“...O, səndən böyük zövq alacaq,

O, səni Öz məhəbbəti ilə sakitləşdirəcək,

O, sənin üçün mahnı oxuyaraq sevinəcək».

~ Sefanya 3:17b

O, sakitcə onu səsləyir.

Sakitlikdə o, Onun sakit və incə səsini eşidir

uzaqdan onu valeh edir.

Diqqətlə qulaq asır,

Onun şirin səsini yenidən eşitmək həsrəti ilə,

Onun sevgisinə valeh olmuş.

Mülayim hava onu yavaşca Ona tərəf çəkir.

O, diqqəti Özünə cəlb edərək, qadına tərəf işarə edir.

Uzun müddətdir hiss etmədiyi bir təbəssümlə gülümsəyir. 

O, onu təqib edir və tutur,

və onu Öz məhəbbəti ilə ovsunlayır.

Düşüncələri dünənlərə qayıdır,

kəndi ətirləndirən hanımeli ətrinə.

İçi boş bir ağacda həşərat dimdikləyən ağacdələnlər onun diqqətini çəkir.

Gün batımına doğru gedir.

Ağacların arasından, üfüqün altından

O, yenidən ona görünür

alovlu bir od topu kimi, sanki bir qəfəsdən ona baxır

axşam səmasının alaqaranlığında.

Uzaqda O, Özünü Ona tərəf yönəldir,

onunla birlikdə quşlar və qohumlar simfoniyası ilə romantik münasibətlər qurmaq

Ustad tərəfindən təşkil edilmişdir.

Gördüyü xəyallar yoxa çıxmış ola bilər,

amma o, dünənlərin xatirələrini qoruyub saxlayır.

Krujeva pərdələrindən yenidən peyda olur

ayın dolub daşmasında.

İşıqlı buludların arxasında sürünərək, O, onu izləyir,

sevgilisinə yuxu verir.

Çox vaxt ən qaranlıq anlarında

O, Özünü incə yollarla qadına açır.

Günorta günəşində kəpənəklərin rəqsində

O, uzaqlaşmadan əvvəl onu ruhlandırır.

Rəbb hər birimizə görünür

incə, fərdi yollarla.

Çünki O, bizdən böyük zövq alır

və bizi Öz məhəbbəti ilə sakitləşdirir.