padha ndedonga lan ora kentekan manah." Waca uga I Timoteus 2: 8 (JV) sing ujar, "Mula, aku pengin wong ndedonga ing endi wae, ngangkat tangan suci, tanpa wedi lan ora mangu-mangu." Ing Lukas, dheweke crita babagan hakim sing ora adil lan ora sabar sing menehi panjaluk marang randha amarga dheweke terus-terusan lan "ngganggu" dheweke. Gusti Allah kepengin supaya kita tetep "ngganggu" Panjenengane. Hakim menehi panjaluk marang dheweke amarga dheweke nesu, nanging Gusti Allah mangsuli amarga dheweke tresna marang kita. Gusti Allah kepengin supaya kita ngerti manawa dheweke lagi mangsuli pandonga. Matius 10:30 kandha, ”Rambutmu ing endhasmu kabeh dietung. Mula aja wedi, kowe luwih regane katimbang manuk pipit. ” Percaya marang Panjenengane amarga dheweke peduli karo sampeyan. Dheweke ngerti apa sing kita butuhake lan apa sing apik kanggo kita lan nalika waktune pas (Roma 8:29; Matius 6: 8, 32 & 33 lan Lukas 12:30). Kita ora ngerti utawa ngerti, nanging Dheweke ngerti.

Gusti Allah uga ngandhani supaya ora kuwatir utawa kuwatir, amarga dheweke tresna marang kita. Filipi 4: 6 ujar, "Aja padha sumelang ing bab apa-apa, nanging ing kabeh prekara kanthi ndedonga lan ndedonga, kanthi sokur, panjalukna marang Gusti Allah." Kita kedah ndonga kanthi syukur.

Piwulang liya sing kudu dingerteni babagan ndonga yaiku niru tuladhane Gusti Yesus. Yésus asring ”lunga piyambakan” kanggo ndonga. (Waca Lukas 5:16 lan Markus 1:35.) Nalika Gusti Yesus ana ing kebon, dheweke ndedonga marang Rama. Kita kudu nindakake perkara sing padha. Kita kudu nglampahi wektu kanthi sholat. Raja Dawud uga, ndedonga kanthi akeh kaya sing bisa dideleng saka akeh pandonga ing Jabur.

Kita kudu ngerti pandonga kanthi cara Gusti Allah, percaya marang katresnaning Gusti lan tuwuh iman kaya para sakabat lan Nabi Ibrahim (Rum 4: 20 & 21). Efesus 6:18 ngandhani supaya kita ndedonga kanggo kabeh wong suci (sing percaya). Ana pirang-pirang ayat lan wacan liyane babagan pandonga, babagan cara ndedonga lan apa sing ndedonga. Aku ngajak sampeyan terus nggunakake alat internet kanggo nemokake lan sinau.

Elinga "kabeh prekara bisa ditindakake kanggo wong-wong sing precaya." Elinga, iman iku disenengi dening Gusti Allah, nanging dudu pungkasan lan tujuane. Gusti Yesus minangka pusat.

Jabur 16: 19-20 ujar, ”sejatine Gusti Allah wis ngrungokake. Dheweke wis nggatekake swarane pandongaku. Pinujia Gusti Allah, sing ora nolak pandonga kawula, uga sih-kadarmane saka aku. "

Yakobus 5:17 ngendika, “Elia iku manungsa kaya kita. Panjenengane ndedonga kanthi temen-temen supaya aja udan, lan udan ora mudhun ing tanah kono nganti telung setengah taun.”

Yakobus 5:16 ujar, "Pandongané wong mursid iku kuwat lan efektif." Terus ndonga.

Sawetara perkara kanggo mikir babagan doa:

1). Mung Gusti Allah sing bisa mangsuli pandonga.

2). Gusti Allah pengin supaya kita ngobrol karo dheweke.

3). Gusti Allah kepengin supaya kita tetunggilan karo Panjenengane lan kamulyan.

4). Gusti Allah seneng maringi barang-barang sing apik, nanging Dheweke mung ngerti apa sing apik kanggo kita.

Gusti Yesus akeh mukjijat kanggo macem-macem wong. Sawetara malah ora takon, sawetara duwe iman sing gedhe, lan sawetara uga sithik (Matius 14: 35 & 36). Iman yaiku sing nyambungake kita karo Gusti Allah sing bisa menehi apa sing dibutuhake. Nalika takon nganggo Jeneng Yesus, kita njaluk kabeh Sapa Dheweke. Kita nyuwun kanthi Asmaning Allah, Putraning Allah, Pencipta sing Maha Kuwasa kabeh sing ana, sing nresnani kita lan pengin mberkahi kita.

Iki minangka salah sawijining pitakon sing paling umum ditakokake para teolog. Sejatine kabeh wong ngalami barang sing ala ing sawetara wektu. Wong uga takon kenapa kedadeyan sing apik ditrapake kanggo wong ala? Aku mikir manawa kabeh pitakon iki "njaluk" kita takon liyane sing relevan banget kayata, "Sapa sejatine sing apik?" utawa "Napa tumindak ala tenan?" utawa "Endi utawa kapan wiwitan 'barang' (kasangsaran) diwiwiti utawa diwiwiti?"

Saka pandhangane Gusti Allah, miturut Kitab Suci, ora ana wong becik utawa wong mursid. Pengkhotbah 7:20 ujar, "Ora ana wong mursid ing bumi, sing tumindak becik lan ora nate dosa." Rum 3: 10-12 nggambarake manungsa kanthi ujar ing ayat 10, "Ora ana wong mursid," lan ing ayat 12, "Ora ana wong sing nindakake kabecikan." (Deleng uga Jabur 14: 1-3 lan Jabur 53: 1-3.) Ora ana wong sing ngadeg ing ngarsane Gusti Allah, "apik".

Iki ora ateges manawa wong ala, utawa sapa wae, ora nate tumindak becik. Iki ngomong babagan tumindak terus-terusan, ora tumindak siji-sijine.

Dadi, kenapa Gusti Allah ujar manawa ora ana sing "apik" nalika kita ndeleng wong apik lan ala kanthi "pirang-pirang warna abu-abu." Ngendi kita kudu nggambar babagan sapa sing apik lan sapa sing ala, lan kepiye jiwa miskin sing "anane".

Gusti Allah ngendika kaya mangkene ing Rum 3:23, "amarga kabeh wong wis nglakoni dosa lan ora bisa nggayuh kamulyaning Gusti Allah," lan ing Yesaya 64:6 kandha, "kabeh tumindak becik kita kaya sandhangan reged." Tumindak becik kita dicemari dening rasa bangga, kepentingan pribadi, motif sing najis utawa dosa liyane. Rum 3:19 kandha yen kabeh jagad wis dadi "salah ing ngarsane Gusti Allah." Yakobus 2:10 kandha, "Sapa wae sing nglakoni salah ing siji bab, iku salah ing kabeh." Ing ayat 11 kandha "kowe wis dadi pelanggar hukum."

Dadi kepiye carane kita tekan ing kene minangka umat manungsa lan kepiye pengaruhe marang apa sing kedadeyan karo kita. Kabeh diwiwiti saka dosa Adam lan uga dosa kita, amarga saben wong nglakoni dosa, kaya Adam. Jabur 51:5 nuduhake yen kita lair kanthi sifat dosa. Kandhane, "Aku dosa nalika lair, dosa wiwit ibuku ngandhut aku." Rum 5:12 ngandhani yen, "dosa mlebu ing jagad iki liwat wong siji (Adam)." Banjur kandhane, "lan pati liwat dosa." (Rum 6:23 ujar, "upah dosa yaiku pati.") Pati mlebu ing jagad iki amarga Gusti Allah ngucapake kutukan marang Adam kanggo dosane sing nyebabake pati fisik mlebu ing jagad iki (Purwaning Dumadi 3:14-19). Pati fisik sing nyata ora kedadeyan langsung, nanging proses kasebut diwiwiti. Dadi akibate, penyakit, tragedi lan pati kedadeyan karo kita kabeh, ora preduli ing ngendi kita tiba ing "skala abu-abu" kita. Nalika pati mlebu ing jagad iki, kabeh penderitaan mlebu, kabeh minangka akibat saka dosa. Lan kita kabeh nandhang sangsara, amarga "kabeh wis nglakoni dosa." Kanggo nyederhanakake, Adam nglakoni dosa lan pati sarta kasangsaran nemoni kabeh manungsa amarga kabeh wong wis nglakoni dosa.

Jabur 89:48 ngendika, “Manusia apa sing bisa urip lan ora ngalami pati, utawa nylametake awake dhewe saka kekuwatan jagading wong mati?” (Wacanen Rum 8:18-23.) Pati kedadeyan marang kabeh wong, ora mung marang wong sing kita anggep ala, nanging uga marang wong sing kita anggep apik. (Wacanen Rum bab 3-5 kanggo mangerteni bebener Gusti Allah.)

Sanajan kasunyatan kasebut, kanthi tembung liya, sanajan kita kudu mati, Gusti Allah tetep ngutus berkah. Gusti Allah ngarani sawetara wong sing apik, sanajan kita kabeh padha nindakake dosa. Contone, Gusti Allah ujar yen Ayub iku adil. Dadi, apa sing bakal nemtokake manawa ana wong sing ala utawa apik lan jejeg ing ngarsane Gusti Allah? Gusti Allah nduwe rencana kanggo ngapura dosa lan nggawe kita bener. Rum 5: 8 ujar, "Gusti Allah nate nresnani katresnan marang kita: nalika kita isih dosa, Sang Kristus séda kanggo kita."

Yokanan 3:16 ngendika, “Gusti Allah ngasihi jagad iki nganti Panjenengane masrahake Putra tunggal, supaya saben wong sing percaya marang Panjenengane ora bakal nemu karusakan, nanging nduweni urip langgeng.” (Deloken uga Rum 5:16-18.) Rum 5:4 ngandhani kita yen, “Abraham percaya marang Gusti Allah lan iku dianggep bener dening Gusti Allah.” Abraham dianggep bener amarga iman. Ayat lima ngendika yen ana wong sing duwe iman kaya Abraham, dheweke uga dianggep bener. Iku ora digawe-gawe, nanging diwenehake minangka hadiah nalika kita percaya marang Putrane sing wis seda kanggo kita. (Rum 3:28)

Rum 4:22-25 nyatakake, “Ukara-ukara, 'iku dianggep dadi kagungane' ora mung kanggo dheweke wae, nanging uga kanggo kita sing percaya marang Panjenengane sing wis nguripke Yesus, Gusti kita, saka ing antarane wong mati. Rum 3:22 nerangake kanthi cetha apa sing kudu kita percayai kanthi ujar, “kabeneran saka Gusti Allah iki teka liwat iman marang Yesus Kristus kanggo kabeh wong sing percaya,” amarga (Galatia 3:13), “Kristus nebus kita saka kutukan angger-anggering Toret kanthi dadi kutukan kanggo kita, amarga ana tulisan, 'Saben wong sing digantung ing kayu salib kena kutukan.'” (Wacanen 1 Korinta 15:1-4)

Pracaya minangka siji-sijine sarat saka Gusti Allah supaya kita dadi wong bener. Nalika kita pracaya, kita bakal dingapura dosa kita. Roma 4: 7 & 8 ujar, "Rahayu wong sing ora nate diukum dening Pangeran Yehuwah, nate dosa." Nalika kita pracaya kita 'lair maneh ”dadi kulawarga Gusti Allah; kita dadi putrane. (Waca Yokanan 1:12.) Yokanan 3 ayat 18 & 36 nuduhake manawa kabeh wong sing precaya duwe urip, wong-wong sing ora precaya wis diukum.

Gusti Allah mbuktekake manawa kita bakal urip kanthi ngunggahi Kristus. Dheweke diarani minangka anak mbarep saka ing antarane wong mati. I Korinta 15:20 ujar manawa nalika Kristus bali, sanajan kita mati, dheweke uga bakal ngunggahake kita. Ayat 42 ujar manawa badan anyar kasebut ora bakal rusak.

Dadi, apa tegese kanggo kita, yen kabeh "ala" ana ing ngarsane Gusti Allah lan bakal diukum lan dipateni, nanging Gusti Allah negesake manawa "jejeg" sing precaya marang Putrane, apa pengaruhe saka perkara ala sing kedadeyan "apik" wong Gusti Allah ngirim kabecikan marang kabeh wong, (Waca Mateus 6:45) nanging kabeh wong nandhang sangsara lan mati. Napa Gusti Allah ngidini anake padha nandhang sangsara? Nganti Gusti Allah menehi awak anyar kita, kita isih kudu mati fisik lan apa wae sing nyebabake. I Korinta 15:26 ujar, "mungsuh sing pungkasan bakal disirnakake yaiku pati."

Ana sawetara sebab kenapa Gusti Allah ngidini iki. Gambar paling apik yaiku ing Ayub, sing diarani Gusti Allah jejeg. Sawetara nomer alasan iki dakkandhakake:

# 1. Ana perang antarane Gusti Allah lan Setan lan kita melu. Kita kabeh wis nembang "Prajurit Kristen Terus," nanging kita gampang lali yen perang iku nyata banget.

Ing buku Ayub, Setan marani Gusti Allah lan nuduh Ayub, ujar manawa siji-sijine sebab dheweke ngetutake Gusti Allah yaiku amarga Gusti Allah mberkahi kekayaan lan kesehatan. Dadi, Gusti Allah "nglilani" Iblis kanggo nyoba kasetyane Ayub kanthi nandhang kasusahan; nanging Gusti Allah nyelehake "pager" ngubengi Ayub (watesan sing bisa ditindakake Iblis). Setan mung bisa nindakake apa sing diidini Gusti Allah.

Saka iki kita weruh yen Iblis ora bisa nyiksa utawa ndemek kita kajaba kanthi idin lan watesan saka Gusti Allah. Gusti Allah tansah nguwasani. Kita uga weruh yen ing pungkasan, sanajan Ayub ora sampurna, nguji alesan Gusti Allah, dheweke ora tau nolak Gusti Allah. Gusti Allah mberkahi dheweke ngluwihi "kabeh sing bisa dijaluk utawa dipikirake."

Jabur 97:10b (NIV) ngendika, "Panjenengane njaga nyawane para abdine sing setya." Rum 8:28 ngendika, "Kita ngerti manawa Gusti Allah ndadekake samubarang kabeh bisa makarya bebarengan kanggo kabecikan kanggo wong-wong sing tresna marang Gusti Allah." Iki janjine Gusti Allah kanggo kabeh wong sing percaya. Panjenengane nindakake lan bakal nglindhungi kita lan Panjenengane tansah duwe tujuan. Ora ana sing acak lan Panjenengane tansah bakal mberkahi kita - nggawa kabecikan karo iku.

Kita ngalami konflik lan sawetara kasusahan bisa dadi akibat saka iki. Ing konflik kasebut, Sétan nyoba nyuda utawa malah ngalangi kita supaya ora ngabdi marang Gusti Allah. Dheweke pengin supaya kita kesandhung utawa mandheg.

Gusti Yesus nate matur marang Pétrus ing Lukas 22:31, "Simon, Simon, Setan wis njaluk idin kanggo nyaring kowé kaya gandum." I Pétrus 5: 8 negesaké, "Sétan sampeyan, mungsuhmu mlaku-mlaku kaya singa sing lagi ngorok, nggolèki wong sing bakal dipangan. Yakobus 4: 7b ujar, "Nolak setan lan dheweke bakal mlayu saka kowe," lan ing Efesus 6, kita diprentah "tetep teguh" kanthi nganggo waja saka Gusti Allah.

Ing kabeh uji coba iki, Gusti Allah bakal mulang kita supaya kuwat lan jumeneng dadi prajurit sing setya; bilih Gusti Allah pantes dipercaya. Kita bakal ndeleng kekuwatan lan kabebasan lan berkah-Nya.

I Korinta 10:11 lan 2 Timotius 3:15 mulang manawa Kitab Suci Prajanjian Lawas ditulis kanggo pitunjuk babagan kabeneran. Ing kasus Ayub, dheweke bisa uga ora ngerti kabeh (utawa apa) sebabe panandhang lan kita uga.

# 2. Alesan liyane, sing uga dicethakake ana ing crita Ayub, yaiku supaya bisa ngluhurake Gusti Allah. Nalika Gusti Allah mbuktekake yen Iblis salah karo Ayub, Gusti Allah kaluhurake. Ing Yohanes 11: 4, kita ngerteni iki nalika Yesus ujar, "Penyakit iki dudu pati, nanging kanggo kamulyaning Gusti, supaya Putraning Allah bisa kaluhurake." Gusti Allah asring milih marasake awak kita kanggo kamulyane, mula kita bisa uga ngerteni manawa dheweke ngati-ati marang kita utawa bisa uga minangka seksi tumrap Putrane, saengga wong liya bisa uga percaya marang Panjenengane.

Jabur 109: 26 & 27 ujar, "slametna aku lan ayo padha sumurup, yen iki tanganmu; Sampeyan, Gusti, sampun nindakaken. " Waca uga Jabur 50:15. Iki ditulis, "Aku bakal nylametake sampeyan lan sampeyan bakal ngurmati aku."

# 3. Alesan liya sing bisa nandhang sangsara yaiku mulang supaya kita manut. Ibrani 5: 8 ujar, "Kristus sinau manut karo prekara sing disiksa." Yohanes nyariosaken dhumateng kita bilih Yesus mesthi nate nuruti kekarepan Rama, nanging sejatine dheweke nate ngrasakake kaya manungsa nalika tindak menyang kebon lan ndedonga, "Rama, karepku ora, karepmu." Filipi 2: 5-8 nuduhake manawa Yesus "nuruti pati, malah mati ing kayu salib." Iki kersane Rama.

Kita bisa ujar manawa bakal ngetutake lan manut - Pétrus nindakake perkara kasebut lan banjur kesandhung nolak Yésus - nanging kita ora nurut tenan nganti kita bener-bener ngadhepi uji coba (pilihan) lan tumindak sing bener.

Ayub sinau manut nalika diuji karo nandhang kasusahan lan ora gelem ”ngipat-ipati Gusti Allah”, lan tetep setya. Apa kita bakal terus ngetutake Kristus nalika Dheweke ngidini tes utawa apa kita bakal nyerah lan mandheg?

Nalika piwulang Yesus dadi angel dingerteni akeh murid sing kiwa - mandheg ngetutake dheweke. Nalika semana Panjenengané ngandika marang Pétrus, "Apa kowé uga gelem lunga?" Pétrus semaur, "Aku arep lunga ing endi; sampeyan duwe tembung urip langgeng. " Banjur Pétrus mratélakaké yèn Yésus dadi Mesias saka Allah. Dheweke nggawe pilihan. Iki kudu dadi tanggepan kita nalika dites.

#4. Kasangsarané Kristus uga ndadèkaké Panjenengané dadi Imam Agung lan Juru Slamet kita sing sampurna, mangerteni kabèh pacoban lan kangelan urip kita kanthi pengalaman nyata minangka manungsa. (Ibrani 7:25) Iki uga bener kanggo kita. Kasangsaran bisa ndadèkaké kita diwasa lan jangkep sarta nggawé kita bisa nglipur lan ndedonga kanggo wong liya sing nandhang sangsara kaya kita. Iku minangka bagéan saka ndadèkaké kita diwasa (2 Timotius 3:15). 2 Korinta 1:3-11 mulang kita babagan aspèk kasangsaran iki. Kandhané, "Gusti Allah kang maringi sakehing panglipur kang nglipur kita ing sakehing kasusahan kita, supaya kita bisa nglipur wong-wong kang nandhang sangsara kanthi panglipur kang wis kita tampa saka Gusti Allah." Yen sampeyan maca kabèh petikan iki, sampeyan bakal sinau akèh babagan kasangsaran, kaya sing sampeyan bisa sinau saka Ayub. 1). Manawa Gusti Allah bakal nuduhaké panglipur lan pangopènané. 2). Gusti Allah bakal nuduhaké marang sampeyan yèn Panjenengané bisa ngluwari sampeyan. lan 3). Kita sinau ndedonga kanggo wong liya. Apa kita bakal ndedonga kanggo wong liya utawa kanggo awaké dhéwé yèn ora ana KEBUTUHAN? Panjenengané kepéngin kita nyeluk Panjenengané, sowan marang Panjenengané. Iku uga ndadèkaké kita nulungi siji lan sijiné. Iku ndadekake kita peduli karo wong liya lan sadhar yen wong liya ing sarirane Kristus uga peduli karo kita. Iku mulang kita supaya tresna-tinresnan, fungsi gereja, badan wong-wong sing percaya marang Kristus.

# 5. Kaya sing katon ing Yakobus bab kaping pisanan, kasangsaran mbantu kita terus sabar, nyempurnakake lan nggawe kita kuwat. Iki sejatine kanggo Abraham lan Ayub sing ngerti yen dheweke bisa kuwat amarga Gusti Allah nunggil karo dheweke. Pangandharing Torèt 33:27 ujar, "Gusti Allah sing langgeng dadi pengungsèn Paduka, lan ing sangisore asta iku langgeng." Kaping pirang-pirang kali Masmur ujar manawa Gusti Allah minangka Perisai utawa Bèntèng utawa Rock utawa Pangungsèn kita? Sawise sampeyan ngrasakake panglipur, katentreman utawa nylametake utawa nylametake ing sawetara uji coba pribadi, sampeyan ora bakal lali lan yen nyoba liyane, sampeyan luwih kuwat utawa bisa nuduhake lan nulungi wong liya.

Iki mulang supaya kita gumantung marang Gusti Allah lan dudu awake dhewe, ngupaya marang Panjenengane, dudu awake dhewe utawa wong liya kanggo pitulung (2 Korinta 1: 9-11). Kita nyumurupi kekurangan lan ngupaya marang Gusti Allah kanggo kabeh kabutuhane.

#6. Lumrahé dianggep yèn sing paling akèh nandhang sangsara kanggo wong-wong sing percaya iku paukuman utawa disiplin (paukuman) saka Gusti Allah kanggo sawetara dosa sing wis kita lakoni. Iki bener kanggo gereja ing Korinta ing ngendi gereja kebak wong sing terus nglakoni akèh dosa sadurungé. 1 Korinta 11:30 nyatakaké yèn Gusti Allah ngadili wong-wong mau, kanthi ngandika, "Akeh ing antaramu sing ringkih lan lara lan akèh sing wis mati." Ing kasus sing ekstrem, Gusti Allah bisa uga njupuk wong sing mbrontak "metu saka gambar" kaya sing kita ucapaké. Aku percaya iki arang lan ekstrem, nanging kedadeyan. Wong Ibrani ing Prajanjian Lawas minangka conto iki. Bola-bali padha mbrontak marang Gusti Allah amarga ora percaya marang Panjenengané lan ora manut marang Panjenengané, nanging Panjenengané sabar lan sabar. Panjenengané ngukum wong-wong mau, nanging nampa bali marang Panjenengané lan ngapura. Mung sawisé bola-bali ora manut, Panjenengané ngukum wong-wong mau kanthi abot kanthi ngidini mungsuh-mungsuhé dadi budak ing panangkaran.

Kita kudu sinau saka iki. Kadhangkala kasengsaran minangka disiplin saka Gusti Allah, nanging kita wis ndeleng sebab-sebab liyane nandhang sangsara. Yen kita nandhang sangsara amarga dosa, Gusti Allah bakal ngapura yen kita njaluk. Kita kudu tanggung jawab, kaya sing diandharake ing I Korinta 11: 28 & 31, kanggo mriksa awake dhewe. Yen kita nelusuri ati lan nemokake manawa kita nindakake dosa, I Yohanes 1: 9 ujar manawa kita kudu "ngakoni dosa kita." Janji kasebut yaiku manawa Panjenengane bakal "ngapura dosa kita lan ngresiki kita."

Elinga yen Setan minangka "wong sing nyalahake sadulur" (Wahyu 12:10) lan kaya Ayub, dheweke pengin nyalahake kita, mula dheweke bisa kesandhung lan nolak Gusti Allah. (Wacanen Rum 8: 1.) Yen kita ngakoni yen dosa, dheweke bakal ngapura, kajaba yen dosa kita wis bola-bali. Yen kita wis bola-bali nggawe dosa, kita kudu ngakoni maneh yen asring dibutuhake.

Sayange, iki asring dadi perkara pertama sing diprecaya wong liya yen ana sing nandhang sangsara. Bali menyang Pakaryan. Telu "kanca" kasebut terus-terusan ngandhani Ayub yen dheweke dosa yen ora nandhang sangsara. Dheweke salah. Aku Korinta ujar ing bab 11, kanggo mriksa dhewe. Kita ora kudu ngadili wong liya, kajaba yen kita dadi seksi dosa tartamtu, mula kita bisa mbenerake kanthi katresnan; kita uga ora kudu nampa iki minangka alesan pertama "masalah", kanggo awake dhewe utawa wong liya. Kita bisa cepet banget ngadili.

Uga ditulis, yen lara, kita bisa takon marang para pinituwa kanggo ndedonga lan yen kita nindakake dosa bakal dingapura (Yakobus 5: 13-15). Jabur 39:11 ujar, "Kowé padha tegur lan disiplin tumrap dosa-dosané," lan Jabur 94:12 ujar, "Rahayu wong sing kowé disiplin, Dhuh Allah, wong sing diwulangaké saka angger-angger sampeyan."

Wacanen Ibrani 12: 6-17. Dheweke disiplin amarga kita anak-anake lan dheweke tresna marang kita. Ing I Petrus 4: 1, 12 & 13 lan I Petrus 2: 19-21, kita ngerti manawa disiplin nyuceni kita kanthi proses iki.

# 7. Sawetara bencana alam bisa dideleng wong, klompok utawa uga bangsa, kaya sing dideleng karo wong Mesir ing Prajanjian Lawas. Kerep kita krungu crita babagan pangayomane Gusti Allah ing acara kasebut kaya kedadeyan ing Israel.

# 8. Paulus nyedhiyakake sebab liyane sing bisa nyebabake kasusahan utawa lara. Ing I Korinta 12: 7-10, kita bisa ndeleng manawa Gusti Allah ngidini Setan nglarani Paulus, "kanggo mbanting dheweke," supaya dheweke ora "ngegungake awake dhewe." Gusti Allah bisa maringi kasusahan supaya kita tetep andhap asor.

# 9. Kaping pirang-pirang kasangsaran, kayata kanggo Pakaryan utawa Paulus, bisa nyedhiyakake luwih saka siji tujuan. Yen sampeyan maca luwih lanjut ing 2 Korinta 12, iki uga menehi piwulang, utawa nyebabake Paulus ngalami rahmat saka Gusti Allah. Ayat 9 ujar, "Rahmatku cukup kanggo sampeyan, kekuwatanku digawe sampurna amarga ringkih." Ayat 10 ujar, "Marga saka Sang Kristus, aku seneng banget marang kekurangan, panyenyamah, kasusahan, penganiayaan, kesulitan, amarga nalika aku ringkih, mula aku kuwat."

# 10. Tulisan uga nuduhake manawa nalika nandhang sangsara, kita bakal nandhang sangsara Kristus, (Waca Filipi 3:10). Rum 8: 17 & 18 mulang manawa wong-wong sing precaya "bakal" nandhang sangsara, melu nandhang sangsara, nanging manawa wong-wong sing nindakake uga bakal mrentah bareng-bareng. Wacanen I Petrus 2: 19-22

Katresnane Gusti Kang Maha Agung

Kita ngerti manawa Gusti Allah ngidini kita nandhang sangsara iku kanggo kabecikan amarga dheweke tresna marang kita (Roma 5: 8). Kita ngerti manawa dheweke uga mesthi nunggal karo kita, mula dheweke ngerti apa wae sing kedadeyan ing urip kita. Ora ana kejutan. Wacanen Matius 28:20; Masmur 23 lan 2 Korinta 13: 11-14. Ibrani 13: 5 ujar, "Dheweke ora bakal nilar kita utawa nilar kita." Masmur ujar manawa dheweke ngepung ngubengi kita. Deleng uga Jabur 32:10; 125: 2; 46:11 lan 34: 7. Gusti Allah ora mung disiplin, dheweke mberkahi.

Ing Jabur, mesthine manawa David lan para Jabur liyane ngerti manawa Gusti Allah nresnani dheweke lan nglindhungi lan nglindhungi. Jabur 136 (NIV) negesake ing saben ayat yen katresnan iku langgeng ing salawas-lawase. Aku nemokake manawa tembung iki diterjemahake katresnan ing NIV, sih-rahmat ing KJV lan sih-rahmat ing NASV. Para sarjana ujar manawa ora ana siji tembung Inggris sing nerangake utawa nerjemahake tembung Ibrani sing digunakake ing kene, utawa kudune aku ora ngandhani tembung sing cukup.

Aku nggawe kesimpulan yen ora ana tembung sing bisa njlentrehake katresnan ilahi, jinis katresnan sing diduweni Gusti Allah marang kita. Kayane katresnan sing ora pantes (mula sih katresnan) sing ora dingerteni manungsa, sing mantep, awet, ora bisa dipecah, ora bakal uwal lan langgeng. Yohanes 3:16 ujar manawa pancen hebat, dheweke masrahake Putrane kanggo mati amarga dosa-dosa kita (Baleni Roma 5: 8). Katresnan sing gedhe banget yaiku supaya dheweke mbenerake nalika bocah wis dikoreksi dening bapak, nanging kanthi disiplin dheweke kepengin menehi berkah. Jabur 145: 9 ujar, ”Pangeran Yehuwah iku becik tumrap kabeh wong.” Deleng uga Jabur 37: 13 & 14; 55:28 lan 33:18 lan 19.

Kita cenderung nggandhengake berkah saka Gusti Allah karo entuk barang-barang sing dikarepake, kaya mobil utawa omah anyar - kepinginan ati kita, asring kepinginan sing egois. Matius 6:33 ujar manawa Panjenengane nambahake iki marang kita yen kita nggoleki Kratoning Allah dhisik. (Deloken uga Jabur 36:5.) Asring kita njaluk barang-barang sing ora apik kanggo kita - kaya bocah-bocah cilik. Jabur 84:11 ujar, "Ora ana barang sing apik sing bakal dicegah saka wong-wong sing mlaku kanthi bener."

Nalika nggoleki kanthi cepet liwat Jabur, aku nemokake akeh cara supaya Gusti Allah ngrawat lan mberkahi kita. Ana akeh banget ayat sing bisa ditulis kabeh. Goleki - sampeyan bakal diberkahi. Dheweke yaiku:

1). Panyedhiya: JABUR 104: 14-30 - Panjenengane nyedhiyakake kabeh tumitah.

JABUR 36: 5-10

Matius 6:28 ngandhani yen Dheweke peduli karo manuk lan lili lan ujar manawa kita luwih penting tinimbang dheweke. Lukas 12 nyritakake babagan manuk pipit lan ujar manawa kabeh rambut ing endhas kita dietung. Kepiye kita bisa mangu-mangu katresnane. Jabur 95: 7 ujar, "kita… minangka pepanthan sing dijaga." Yakobus 1:17 ngandhani, "saben hadiah sing apik lan kabeh hadiah sing sampurna teka saka ing ndhuwur."

Filipi 4: 6 lan I Pétrus 5: 7 ujar manawa kita ora kuwatir karo apa-apa, nanging kita kudu takon marang Panjenengané kanggo nyukupi kebutuhan kita amarga Dhèwèké peduli karo kita. Dawud nindakake bola-bali kaya sing kacathet ing Jabur.

2). Dheweke minangka kita: Deliverer, Protector, Defender. Masmur 40:17 Panjenengane ngluwari kita; nulungi kita nalika dianiaya. Masmur 91: 5-7, 9 & 10; Masmur 41: 1 & 2

3). Dheweke minangka Pengungsi, Rock lan Benteng kita. Masmur 94:22; 62: 8

4). Dheweke njaga kita. JABUR 41: 1

5). Dheweke iku Healer kita. Masmur 41: 3

6). Dheweke ngapura. I Yohanes 1: 9

7). Dheweke minangka Penolong lan Penjaga kita. Jabur 121 (Sapa ing antarane kita sing durung sambat marang Gusti Allah utawa njaluk Dhukungan supaya kita nemokake barang sing salah kita tindakake - prekara sing sithik - utawa njaluk supaya Gusti Allah ngobati kita saka penyakit sing nggegirisi utawa ngluwari kita saka sawetara tragedi utawa kacilakan - banget penting. Dheweke peduli karo kabeh.)

8). Dheweke menehi katentreman. Masmur 84:11; Masmur 85: 8

9). Dheweke menehi kekuwatan kanggo kita. Masmur 86:16

10). Dheweke nyimpen saka bencana alam. Masmur 46: 1-3

11). Dheweke ngutus Yesus kanggo nylametake kita. Masmur 106: 1; 136: 1; Yeremia 33:11 Kita nyebutake tumindak katresnan sing paling gedhe. Roma 5: 8 nyariosaken dhumateng kita bilih makaten anggenipun nedahaken katresnanipun dhumateng kita, amargi Panjenenganipun nindakaken makaten nalika kita taksih dosa. (Yokanan 3: 16; I Yohanes 3: 1, 16) Dheweke tresna banget marang kita, mula dheweke dadi anak-anake. Yokanan 1:12

Ana akeh katrangan babagan katresnan Gusti Allah ing Kitab Suci:

Katresnané luwih dhuwur tinimbang swarga. Masmur 103

Ora ana sing bisa misahake kita. Rum 8:35

Iku langgeng. Masmur 136; Yeremia 31: 3

Ing Yohanes 15: 9 lan 13: 1 Gusti Yesus nyariosaken dhateng kita kadospundi Panjenenganipun tresna dhateng para muridipun.

Ing 2 Korinta 13: 11 & 14 Dheweke diarani "Gusti Allah Katresnan."

Ing I Yohanes 4: 7 ditulis, "katresnan iku asale saka Gusti Allah."

Ing I Yohanes 4: 8 ditulis "ALLAH IKI KASIH."

Minangka anak sing dikasihi, dheweke bakal mbenerake lan mberkahi kita. Ing Jabur 97:11 (NIV) ditulis "Dheweke menehi kita GOLEH," lan Jabur 92: 12 & 13 ujar manawa "wong mursid bakal tuwuh." Jabur 34: 8 ujar, "Rasakna lan delengen manawa Pangeran Yehuwah apikan ... begja wong sing ngungsi marang Panjenengane."

Kadhangkala Gusti Allah ngirim berkah lan janji khusus kanggo tumindak manut. Masmur 128 nggambarake berkah yen lumaku ing dalane. Ing karemenan (Matius 5: 3-12) Dheweke menehi prilaku tartamtu. Ing Jabur 41: 1-3 Dheweke mberkahi wong sing nulungi wong miskin. Dadi kadang-kadang berkah-berkahane ana saratipun (Jabur 112: 4 & 5).

Nalika nandhang sangsara, Gusti Allah kepengin supaya kita sesambat, njaluk tulung kaya Dawud. Ana korélasi Alkitab sing béda-béda antara 'takon "lan" nampa. " Dawud sesambat marang Gusti Allah lan nampa pitulungé, mula uga kita. Dheweke kepengin supaya kita takon supaya ngerti yen Dheweke menehi wangsulan banjur ngaturake panuwun. Filipi 4: 6 ujar, "Aja padha sumelang ing bab apa-apa, nanging ing kabeh prekara, ndedongaa marang panjaluk marang Gusti Allah kanthi ndedonga lan njaluk panyuwun kanthi sokur."

Jabur 35: 6 ujar, "wong mlarat iki nangis, lan Pangeran Yehuwah ngrungokake," lan ayat 15 ujar, "Kupinge mbukak kupinge," lan "wong mursid padha sesambat lan Pangeran Yehuwah ngrungokake lan ngluwari dheweke saka kabeh wong. masalah. ” Jabur 34: 7 ujar, "Aku ngupaya marang Pangeran Yehuwah, lan dheweke mangsuli." Deleng Jabur 103: 1 & 2; Masmur 116: 1-7; Masmur 34:10; Masmur 35:10; Masmur 34: 5; Masmur 103: 17 lan Jabur 37:28, 39 & 40. Kepinginan sing paling gedhe saka Gusti Allah yaiku ngrungokake lan njawab tangisane wong sing ora slamet, sing percaya lan nampa Putrane dadi Juruwilujeng lan menehi urip langgeng (Jabur 86: 5).

kesimpulan

Minangka kesimpulan, kabeh wong bakal nandhang sawetara kasusahan sawetara wektu lan amarga kita kabeh duwe dosa, kita bakal kena sumpah sing pungkasane bakal nyebabake pati fisik. Jabur 90:10 ujar, "Umure kita pitung puluh taun utawa wolung puluh taun, yen kita duwe kekuwatan, nanging umure mung kasusahan lan kasusahan." Iki kasunyatan. Wacanen Jabur 49: 10-15.

Nanging Gusti Allah tresna marang kita lan pengin mberkahi kita kabeh. Gusti Allah pancen nuduhake berkah, sih, janji lan perlindungan khusus marang wong mursid, kanggo wong-wong sing percaya lan sing nresnani lan ngabdi marang dheweke, nanging Gusti Allah ndadekake berkah (kaya udan) tumiba ing kabeh wong, "sing adil lan ora adil" (Matius 4:45). Deleng Jabur 30: 3 & 4; Wulang Bebasan 11:35 lan Jabur 106: 4. Kaya sing wis disumurupi tumindak katresnan sing paling gedhe saka Gusti Allah, Hadiah lan Berkah sing paling apik yaiku hadiah saka Putrane, sing dikongkon mati kanggo dosa-dosane (I Korinta 15: 1-3). Waca maneh Yohanes 3: 15-18 & 36 lan I Yohanes 3: 16 lan Roma 5: 8 maneh.)

Gusti Allah janji bakal ngrungokake panjaluk (wong tangis) wong mursid lan Panjenengane bakal ngrungokake lan mangsuli kabeh wong sing percaya lan nyebut marang Panjenengane kanggo nylametake dheweke. Rum 10:13 ujar, "Sapa wae sing nyebut asmane Pangeran, bakal slamet." I Timotius 2: 3 & 4 ujar manawa "pengin kabeh wong disimpen lan bisa ngerti babagan kayekten." Wahyu 22:17 ujar, "Sapa sing gelem teka," lan Yohanes 6:48 ujar manawa Dheweke ora bakal "mbuwang wong-wong mau." Dheweke nggawe dheweke dadi putrane (Yokanan 1:12) lan dheweke entuk sih istimewa (Jabur 36: 5).

Sacara sederhana, yen Gusti Allah nylametake kita saka kabeh penyakit utawa bebaya, kita ora bakal mati lan bakal tetep ana ing jagad iki kaya sing dingerteni selawase, nanging Gusti Allah njanjeni urip anyar lan awak anyar. Aku ora mikir bakal kepengin tetep ana ing jagad iki kaya ing salawas-lawase. Minangka wong sing precaya yen mati, kita bakal bebarengan karo Pangeran ing salawas-lawase. Kabeh bakal anyar lan bakal nggawe langit lan bumi sing anyar lan sampurna (Wahyu 21: 1, 5). Wahyu 22: 3 ujar, "ora bakal ana kutukan maneh," lan Wahyu 21: 4 ujar manawa, "prekara-prekara pisanan wis kliwat." Wahyu 21: 4 uga ujar, "Ora bakal ana maneh pati, tangisan, tangis utawa lara." Roma 8: 18-25 ngandhani manawa kabeh tumitah nggresah lan ngenteni dina kasebut.

Kanggo saiki, Gusti Allah ora ngidini kedadeyan apa wae sing ora kanggo kepentingan kita (Roma 8:28). Gusti Allah duwe sebab apa wae sing diidini, kayata ngrasakake kekuwatan lan kekuwatan, utawa nylametake. Kasangsaran bakal nyebabake kita marani Dheweke, nyebabake kita sesambat (ndedonga) marang dheweke lan ngupaya marang dheweke lan dipercaya.

Iki kabeh babagan ngakoni Gusti Allah lan Sapa Dheweke. Iki kabeh babagan kedaulatan lan kamulyane. Wong-wong sing nolak ngabekti marang Gusti Allah minangka Gusti Allah bakal tiba ing dosa (Waca Roma 1: 16-32.). Dheweke nggawe dewa. Ayub kudu ngakoni Gusti Allahe minangka Pencipta lan Daulat. Jabur 95: 6 & 7 ujar, "ayo padha sujud nyembah, ayo sujud ing ngarsane Pangeran, sing gawe kita, amarga Panjenengane iku Allah kita." Jabur 96: 8 ujar, "Nyuwun kamulyan marang Pangeran Yehuwah, sing jenenge jenenge." Jabur 55: 22 ujar, ”Sungkemi kekarepanmu marang Pangeran Yehuwah, lan Panjenengane bakal nulungi sampeyan; Dheweke ora bakal nglilani wong mursid tiba. ”