"... Wuu ku farxi doonaa,

Wuxuu ku aamusin doonaa jacaylkiisa,

Wuu kugu farxi doonaa isagoo heesaya.”

~ Sefanyaah 3:17b

Si aamusnaan ah ayuu ugu yeeray.

Aamusnaanta ayay ku maqashaa codkiisii ​​yaraa ee weli yaraa

iyadoo meel fog ka soo jiidanaysa.

Si taxaddar leh ayay u dhegeysaneysaa,

Waxaan aad u xiisaynayaa inaan mar kale maqlo codkiisa macaan,

Jacaylkiisa oo ku soo jiidatay.

Hawada diiran ayaa si tartiib ah ugu soo jiidatay isaga.

Wuu u yeedhay, isagoo dareenkiisa u soo jeedinaya naftiisa.

Waxay dhoolla caddeysay dhoolla cadeyn aysan dareemin muddo ah. 

Wuu eryadaa oo qabtaa,

oo jacaylkiisa ku soo jiidata.

Fikradaheedu waxay dib ugu laabanayaan shalay,

urta malabka ee carfisa baadiyaha.

Qoryaha geedaha oo cayayaanka ku jira geed godan ku jira ayaa u baahan fiiro gaar ah.

Waxay u socotaa qorrax dhaca.

Geedaha dhexdooda, hoostooda cirka

Wuu u muuqday mar kale iyada

sida kubad dab ah oo ololaysa oo iyada u fiirinaysa sidii iyada oo shabag dhex maraysa

qorrax dhaca cirka fiidkii.

Meel fog ayuu isku soo jiidanayaa,

iyada oo ku ciyaaraysa hees ay ku luuqeynayaan dadka indhaha iyo shimbiraha

uu soo agaasimay Macallinka.

Riyadii ay haysatay way ka luntay,

haddana waxay ku dheggan tahay xusuusta shalay.

Daahyada xargaha ayuu mar kale ka soo muuqday

Dayaxa oo buuxsama.

Isagoo daruuraha iftiimaya gadaashiisa ku dhex wareegaya, ayuu korkeeda ka ilaalinayaa,

hurdo uu jecel yahay siiyo.

Badanaa daqiiqadaheeda ugu mugdiga badan

Wuxuu naftiisa ugu muujiyaa siyaabo qarsoon.

Qoob ka ciyaarka balanbaalisyada qorraxda duhurkii maalinta

Wuu dhiirigeliyaa ka hor inta uusan ka dhaqaaqin.

Rabbigu midkeen kasta ayuu u muuqdaa

siyaabo qarsoodi ah oo shaqsiyeed.

Waayo, isagu aad buu noogu farxaa

oo naga dejiya jacaylkiisa.