"...Anjeunna bakal resep pisan ka anjeun,

Anjeunna bakal nenangkeun anjeun ku cinta-Na,

Anjeunna bakal bungah ku ka anjeun kalawan nyanyi.”

~ Zefanya 3:17b

Lalaunan Anjeunna nyauran anjeunna.

Dina kasunyian anjeunna ngadangu sora-Na anu leutik tur tenang

ngolo manéhna ti kajauhan.

Manehna ngadengekeun kalawan taliti,

hayang ngadéngé deui sora-Na anu merdu,

katarik ku cinta-Na.

Hawa anu tiis ngahiliwir lalaunan ngajurung anjeunna ka Anjeunna.

Anjeunna ngajak anjeunna, narik perhatian ka Anjeunna.

Manehna imut, imut anu geus lila teu karasa. 

Anjeunna ngudag sareng néwak anjeunna,

sareng ngagoda anjeunna ku cinta-Na.

Pikiranana ngalayang deui ka mangsa kamari,

kana seungitna honeysuckle anu nyium padésaan.

Manuk pelatuk nu keur meulah serangga dina tangkal bolong narik perhatianna.

Manehna leumpang nuju ka wanci surup.

Ngaliwatan tatangkalan, pas di handapeun cakrawala

Anjeunna némbongan deui ka anjeunna

siga bal seuneu nu ngagedur ningali anjeunna siga ngaliwatan kisi-kisi

dina langit peuting nu geus poék.

Di kajauhan Anjeunna ngarayu dirina ka Anjeunna,

ngaromantiskeun anjeunna ku simfoni peepers sareng manuk

diatur ku Guru.

Impian-impian anu dipiboga ku anjeunna meureun geus leungit,

tapi manehna tetep inget kana kenangan kamari.

Ngaliwatan gorden renda Anjeunna némbongan deui

dina bulan purnama.

Ngalayang di tukangeun méga anu caang, Anjeunna ningali anjeunna,

masihan sare ka nu dipikacintana.

Seringna dina momen anu paling poék

Anjeunna ngungkabkeun Diri-Na ka anjeunna ku cara-cara anu halus.

Dina tarian kukupu dina panonpoé beurang

Anjeunna nyemangati anjeunna sateuacan ngaleungit.

Gusti nembongan ka urang masing-masing

ku cara-cara anu lemes sareng individual.

Sabab Anjeunna resep pisan ka urang

sareng nenangkeun urang ku cinta-Na.