Mhúin Íosa dúinn sna Scrioptúir (an Bíobla) in Eoin 14: 6 gurb é Sé an bealach chun na bhflaitheas. Dúirt sé, “Is mise an bealach, an fhírinne agus an bheatha, ní thagann aon duine chuig an Athair ach tríomsa." Múineann an Bíobla dúinn go bhfuair Íosa bás ar son ár bpeacaí. Múineann sé dúinn go gcaithfimid creidiúint ann chun an bheatha shíoraí a bheith againn.

Deir I Peadar 2:24, “Cé a rug é féin ár bpeacaí ina chorp féin ar an gcrann,” agus deir Eoin 3: 14-18 (NASB), “Mar a thóg Maois an nathair san fhásach, mar sin féin ní foláir don Mhac an Mac a dhéanamh an Duine a ardú (véarsa 14), ionas go mbeidh beatha shíoraí ag an té a chreideann ann (véarsa 15).

Mar gheall ar Dhia grá an domhain mar sin, gur thug sé a Mhac ach a Mhac, níor cheart go n-éireodh le duine ar bith a chreideann in é, ach go bhfuil an saol síoraí (véarsa 16).

Níor chuir Dia isteach an Mhac isteach sa domhan chun an domhan a mheas (a dhaingniú); ach gur cheart an domhan a shábháil trí Eisean (véarsa 17).

An té a chreideann ann, ní thugtar breith air; an té nach gcreideann, tugadh breithiúnas air cheana féin, toisc nár chreid sé in aon-ghin Mhic Dé (véarsa 18). "

Féach freisin véarsa 36, ​​“Tá beatha shíoraí ag an té a chreideann sa Mhac…”

Is é seo ár gealltanas bheannaigh.

Críochnaíonn Rómhánaigh 10: 9-13 trí rá, “gach duine a iarrfaidh ainm an Tiarna, sábhálfar é.”

Deir Achtanna 16: 30 & 31, “Ansin thug sé amach iad agus d’fhiafraigh sé,‘ A Shíle, cad a chaithfidh mé a dhéanamh chun mé a shábháil? ’

D'fhreagair siad, 'Creid sa Tiarna Íosa, agus sábhálfar thú - tusa agus do theaghlach.' "

Má chreid do grá amháin go bhfuil sé nó sí ar neamh.

Níl mórán sa Scrioptúr a labhraíonn faoi na rudaí a tharlaíonn ar neamh sula bhfillfidh an Tiarna, ach amháin go mbeimid le hÍosa.

Dúirt Íosa leis an gadaí ar an gcros i Lúcás 23:43, “Beidh tú liom i bPáras inniu.”

Deir an Scrioptúr in 2 Corantaigh 5: 8, “má táimid as láthair ón gcorp táimid i láthair leis an Tiarna.”

Is é an t-aon leideanna a fheicim a léiríonn go bhfuil ár ngaolta sa bhfírinne in ann féachaint linn i nDearsain agus i Lúcás.

Is é an chéad cheann Eabhraigh 12: 1 a deir, “Dá bhrí sin ós rud é go bhfuil scamall finnéithe chomh mór sin againn” (tá an t-údar ag labhairt orthu siúd a fuair bás os ár gcomhair - iarchreidmheach) “timpeall orainn, déanaimis gach eire agus an peaca a chur ar leataobh a chuireann isteach go héasca orainn agus a ligeann dúinn rith go buanseasmhach sa rás atá os ár gcomhair. " Thabharfadh sé sin le fios go bhfeiceann siad muid. Feiceann siad a bhfuil á dhéanamh againn.

Tá an dara ceann i Luke 16: 19-31, cuntas an duine saibhir agus Lazarus.

Bhí siad in ann a chéile a fheiceáil agus bhí an fear saibhir ar an eolas faoina ghaolta ar talamh. (Léigh an cuntas iomlán.) Taispeánann an sliocht seo dúinn freisin freagra Dé ar “duine ó na mairbh a labhairt leo.”

Déanann Dia foráil dúinn go dian ó iarraidh teagmháil a dhéanamh leis na marbh mar atá ag dul go meánmhéide nó ag dul chun cinn.
Ba chóir go bhfanfadh duine ar shiúl ó rudaí den sórt sin agus muinín i mBriathar Dé, a thugtar dúinn sna Scrioptúir.

Deir Deotranaimí 18: 9-12, “Nuair a théann tú isteach sa talamh atá an Tiarna do Dhia ag tabhairt duit, ná foghlaim aithris a dhéanamh ar bhealaí inseachanta na náisiún ansin.

Ná lig duine ar bith i measc tú a dhéanann íobairt a mhac nó a n-iníon sa tine, a chleachtann divination nó sorcery, a léirmhíníonn sé nó sí, ag gabháil do witchcraft, nó a chailleann geasa, nó atá ina mheán nó ag an spioradóir nó a chonacthas leis na mairbh.

Tá duine ar bith a dhéanann na rudaí seo dosháraithe ag an Tiarna, agus mar gheall ar na cleachtais inseachanta seo tiomáinfidh an Tiarna do Dhia na náisiúin seo os do chomhair. "

Tá an Bíobla ar fad faoi Íosa, mar gheall ar a thagann chun bás a fháil orainn, ionas go bhféadfaimis maitheanas peacaí a bheith againn agus go mbeidh an saol síoraí ar neamh ag creidiúint in Eisean.

Deir Gníomhartha 10:48, “Is fianaise uaidh féin na fáithe go bhfuair gach duine a chreideann ann maithiúnas peacaí trína Ainm.”

Deir Gníomhartha 13:38, “Dá bhrí sin, a bhráithre, teastaíonn uaim go mbeadh a fhios agat go bhfógraítear maithiúnas na bpeacaí duit trí Íosa.”

Deir Colosaigh 1:14, “Óir thug sé sinn ó fhearann ​​an dorchadais, agus d’aistrigh sé sinn go Ríocht a Mhic ionúin, mar a bhfuil fuascailt againn, maithiúnas na bpeacaí.”

Léigh Eabhraigh caibidil 9. Deir véarsa 22, “gan fuil a chailliúint níl aon maithiúnas ann.”

I Rómhánaigh 4: 5-8 deir sé an té a “chreideann, áirítear a chreideamh mar fhíréantacht,” agus i véarsa 7 deir sé, “Is beannaithe iad siúd a bhfuil a gcuid gníomhais neamhdhleathacha maite agus a bhfuil a bpeacaí clúdaithe.”

Deir Rómhánaigh 10: 13 & 14, “An té a iarrfaidh ainm an Tiarna, sábhálfar é.

Cén chaoi a nglaofaidh siad air i Cé nár chreid siad? "

In Eoin 10:28 deir Íosa faoina chreidmhigh, “agus tugaim beatha shíoraí dóibh agus ní scarfaidh siad choíche.”

Tá súil agam gur chreid tú.

Creideann a lán daoine go dtéann siad go huile i gcás go ndéanann duine féin féinú.

De ghnáth bíonn an smaoineamh seo bunaithe ar an bhfíric go bhfuil dúnmharú ort, an-tromchúiseach, agus nuair a mharaíonn duine é féin, is léir nach bhfuil am tar éis don imeacht a aithint agus iarr ar Dhia maithiú dó.

Tá roinnt fadhbanna ann leis an smaoineamh seo. Is é an chéad cheann nach bhfuil aon léiriú ar bith sa Bhíobla más rud é go ndéanann duine féinú a dhéanamh go dtéann siad chuig Ifreann.

Is é an dara fadhb ná go ndéanann sé an tslánaithe trí chreideamh móide gan rud éigin a dhéanamh. Nuair a thosaíonn tú síos an bóthar sin, cad iad na coinníollacha eile atá tú ag cur leis an gcreideamh amháin?

Deir Rómhánaigh 4: 5, “Maidir leis an bhfear nach n-oibríonn ach a bhfuil muinín aige as Dia a thugann údar don ghránna, creidtear a chreideamh mar fhíréantacht."

Is é an tríú saincheist ná go gcuireann sé beagnach dúnmharú isteach i gcatagóir ar leith agus go bhfuil sé i bhfad níos measa ná aon pheaca eile.

Tá an dúnmharú thar a bheith tromchúiseach, ach mar sin tá go leor peacaí eile ann. Is fadhb deiridh é go nglacann leis nach n-athraigh an duine féin a mheabhrach agus go gcloífeadh sé le Dia nuair a bhí sé ró-mhall.

De réir daoine a d'éirigh le hiarrachtaí féinmharú, bíodh aiféala ar a laghad ar gach rud a rinne siad chun a saol a ghlacadh beagnach a luaithe a rinne siad é.

Níor cheart go nglacfaí le haon rud a dúirt mé díreach nach bhfuil peacaíocht á dhéanamh ar fhéinmharú, agus an-tromchúiseach ag sin.

Is minic go mbraitheann daoine a dtógann a saol féin a gcairde agus a dteaghlach gan iad, ach is beag sin a bhíonn ann. Is tragóid é féin-fhéinmharú, ní hamháin mar go bhfaigheann duine bás, ach freisin mar gheall ar an bpian mhothúchánach go mbraitheann gach duine a raibh a fhios ag an duine, go minic ar feadh saol ar fad.

Is é an fhéinmharú an diúltú deiridh do na daoine ar fad a thug cúram orthu faoin duine a ghlac a saol féin, agus go minic mar thoradh ar gach cineál fadhbanna mothúchánach iad siúd a bhfuil tionchar acu orthu, lena n-áirítear daoine eile a bhfuil a saol féin ina measc.

Chun críche a chur suas, is amhlaidh an-tromchúiseach é an féinmharú, ach ní chuirfidh sé duine éigin le Ifreann.

Tá aon pheaca tromchúiseach le duine a sheoladh chuig Ifreann mura n-iarrfaidh an duine sin ar an Tiarna Íosa Críost a bheith ina Shlánaitheoir agus maitheoidh sé a chuid peacaí go léir.

Tagann an sliocht is fearr chun do cheist a fhreagairt ó Lúcás 16: 18-31. Tá an breithiúnas láithreach, ach níl sé críochnaitheach ná iomlán díreach tar éis dúinn bás a fháil. Má chreidimid in Íosa beidh ár spiorad agus anam ar neamh le hÍosa. (Deir 2 Corantaigh 5: 8-10, “a bheith as láthair ón gcorp le bheith i láthair leis an Tiarna.) Beidh daoine gan chreideamh i Hades go dtí an breithiúnas críochnaitheach, agus ansin rachaidh siad go Loch na Dóiteáin. (Apacailipsis 20: 11-15) Breithneofar creidmhigh as a gcuid saothar a rinne siad ar son Dé, ach ní ar son an pheaca. (I Corantaigh 3: 10-15) Ní thabharfar breith orainn as peacaí toisc go ndéantar maithiúnas dúinn i gCríost. Tabharfar breithiúnas ar chreidmhigh as a bpeacaí. (Revelation 20:15; 22:14; 21:27)

I John 3: 5,15.16.17.18 agus 36 deir Íosa go bhfuil saol shíorúil ag na daoine a chreideann go bhfuair sé bás dóibh agus iad siúd nach gcreideann iad a dhúnadh cheana féin. Deir na Coistí 15: 1-4, "d'éirigh Íosa as ár bpeacaí ... go ndearnadh é agus gur ardaíodh é ar an tríú lá." Na hAchtanna 16: Deir 31, "Creidim sa Tiarna Íosa, agus sábhálfar tú. "2 Timothy 1: Deir 12," Tá mé ina luí go bhfuil sé in ann an rud a rinne mé leis an lá sin a choinneáil. "

Mar fhreagra ar an gceist maidir le cuimhneamh ar shaol “san am atá thart”, braitheann sé ar a bhfuil i gceist agat leis an gceist.

1). Má tá tú ag tagairt d’ath-incarnation ní mhúineann an Bíobla é. Níl aon trácht ar theacht ar ais i bhfoirm eile nó mar dhuine eile sa Scrioptúr. Deir Eabhraigh 9:27, “Ceaptar é chun an duine uair amháin bás a fháil agus tar éis seo an breithiúnas. "

2). Má tá tú ag fiafraí an gcuimhneoimid ar ár saol tar éis dúinn bás a fháil, meabhrófar dúinn ár ngníomhais uile nuair a thabharfar breith orainn as a ndearna muid le linn ár saoil.

Tá a fhios ag Dia go léir - san am a chuaigh thart, san am i láthair agus sa todhchaí agus tabharfaidh Dia breithiúnas ar chreidmhigh as a gcuid gníomhais pheacacha agus gheobhaidh siad pionós síoraí agus tabharfar luach saothair do chreidmhigh as a gcuid oibre a dhéantar ar son ríocht Dé. (Léigh Eoin caibidil 3 agus Matha 12: 36 & 37.) Is cuimhin le Dia gach rud.

Ag cur san áireamh go bhfuil gach tonn fuaime amuigh ansin áit éigin agus ag smaoineamh go bhfuil “scamaill” againn anois chun ár gcuimhní cinn a stóráil, is ar éigean go bhfuil an eolaíocht ag tosú ag teacht suas leis an méid is féidir le Dia a dhéanamh. Níl focal nó gníomhas dosháraithe ag Dia.