“…Senden çok hoşnut olacaktır,

O seni sevgisiyle susturur,

Şarkı söyleyerek senin için sevinecek.”

~ Zefanya 3:17b

Sessizce ona sesleniyor.

Sessizliğin içinde O'nun o ince, sakin sesini duyuyor.

Onu uzaktan etkilemeye çalışıyordu.

O dikkatle dinliyor.

O'nun tatlı sesini tekrar duymayı özlüyorum,

O'nun sevgisine kapılmıştı.

Ilık hava onu usulca O'na doğru götürüyor.

Ona işaret ederek dikkatleri üzerine çekiyor.

Uzun zamandır hissetmediği bir gülümsemeyle gülümsüyor. 

Onu kovalayıp yakalıyor.

ve onu sevgisiyle büyülüyor.

Düşünceleri geçmişe doğru kayıyor.

Kırsalı saran hanımeli kokusuna.

Oyuk bir ağaçta böcek arayan ağaçkakanların sesleri onun dikkatini çekiyor.

Gün batımına doğru yürüyor.

Ağaçların arasından, ufkun hemen altında

O, ona tekrar görünür.

Alev alev yanan bir top gibi, ona bir kafesin arkasından bakıyormuş gibi.

Akşam gökyüzünün alacakaranlığında.

Uzaktan O, kendisini kendisine doğru çekiyor.

ona kurbağaların ve kuşların senfonisiyle romantik anlar yaşatmak

Üstat tarafından düzenlenmiştir.

Sahip olduğu hayaller elinden kayıp gitmiş olabilir.

Yine de geçmişin anılarına sıkıca tutunuyor.

Dantel perdelerin arasından bir kez daha beliriyor.

Dolunay zamanında.

Aydınlık bulutların ardında süzülerek, onu gözetliyor.

Sevgilisine uyku vermek.

Genellikle en karanlık anlarında

Kendini ona incelikli yollarla gösterir.

Öğlen güneşinde kelebeklerin dansında

Onu cesaretlendirdikten sonra hızla uzaklaştı.

Rab her birimize görünür.

incelikli, bireysel yollarla.

Çünkü O bizden çok hoşnut olur.

ve bizi sevgisiyle sakinleştirir.