Dzisiaj zawarłem pokój z Bogiem ...

Zadałeś bardzo złożone pytanie, na które nie jest łatwo odpowiedzieć. Tylko Bóg zna twoje serce i twoją wiarę. Nikt nie może osądzić twojej wiary, nikt oprócz Boga.

Wiem, że istnieje wiele innych Pism dotyczących modlitwy i myślę, że najlepszym sposobem pomocy jest powiedzenie, że należy przeszukiwać te Pisma i studiować je w miarę możliwości i prosić Boga, aby pomógł ci je zrozumieć.

Jeśli przeczytasz, co inni ludzie mówią na ten lub jakikolwiek inny temat biblijny, znajdziesz dobry werset, którego powinieneś się nauczyć i zapamiętać: Dzieje Apostolskie 17:10, które mówią: „Teraz Berejczycy mieli bardziej szlachetny charakter niż Tesaloniczanie, ponieważ otrzymali z wielką gorliwością i codziennie badał Pisma, aby sprawdzić, czy to, co powiedział Paweł, jest prawdą ”.

To wspaniała zasada, według której należy żyć. Nikt nie jest nieomylny, tylko Bóg. Nigdy nie powinniśmy po prostu akceptować lub wierzyć w to, co słyszymy lub czytamy, ponieważ ktoś jest „sławnym” przywódcą kościoła lub uznaną osobą. Powinniśmy zawsze sprawdzać i porównywać wszystko, co słyszymy, ze Słowem Bożym; zawsze. Jeśli zaprzecza Słowu Bożemu, odrzuć je.

Aby znaleźć wersety dotyczące modlitwy, skorzystaj z konkordancji lub przejrzyj strony internetowe, takie jak Bible Hub lub Bible Gateway. Najpierw pozwól mi podzielić się pewnymi zasadami studiowania Biblii, których inni mnie nauczyli i pomogły mi przez lata.

Nie wyodrębniaj tylko jednego wersetu, na przykład o „wierze” i „modlitwie”, ale porównaj je z innymi wersetami na ten temat i ogólnie z całym Pismem. Przestudiuj także każdy werset w jego kontekście, to znaczy opowieść wokół wiersza; sytuację i faktyczne okoliczności, w których zostało wypowiedziane i zdarzenie miało miejsce. Zadawaj pytania takie jak: Kto to powiedział? Albo z kim rozmawiali i dlaczego? Ciągle zadawaj pytania typu: Czy jest lekcja, której należy się nauczyć lub czego należy unikać. Nauczyłem się tego w ten sposób: Zapytaj: kto? Co? Gdzie? Gdy? Czemu? W jaki sposób?

Jeśli masz jakieś pytanie lub problem, poszukaj odpowiedzi w Biblii. John 17:17 mówi: „Twoje słowo jest prawdą”. 2 Piotra 1: 3 mówi: „Dała nam Jego boska moc wszystko potrzebujemy życia i pobożności dzięki znajomości Tego, który powołał nas przez swoją chwałę i dobroć ”. To my jesteśmy niedoskonali, a nie Bóg. On nigdy nie zawodzi, możemy zawieść. Jeśli nie otrzymaliśmy odpowiedzi na nasze modlitwy, to my zawiedliśmy lub źle zrozumieliśmy. Pomyśl o Abrahamie, który miał 100 lat, kiedy Bóg odpowiedział na jego modlitwę za syna, a niektóre z Bożych obietnic, które mu dano, spełniły się dopiero długo po jego śmierci. Ale Bóg odpowiedział we właściwym czasie.

Jestem pewien, że nikt nie ma doskonałej wiary, nie wątpiąc przez cały czas, w każdej sytuacji. Nawet ludzie, którym Bóg dał duchowy dar wiary, nie są doskonali ani nieomylni. Tylko Bóg jest doskonały. Nie zawsze znamy lub rozumiemy Jego wolę, to, co robi, a nawet co jest dla nas najlepsze. On to robi. Zaufaj Mu.

Aby rozpocząć studium modlitwy, wskażę ci kilka wersetów, o których możesz pomyśleć. Następnie zacznij zadawać sobie pytania, takie jak: Czy mam taką wiarę, jakiej wymaga Bóg? (Ach, więcej pytań, ale myślę, że są bardzo pomocne.) Czy wątpię? Czy potrzebna jest doskonała wiara, aby otrzymać odpowiedź na moją modlitwę? Czy istnieją inne wymagania dotyczące wysłuchanej modlitwy? Czy są odpowiedzi na przeszkody w modlitwie?

Postaw się na obrazie. Kiedyś pracowałem dla kogoś, kto nauczał historii z Biblii zatytułowanych: „Zobacz siebie w lustrze Boga”. Słowo Boże jest określane jako lustro w Jak. 1:22 i 23. Chodzi o to, aby zobaczyć siebie w tym, co czytasz w Słowie. Zadaj sobie pytanie: jak dopasować tę postać, czy to dobrze, czy źle? Czy robię rzeczy na sposób Boży, czy też muszę prosić o przebaczenie i zmianę?

Przyjrzyjmy się teraz fragmentowi, który przyszedł ci do głowy, kiedy zadałeś swoje pytanie: Ew. Marka 9: 14-29. (Przeczytaj to). Jezus z Piotrem, Jakubem i Janem wracał z przemienienia, aby dołączyć do innych uczniów, którzy byli w wielkiej rzeszy, w skład której wchodzili żydowscy przywódcy zwani Skrybami. Kiedy tłum zobaczył Jezusa, rzucił się do Niego. Wśród nich był taki, który miał syna opętanego przez demona. Uczniowie nie byli w stanie wyrzucić demona. Ojciec chłopca powiedział do Jezusa: „Jeśli ty mogą coś zrobić, zlitować się nad nami i pomóc nam? ” To nie brzmi jak wielka wiara, ale wystarczy poprosić o pomoc. Jezus odpowiedział: „Wszystko jest możliwe, jeśli wierzysz”. Ojciec powiedział: „Wierzę, zlituj się nade mną z powodu mojej niewiary”. Jezus, wiedząc, że tłum ich wszystkich obserwuje i kocha, wypędził demona i wskrzesił chłopca. Później uczniowie zapytali Go, dlaczego nie mogą wyrzucić demona. Powiedział: „Ten rodzaj nie może wyjść tylko przez modlitwę” (prawdopodobnie oznacza to żarliwą, wytrwałą modlitwę, a nie jedną krótką prośbę). W równoległej relacji z Mateusza 17:20, Jezus powiedział uczniom, że to również z powodu ich niewiary. To był szczególny przypadek (Jezus nazwał to „tego rodzaju”).

Jezus zaspokajał tutaj potrzeby wielu ludzi. Chłopiec potrzebował lekarstwa, ojciec pragnął nadziei, a tłum musiał zobaczyć, kim jest i w co wierzyć. Uczył także swoich uczniów o wierze, wierze w Niego i modlitwie. Byli przez Niego nauczani, przygotowywani przez Niego do specjalnego zadania, do szczególnej pracy. Byli przygotowywani do pójścia „na cały świat i głoszenia ewangelii” (Mk 16), aby głosić światu, kim On jest, Bogiem Zbawicielem, który umarł za ich grzechy, co ukazują te same znaki i cuda Występował, a to ogromna odpowiedzialność, do której wykonania zostali wybrani. (Przeczytaj Matthew 15: 17; Acts 2: 1; Acts 8: 17 i Acts 3:18). Hebrajczyków 28: 2b i 3 mówi: „To zbawienie, które zostało po raz pierwszy ogłoszone przez Pana, zostało nam potwierdzone przez tych, którzy go słyszeli . Bóg zaświadczył o tym również przez znaki, cuda i różne cuda, a także przez dary Ducha Świętego rozdawane zgodnie z Jego wolą ”. Potrzebowali wielkiej wiary, aby dokonać wielkich rzeczy. Przeczytaj Dziejów Apostolskich. To pokazuje, jak skuteczne były.

Potknęli się z powodu braku wiary podczas procesu uczenia się. Czasami, jak w Marka 9, zawiedli z powodu braku wiary, ale Jezus był wobec nich cierpliwy, tak jak jest z nami. My, nie bardziej niż uczniowie, możemy winić Boga, gdy nasze modlitwy pozostają bez odpowiedzi. Musimy być do nich podobni i prosić Boga o „zwiększenie naszej wiary”.

W tej sytuacji Jezus wychodził naprzeciw potrzebom wielu ludzi. Dzieje się tak często, gdy modlimy się i prosimy Go o nasze potrzeby. Rzadko chodzi tylko o naszą prośbę. Połączmy razem niektóre z tych rzeczy. Jezus odpowiada na modlitwy z jednego powodu lub z wielu powodów. Na przykład jestem pewien, że ojciec z Marka 9 nie miał pojęcia, co Jezus robił w życiu uczniów lub tłumu. Tutaj, w tym fragmencie, i patrząc na całe Pismo, możemy się wiele dowiedzieć o tym, dlaczego na nasze modlitwy nie ma odpowiedzi tak, jak chcemy lub kiedy chcemy, aby były. Marka 9 uczy nas dużo o zrozumieniu Pisma Świętego, modlitwie i drogach Boga. Jezus pokazywał im wszystkim, kim jest: ich kochającym, pełnym mocy Bogiem i Zbawicielem.

Spójrzmy ponownie na Apostołów. Skąd wiedzieli, kim On był, że On była „Chrystus, Syn Boży”, jak wyznał Piotr. Wiedzieli, rozumiejąc Pismo, całe Pismo. Skąd wiemy, kim jest Jezus, aby wierzyć w Niego? Skąd wiemy, że jest Obiecanym - Mesjaszem. Jak Go rozpoznajemy lub jak ktoś Go rozpoznaje. W jaki sposób uczniowie rozpoznali Go, aby poświęcili się głoszeniu ewangelii o Nim. Widzisz, to wszystko do siebie pasuje - część planu Bożego.

Rozpoznali Go między innymi, gdy Bóg ogłosił głosem z nieba (Ew. Mateusza 3:17), mówiąc: „To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie”. Innym sposobem było spełnienie się proroctwa (tutaj świadomość cała kolekcja Pismo Święte - jak odnosi się do znaków i cudów).

Bóg w Starym Testamencie wysłał wielu proroków, aby powiedzieli nam, kiedy i jak przyjdzie, co zrobi i jaki będzie. Żydowscy przywódcy, uczeni w piśmie i faryzeusze, rozpoznawali te prorocze wersety, podobnie jak wielu ludzi. Jedno z tych proroctw było przez Mojżesza, jak stwierdzono w Powtórzonego Prawa 18:18 i 19; 34: 10-12 i Lb 12: 6-8, z których wszystkie pokazują nam, że Mesjasz będzie prorokiem, takim jak Mojżesz, który będzie mówił w imieniu Boga (przekazywał Jego przesłanie) i czynił wielkie znaki i cuda.

W Ewangelii Jana 5:45 i 46 Jezus twierdził, że jest tym Prorokiem i poparł swoje twierdzenie znakami i cudami, które czynił. Nie tylko wypowiedział słowo Boże, a nawet więcej, jest nazywany Słowem (zob. J 1 i List do Hebrajczyków 1). Pamiętaj, że uczniowie zostali wybrani, aby zrobić to samo, ogłosić, kim był Jezus, przez znaki i cuda w Jego imieniu, więc Jezus w Ewangeliach szkolił ich, aby robili to samo, aby mieli wiarę, aby prosić w Jego imieniu, wiedząc, że zrobiłby to.

Pan chce, aby nasza wiara również wzrastała, tak jak ich wiara, abyśmy mogli mówić ludziom o Jezusie, aby w Niego uwierzyli. Jednym ze sposobów, w jaki to robi, jest umożliwienie nam wyjścia w wierze, aby mógł zademonstrować Jego gotowość do pokazania nam, kim On jest i wysławiania Ojca poprzez odpowiedzi na nasze modlitwy. Uczył również swoich uczniów, że czasami wymaga to wytrwałej modlitwy. Czego więc powinniśmy się z tego nauczyć? Czy doskonała wiara bez wątpienia jest zawsze konieczna do wysłuchania modlitwy? To nie było dla ojca opętanego przez demona chłopca.

Co jeszcze Pismo Święte mówi nam o modlitwie? Spójrzmy na inne wersety dotyczące modlitwy. Jakie są inne wymagania dotyczące wysłuchanej modlitwy? Co może utrudniać odpowiedź na modlitwę?

1). Spójrz na Psalm 66:18. Mówi: „Jeśli uznam grzech w moim sercu, Pan nie usłyszy”. W Księdze Izajasza 58 mówi, że nie będzie słuchał ani nie odpowiadał na modlitwy swojego ludu z powodu ich grzechów. Zaniedbali biednych i nie troszczyli się o siebie nawzajem. Werset 9 mówi, że powinni odwrócić się od swojego grzechu (patrz 1 Jana 9: 1), „wtedy zawołacie, a ja odpowiem”. W Księdze Izajasza 15: 16-3 Bóg mówi: „Kiedy rozłożysz ręce w modlitwie, zakryję przed tobą moje oczy. Tak, nawet jeśli pomnożysz modlitwy, nie wysłucham. Umyjcie się, oczyśćcie się, usuńcie zło z moich uczynków. Przestańcie czynić zło ”. Szczególny grzech, który utrudnia modlitwę, znajdujemy w I Piotra 7: 1. Mówi mężczyznom, jak powinni traktować swoje żony, aby ich modlitwy nie były utrudnione. I John 1: 9-XNUMX mówi nam, że wierzący grzeszą, ale mówi: „Jeśli wyznajemy nasz grzech, On jest wierny i sprawiedliwy, aby przebaczyć nam grzech i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości”. Wtedy będziemy mogli dalej się modlić, a Bóg wysłucha naszych próśb.

2). Innym powodem, dla którego modlitwy pozostają bez odpowiedzi, jest James 4: 2 i 3, który stwierdza: „Nie masz, ponieważ nie prosisz. Prosisz i nie otrzymujesz, ponieważ prosisz z niewłaściwych pobudek, abyś mógł to przeznaczyć na własne przyjemności ”. The King James Version mówi, że pożądanie zamiast przyjemności. W tym kontekście wierzący kłócili się ze sobą o władzę i zysk. Modlitwa nie powinna polegać tylko na zdobywaniu rzeczy dla siebie, o władzę lub jako sposób na zaspokojenie naszych samolubnych pragnień. Bóg mówi tutaj, że nie spełnia tych próśb.

Jaki jest więc cel modlitwy lub jak powinniśmy się modlić? Uczniowie zadali Jezusowi to pytanie. Modlitwa Pańska w Mateusza 6 i Łukasza 11 odpowiada na to pytanie. To jest wzór lub lekcja do modlitwy. Mamy się modlić do Ojca. Mamy prosić Go, aby został uwielbiony i modlić się, aby Jego królestwo nadeszło. Powinniśmy modlić się o spełnienie się Jego woli. Powinniśmy modlić się, abyśmy byli trzymani od pokusy i uwolnieni od złego. Powinniśmy prosić o przebaczenie (i przebaczać innym) i żeby Bóg o nas zadbał WYMAGANIA.  Nie mówi nic o proszeniu o nasze pragnienia, ale Bóg mówi, że jeśli najpierw Go szukamy, doda nam wiele błogosławieństw.

3). Kolejną przeszkodą w modlitwie są wątpliwości. To prowadzi nas z powrotem do twojego pytania. Chociaż Bóg odpowiada na modlitwy za tych, którzy uczą się ufać, chce, aby nasza wiara wzrastała. Często zdajemy sobie sprawę, że brakuje naszej wiary, ale jest wiele wersetów, które bez wątpienia łączą odpowiedź na modlitwę z wiarą, na przykład: Ew. Marka 9: 23-25; 11:24; Mateusza 2:22; 17: 19-21; 21:27; Jakuba 1: 6-8; 5: 13-16 i Łukasza 17: 6. Pamiętajcie, że Jezus powiedział uczniom, że nie mogą wyrzucić demona z powodu braku wiary. Potrzebowali tego rodzaju wiary do wykonania swojego zadania po wniebowstąpieniu.

Może się zdarzyć, że do udzielenia odpowiedzi potrzebna jest wiara bez wątpienia. Wiele rzeczy może wzbudzić w nas wątpliwości. Czy wątpimy w Jego zdolność lub chęć odpowiedzi? Możemy wątpić z powodu grzechu, to odbiera nam zaufanie do naszej pozycji w Nim. Czy myślimy, że nie odpowiada już dzisiaj w 2019 roku?

W Mateusza 9:28 Jezus zapytał niewidomego: „Czy wierzycie, że jestem zdolny zrobić to? ” Istnieją stopnie dojrzałości i wiary, ale Bóg kocha nas wszystkich. W Mateusza 8: 1-3 trędowaty powiedział: „Jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić”.

Ta silna wiara przychodzi ze znajomości Go (trwającego) i Jego Słowa (przyjrzymy się Janowi 15 później). Wiara sama w sobie nie jest przedmiotem, ale bez niej nie możemy Go zadowolić. Wiara ma cel, Osobę - Jezusa. Nie stoi samodzielnie. I Koryntian 13: 2 pokazuje nam, że wiara nie jest celem samym w sobie - jest nim Jezus.

Czasami Bóg daje szczególny dar wiary niektórym swoim dzieciom w specjalnym celu lub służbie. Pismo Święte uczy, że Bóg daje każdemu wierzącemu duchowy dar, gdy się ponownie narodzi, dar budowania się nawzajem do pracy w posłudze docierania do świata dla Chrystusa. Jednym z tych darów jest wiara; wiara, by wierzyć, że Bóg odpowie na prośby (tak jak zrobili to apostołowie).

Cel tego daru jest podobny do celu modlitwy, jak widzieliśmy w Ewangelii Mateusza 6. Jest to dla chwały Bożej. Nie jest to dla samolubnego zysku (aby uzyskać coś, czego pożądamy), ale dla dobra Kościoła, ciała Chrystusa, aby przynieść dojrzałość; wzrastać w wierze i pokazywać, że Jezus jest Synem Bożym. To nie jest dla przyjemności, dumy czy zysku. Jest przeznaczony głównie dla innych i do zaspokojenia potrzeb innych lub określonej służby.

Wszystkie dary duchowe są udzielane przez Boga według Jego uznania, a nie naszego wyboru. Dary nie czynią nas nieomylnymi ani nie czynią nas duchowymi. Nikt nie ma wszystkich darów, nie ma też żadnego konkretnego daru i żaden dar nie może być nadużywany. (Przeczytaj I Koryntian 12; Efezjan 4: 11-16 i Rzymian 12: 3-11, aby zrozumieć dary).

Musimy być bardzo ostrożni, jeśli otrzymaliśmy cudowne dary, takie jak cuda, uzdrowienia lub wiara, ponieważ możemy być nadęci i dumni. Niektórzy używali tych darów dla władzy i zysku. Gdybyśmy mogli to zrobić, dostać wszystko, co chcieliśmy, po prostu prosząc, świat pobiegłby za nami i zapłaciłby nam, abyśmy się modlili, aby spełnili ich życzenia.

Na przykład apostołowie prawdopodobnie mieli co najmniej jeden z tych darów. (Zobacz Szczepana w Dziejach 7 lub służbie Piotra lub Pawła). W Dziejach Apostolskich pokazano nam przykład tego, czego nie należy robić, relację o Szymonie Czarowniku. Starał się kupić moc Ducha Świętego, aby czynić cuda dla własnego zysku (Dz 8: 4-24). Apostołowie surowo go skarcili i prosił Boga o przebaczenie. Simon próbował nadużyć duchowego daru. W Liście do Rzymian 12: 3 czytamy: „Albowiem dzięki udzielonej mi łasce mówię każdemu z was, aby nie myśleli o sobie bardziej, niż powinien myśleć; ale myśleć tak, aby mieć zdrowy sąd, jak Bóg przeznaczył każdemu miarę wiary. "

Wiara nie ogranicza się do tych, którzy mają ten szczególny dar. Wszyscy możemy wierzyć Bogu za wysłuchaną modlitwę, ale ten rodzaj wiary, jak powiedziano, pochodzi z bliskiej więzi z Chrystusem, ponieważ On jest Osobą, w której wierzymy.

3). To prowadzi nas do kolejnego wymogu odpowiedzi na modlitwę. Rozdziały Jana 14 i 15 mówią nam, że musimy trwać w Chrystusie. (Odczytaj Jana 14: 11-14 i Jana 15: 1-15). Jezus powiedział uczniom, że będą czynić większe dzieła niż On, że jeśli o coś poproszą w Jego imieniu Zrobiłby to. (Zwróć uwagę na związek między wiarą a Osobą Jezusa Chrystusa).

W Ewangelii Jana 15: 1-7 Jezus mówi uczniom, że muszą w Nim trwać (wersety 7 i 8): „Jeśli we Mnie trwać będziecie, a Moje słowa będą w was, proście o cokolwiek zechcecie, a stanie się to dla was. Mój Ojciec jest przez to uwielbiony, że obfity owoc przynosicie i okazujecie się moimi uczniami ”. Jeśli będziemy w Nim trwać, będziemy chcieli, aby Jego wola się wypełniła i pragniemy Jego chwały i chwały Ojca. John 14:20 mówi: „Dowiecie się, że Ja jestem w Ojcu, a wy we Mnie, a Ja w was”. Będziemy jednomyślni, więc zapytamy, o co Bóg chce, abyśmy prosili, a On odpowie.

Według Jana 14:21 i 15:10 trwanie w Nim polega częściowo na przestrzeganiu Jego przykazań (posłuszeństwie) i wykonywaniu Jego woli, a jak mówi, trwanie w Jego Słowie i posiadanie Jego Słowa (Słowa Bożego) w nas . Oznacza to spędzanie czasu w Słowie (zobacz Psalm 1 i Jozuego 1) i robienie tego. Trwanie to konsekwentne pozostawanie w społeczności z Bogiem (I Jana 1: 4-10), modlitwa, poznawanie Jezusa i bycie posłusznymi wykonawcami Słowa (Jakuba 1:22). Tak więc, aby modlitwa została wysłuchana, musimy prosić w Jego imieniu, czynić Jego wolę i trwać w Nim, jak mówi John 15: 7 i 8. Nie izolujcie wersetów na modlitwie, muszą iść razem.

Zwróć się do I Jana 3: 21-24. Obejmuje te same zasady. „Umiłowani, jeśli nasze serce nas nie potępia, mamy tę ufność przed Bogiem; a cokolwiek Go prosimy, otrzymujemy od Niego, ponieważ przestrzegamy Jego przykazań i czynimy to, co jest miłe w Jego oczach. A to jest przykazanie: abyśmy wierzyli w imię Jego Syna Jezusa Chrystusa i kochali się wzajemnie, tak jak On nam nakazuje. I ten, który przestrzega Jego przykazań trwa w Nim, a On w nim. Po tym wiemy, że przebywa w nas przez Ducha, którego nam dał ”. Musimy wytrzymać, aby otrzymać. Myślę, że w modlitwach wiary masz zaufanie do zdolności Osoby Jezusa i że On odpowie, ponieważ znasz i pragniesz Jego woli.

I John 5:14 i 15 mówi: „i to jest pewność, jaką mamy przed Nim, że jeśli prosimy o cokolwiek zgodnie z Jego wolą, On nas słyszy. A jeśli wiemy, że nas słyszy, o cokolwiek prosimy, wiemy, że mamy prośbę, o którą Go poprosiliśmy ”. Musimy przede wszystkim zrozumieć Jego znaną wolę objawioną w Słowie Bożym. Im lepiej poznamy Słowo Boże, tym więcej będziemy wiedzieć o Bogu i Jego woli i tym skuteczniejsze będą nasze modlitwy. Musimy także chodzić w Duchu i mieć czyste serce (1 Jana 4: 10-XNUMX).

Jeśli to wszystko wydaje się trudne i zniechęcające, pamiętaj o przykazaniach Boga i zachęca nas do modlitwy. Zachęca nas również do kontynuowania i wytrwałości w modlitwie. Nie zawsze odpowiada od razu. Pamiętaj, że w Ewangelii Marka 9 uczniom powiedziano, że nie mogą wyrzucić demona z powodu braku modlitwy. Bóg nie chce, abyśmy zrezygnowali z naszych modlitw, ponieważ nie otrzymujemy natychmiastowej odpowiedzi. Chce, żebyśmy byli wytrwali w modlitwie. W Łukaszu 18: 1 (NKJV) jest napisane: „Potem powiedział im przypowieść, że ludzie zawsze powinni się modlić i nie tracić ducha”. Przeczytaj także I Timothy 2: 8 (KJV), który mówi: „Chcę więc, aby ludzie modlili się wszędzie, podnosząc święte ręce, bez lęku i wątpliwości”. W Łukaszu opowiada im o niesprawiedliwym i niecierpliwym sędzinie, który dał wdowie jej prośbę, ponieważ była uparta i „przeszkadzała” mu. Bóg chce, żebyśmy Go „niepokoili”. Sędzia przychylił się do jej prośby, ponieważ go zdenerwowała, ale Bóg odpowiada nam, ponieważ nas kocha. Bóg chce, abyśmy wiedzieli, że odpowiada na nasze modlitwy. Mateusza 10:30 mówi: „Wszystkie włosy na twojej głowie są policzone. Dlatego nie bójcie się, jesteście ważniejsi niż wiele wróbli ”. Zaufaj Mu, bo On się o ciebie troszczy. Wie, czego potrzebujemy i co jest dla nas dobre, i kiedy nadejdzie właściwy czas (Rzymian 8:29; Mateusza 6: 8, 32 i 33 oraz Łukasza 12:30). Nie wiemy i nie rozumiemy, ale On tak.

Bóg mówi nam również, że nie powinniśmy się zamartwiać ani martwić, ponieważ On nas kocha. Filipian 4: 6 mówi: „Nie troszczcie się o nic, ale we wszystkim niech wasze prośby zostaną przedstawione Bogu w modlitwie i błaganiu z dziękczynieniem”. Musimy modlić się z dziękczynieniem.

Inną lekcją dotyczącą modlitwy jest naśladowanie przykładu Jezusa. Jezus często „wychodził sam”, aby się modlić. (Zob. Ew. Łukasza 5:16 i Marka 1:35). Kiedy Jezus był w ogrodzie, modlił się do Ojca. Powinniśmy zrobić to samo. Powinniśmy spędzać czas samotnie na modlitwie. Również król Dawid dużo się modlił, co widać na podstawie jego wielu modlitw w Psalmach.

Musimy zrozumieć Bożą modlitwę, ufać Bożej miłości i wzrastać w wierze, tak jak uczniowie i Abraham (Rzymian 4:20 i 21). List do Efezjan 6:18 mówi nam, abyśmy modlili się za wszystkich świętych (wierzących). Jest wiele innych wersetów i fragmentów na temat modlitwy, o tym, jak się modlić i o co się modlić. Zachęcam do dalszego korzystania z narzędzi internetowych w celu ich wyszukiwania i studiowania.

Pamiętaj, że „wszystko jest możliwe dla wierzących”. Pamiętajcie, wiara podoba się Bogu, ale to nie jest koniec ani cel. Jezus jest centrum.

Psalm 16: 19-20 mówi: „z pewnością Bóg słyszał. Zwrócił uwagę na głos mojej modlitwy. Niech będzie błogosławiony Bóg, który nie odwrócił ode mnie mojej modlitwy ani swej łaskawości ”.

James 5:17 mówi: „Eliasz był człowiekiem takim jak my. Modlił się usilnie że nie będzie padać i nie padał deszcz na lądzie przez trzy i pół roku ”.

James 5:16 mówi: „Modlitwa prawego człowieka jest potężna i skuteczna”. Módlcie się dalej.

Kilka rzeczy do przemyślenia w odniesieniu do modlitwy:

1). Tylko Bóg może odpowiedzieć na modlitwę.

2). Bóg chce, żebyśmy z Nim rozmawiali.

3). Bóg chce, abyśmy mieli z Nim społeczność i chwałę.

4). Bóg kocha dawać nam dobre rzeczy, ale tylko On wie, co jest dla nas dobre.

Jezus dokonał wielu cudów dla różnych ludzi. Niektórzy nawet nie pytali, niektórzy mieli wielką wiarę, a niektórzy mieli bardzo mało (Mateusza 14:35 i 36). Wiara jest tym, co łączy nas z Bogiem, który może dać nam wszystko, czego potrzebujemy. Kiedy prosimy w Imieniu Jezusa, wzywamy całego tego, kim On jest. Prosimy w Imię Boga, Syna Bożego, Wszechmocnego Stwórcy wszystkiego, co istnieje, który nas kocha i chce nas błogosławić.

To jedno z najczęściej zadawanych pytań teologom. Właściwie każdy od czasu do czasu doświadcza złych rzeczy. Ludzie pytają też, dlaczego złe rzeczy dzieją się złym ludziom? Myślę, że całe to pytanie „błaga” nas, abyśmy zadali inne bardzo istotne pytania, takie jak „Kto jest naprawdę dobry?” lub „Dlaczego w ogóle zdarzają się złe rzeczy?” lub „Gdzie i kiedy zaczęło się lub powstało złe 'rzeczy' (cierpienie)?”

Z Bożego punktu widzenia, według Pisma Świętego, nie ma dobrych ani prawych ludzi. Księga Koheleta 7:20 mówi: „Nie ma na ziemi człowieka sprawiedliwego, który nieustannie czyni dobro i nigdy nie grzeszy”. Rzymian 3: 10-12 opisuje ludzkość mówiąc w wersecie 10: „Nie ma sprawiedliwego”, aw wersecie 12: „Nie ma nikogo, kto czyniłby dobrze”. (Zob. Także Psalmy 14: 1-3 i Psalmy 53: 1-3). Nikt nie stoi przed Bogiem sam w sobie jako „dobry”.

Nie oznacza to, że zły człowiek lub ktokolwiek inny, nigdy nie może zrobić dobrego uczynku. To mówi o ciągłym zachowaniu, a nie o pojedynczym akcie.

Dlaczego więc Bóg mówi, że nikt nie jest „dobry”, kiedy postrzegamy ludzi jako dobrych lub złych z „wieloma odcieniami szarości pomiędzy”? Gdzie zatem powinniśmy wyznaczyć granicę między tym, kto jest dobry, a kto jest zły, a co z biedną duszą, która jest „na linii”.

Bóg mówi to w ten sposób w Liście do Rzymian 3:23, „bo wszyscy zgrzeszyli i brakuje im chwały Bożej”, aw Izajaszu 64: 6 jest powiedziane: „wszystkie nasze sprawiedliwe uczynki są jak brudna szata”. Nasze dobre uczynki są skażone pychą, zyskiem, nieczystymi motywami lub jakimś innym grzechem. Rzymian 3:19 mówi, że cały świat stał się „winny przed Bogiem”. James 2:10 mówi: „Ktokolwiek obraża pierwszej to wszystko jest winne ”. W wersecie 11 jest napisane: „Stałeś się łamaczem prawa”.

Jak więc dotarliśmy tutaj jako rasa ludzka i jak to wpływa na to, co się z nami dzieje. Wszystko zaczęło się od grzechu Adama, a także naszego grzechu, ponieważ każdy człowiek grzeszy, tak jak Adam. Psalm 51: 5 pokazuje, że urodziliśmy się z grzeszną naturą. Mówi: „Byłem grzeszny od urodzenia, grzeszny od chwili, gdy poczęła mnie moja matka”. Rzymian 5:12 mówi nam, że „grzech wszedł na świat przez jednego człowieka (Adama)”. Następnie jest napisane: „i śmierć przez grzech”. (List do Rzymian 6:23 mówi, że „zapłatą za grzech jest śmierć”). Śmierć przyszła na świat, ponieważ Bóg rzucił klątwę na Adama za jego grzech, który spowodował, że śmierć przyszła na świat (Rdz 3: 14-19). Faktyczna śmierć fizyczna nie nastąpiła od razu, ale proces się rozpoczął. W rezultacie choroba, tragedia i śmierć przytrafiają się nam wszystkim, bez względu na to, gdzie wpadniemy w naszą „szarą skalę”. Kiedy śmierć weszła na świat, weszło wraz z nią wszelkie cierpienie, a wszystko to w wyniku grzechu. Dlatego wszyscy cierpimy, ponieważ „wszyscy zgrzeszyli”. Aby uprościć, Adam zgrzeszył i nadeszła śmierć i cierpienie cała kolekcja ludzie, ponieważ wszyscy zgrzeszyli.

Psalm 89:48 mówi: „co człowiek może żyć, a nie widzieć śmierci, albo ocalić się od mocy grobu”. (Odczytaj Rzymian 8: 18-23). ​​Śmierć przydarza się wszystkim, nie tylko tamtym we postrzegać jako złe, ale także dla tych we postrzegać jako dobre. (Przeczytaj rozdziały Listu do Rzymian 3-5, aby zrozumieć prawdę Bożą).

Pomimo tego, innymi słowy, pomimo naszej zasłużonej śmierci, Bóg nadal zsyła nam swoje błogosławieństwa. Bóg rzeczywiście nazywa niektórych ludzi dobrymi, pomimo faktu, że wszyscy grzeszymy. Na przykład Bóg powiedział, że Hiob jest prawy. Co zatem decyduje o tym, czy dana osoba jest zła, czy dobra i prawidłowa w oczach Boga? Bóg miał plan przebaczenia naszych grzechów i uczynienia nas sprawiedliwymi. Rzymian 5: 8 mówi: „Bóg okazał nam swoją miłość przez to: kiedy byliśmy jeszcze grzesznikami, Chrystus za nas umarł”.

Jana 3:16 mówi: „Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne”. (Zob. Także Rz 5: 16-18). Rzymian 5: 4 mówi nam, że „Abraham uwierzył Bogu i zostało mu to przypisane (policzone) jako sprawiedliwość”. Abraham był uznany za sprawiedliwego przez wiarę. Werset piąty mówi, że jeśli ktoś ma wiarę jak Abraham, również zostaje uznany za sprawiedliwego. Nie jest zarobione, ale dane jako dar, kiedy wierzymy w Jego Syna, który umarł za nas. (Rzymian 3:28)

W Liście do Rzymian 4: 22-25 czytamy, że „słowa„ przypisano mu to ”nie tylko dla niego, ale także dla nas, którzy wierzymy w Tego, który wskrzesił Jezusa, Pana naszego, z martwych. Rzymian 3:22 wyjaśnia, w co powinniśmy wierzyć, mówiąc: „ta sprawiedliwość od Boga przychodzi przez wiarę Jezus Chrystus wszystkim, którzy wierzą ”, ponieważ (Galacjan 3:13)„ Chrystus odkupił nas od przekleństwa zakonu, stając się dla nas przekleństwem, gdyż napisano: „Przeklęty każdy, kto jest powieszony na drzewie” ”(odczytaj I Koryntian 15: 1-4)

Wiara jest jedynym wymaganiem Boga, abyśmy zostali usprawiedliwieni. Kiedy wierzymy, że nasze grzechy również zostały nam wybaczone. Rzymian 4: 7 i 8 mówi: „Błogosławiony człowiek, którego grzechu Pan nigdy nie policzy przeciwko niemu”. Kiedy wierzymy, że „narodziliśmy się na nowo” w Bożej rodzinie; stajemy się Jego dziećmi. (Patrz Ew. Jana 1:12). Jana 3 wersety 18 i 36 pokazują nam, że ci, którzy wierzą, mają życie, ci, którzy nie wierzą, są już potępieni.

Bóg udowodnił, że będziemy mieli życie, wychowując Chrystusa. Nazywa się go pierworodnym z martwych. I Koryntian 15:20 mówi, że kiedy Chrystus powróci, nawet jeśli umrzemy, On także nas wskrzesi. Werset 42 mówi, że nowe ciało będzie niezniszczalne.

Więc co to oznacza dla nas, jeśli wszyscy jesteśmy „źli” w oczach Boga i zasługujemy na karę i śmierć, ale Bóg ogłasza tych „prawych”, którzy wierzą w Jego Syna, jaki to ma wpływ na złe rzeczy, które przydarzają się „dobru” ludzie. Bóg zsyła dobre rzeczy dla wszystkich (odczytaj Mateusza 6:45), ale wszyscy ludzie cierpią i umierają. Dlaczego Bóg pozwala, by Jego dzieci cierpiały? Dopóki Bóg nie da nam naszego nowego ciała, nadal podlegamy fizycznej śmierci i temu, co może ją spowodować. I Koryntian 15:26 mówi: „ostatnim wrogiem, który ma zostać zniszczony, jest śmierć”.

Jest kilka powodów, dla których Bóg na to pozwala. Najlepszy obraz przedstawia Hioba, którego Bóg nazwał prostym. Policzyłem niektóre z tych powodów:

# 1 Trwa wojna między Bogiem a Szatanem i jesteśmy w nią zaangażowani. Wszyscy śpiewaliśmy „Naprzód Christian Soldiers”, ale tak łatwo zapominamy, że wojna jest bardzo realna.

W Księdze Hioba szatan udał się do Boga i oskarżył Hioba, mówiąc, że jedynym powodem, dla którego podążał za Bogiem, było to, że Bóg pobłogosławił go bogactwem i zdrowiem. Dlatego Bóg „pozwolił” szatanowi wystawiać na próbę lojalność Hioba utrapieniem; ale Bóg umieścił „żywopłot” wokół Hioba (granicę, do której szatan może spowodować jego cierpienie). Szatan mógł robić tylko to, na co pozwolił Bóg.

Widzimy przez to, że szatan nie może nas dotknąć ani dotknąć, chyba że za zezwoleniem Boga i w granicach. Bóg jest zawsze kontrolowany. Widzimy również, że w końcu, mimo że Hiob nie był doskonały, testując Boże powody, nigdy nie zaparł się Boga. Pobłogosławił go ponad „wszystko, o co mógł prosić lub myśleć”.

Psalm 97: 10b (NIV) mówi: „Strzeże życia swoich wiernych”. Rzymian 8:28 mówi: „Wiemy, że Bóg powoduje wszystkie rzeczy pracować razem dla dobra tych, którzy kochają Boga ”. To jest Boża obietnica dla wszystkich wierzących. On nas chroni i zawsze ma jakiś cel. Nic nie jest przypadkowe i On zawsze będzie nam błogosławił - czyń przez to dobro.

Jesteśmy w konflikcie i może to spowodować pewne cierpienie. W tym konflikcie szatan próbuje zniechęcić nas, a nawet powstrzymać od służenia Bogu. Chce, żebyśmy się potknęli lub odeszli.

Jezus powiedział kiedyś do Piotra w Ewangelii Łukasza 22:31: „Szymonie, Szymonie, szatan zażądał pozwolenia na przesianie cię jak pszenicę”. I Peter 5: 8 stwierdza: „Wasz przeciwnik, diabeł, krąży wokół jak lew ryczący, szukając kogoś do pożarcia. Jakuba 4: 7b mówi: „Przeciwstawcie się diabłu, a ucieknie od was”, aw Liście do Efezjan 6 powiedziano nam, abyśmy „stali niewzruszenie”, przywdziewając pełną zbroję Bożą.

We wszystkich tych próbach Bóg nauczy nas, jak być silnymi i stać jak lojalny żołnierz; że Bóg jest godny naszego zaufania. Zobaczymy Jego moc, wyzwolenie i błogosławieństwo.

I Koryntian 10:11 i 2 Tymoteusza 3:15 uczą nas, że Pisma Starego Testamentu zostały napisane dla naszego pouczenia o sprawiedliwości. W przypadku Hioba mógł on nie zrozumieć wszystkich (lub jakichkolwiek) powodów jego cierpienia i my też nie możemy.

# 2. Innym powodem, który ujawnia się również w historii Hioba, jest chwała Bogu. Kiedy Bóg udowodnił, że Szatan mylił się co do Hioba, Bóg został uwielbiony. W Jana 11: 4 widzimy to, gdy Jezus powiedział: „Ta choroba nie jest na śmierć, ale na chwałę Boga, aby Syn Boży był uwielbiony”. Bóg często decyduje się uzdrowić nas dla swojej chwały, abyśmy mogli być pewni Jego troski o nas lub być może jako świadkowie Jego Syna, aby inni mogli w Niego uwierzyć.

Psalm 109: 26 i 27 mówi: „ratuj mnie i daj im znać, że to jest Twoja ręka; Ty, Panie, uczyniłeś to. " Przeczytaj także Psalm 50:15. Mówi: „Uratuję cię, a ty mnie uhonorujesz”.

# 3. Innym powodem, dla którego możemy cierpieć, jest to, że uczy nas posłuszeństwa. Hebrajczyków 5: 8 mówi: „Chrystus nauczył się posłuszeństwa przez to, co wycierpiał”. Jan mówi nam, że Jezus zawsze wypełniał wolę Ojca, ale w rzeczywistości doświadczył tego jako człowiek, kiedy poszedł do ogrodu i modlił się: „Ojcze, nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie”. List do Filipian 2: 5-8 pokazuje nam, że Jezus „stał się posłuszny aż do śmierci, a nawet śmierci na krzyżu”. Taka była wola Ojca.

Możemy powiedzieć, że będziemy podążać i posłuszni - Piotr to zrobił, a potem potknął się, zapierając się Jezusa - ale tak naprawdę nie jesteśmy posłuszni, dopóki nie staniemy przed próbą (wyborem) i nie zrobimy tego, co należy.

Hiob nauczył się być posłuszny, kiedy był wystawiany na próbę cierpienia i odmawiał „przeklinania Boga”, i pozostał wierny. Czy będziemy nadal podążać za Chrystusem, kiedy On pozwoli na próbę, czy też poddamy się i zrezygnujemy?

Kiedy nauczanie Jezusa stało się trudne do zrozumienia, wielu uczniów odeszło - przestało Go naśladować. W tym czasie powiedział do Piotra: „Czy i ty odejdziesz?” Piotr odpowiedział: „Dokąd miałbym pójść; masz słowa życia wiecznego ”. Wtedy Piotr ogłosił, że Jezus jest Mesjaszem Bożym. Dokonał wyboru. Taka powinna być nasza odpowiedź podczas testów.

# 4. Cierpienie Chrystusa pozwoliło Mu również być naszym doskonałym Arcykapłanem i Orędownikiem, rozumiejącym wszystkie nasze próby i trudności życiowe poprzez rzeczywiste doświadczenie jako istoty ludzkiej. (List do Hebrajczyków 7:25) Dotyczy to również nas. Cierpienie może uczynić nas dojrzałymi i pełnymi oraz umożliwić nam pocieszanie i wstawianie się (módlcie się) za innych, którzy cierpią tak jak my. Jest to część uczynienia nas dojrzałymi (2 Tymoteusza 3:15). 2 Koryntian 1: 3-11 uczy nas o tym aspekcie cierpienia. Mówi: „Bóg wszelkiego pocieszenia, który nas pociesza wszystkie nasze kłopoty, tak, że możemy pocieszyć tych każdy kłopoty z pocieszeniem, jakie otrzymaliśmy od Boga ”. Jeśli przeczytasz cały ten fragment, dowiesz się wiele o cierpieniu, tak jak możesz to zrobić również od Hioba. 1). Że Bóg okaże Swoją pociechę i troskę. 2). Bóg pokaże ci, że jest w stanie cię wyzwolić. i 3). Uczymy się modlić za innych. Czy modlilibyśmy się za innych czy za siebie, gdyby nie było POTRZEBY? Chce, żebyśmy Go wzywali, przyszli do Niego. Powoduje również, że pomagamy sobie nawzajem. Sprawia, że ​​troszczymy się o innych i uświadamiamy sobie, że inni w ciele Chrystusa troszczą się o nas. Uczy nas kochać siebie nawzajem, funkcję kościoła, ciała wierzących Chrystusa.

# 5. Jak widać w pierwszym rozdziale Listu Jakuba, cierpienie pomaga nam wytrwać, doskonali nas i czyni nas silniejszymi. Dotyczyło to Abrahama i Hioba, którzy dowiedzieli się, że mogą być silni, ponieważ Bóg był z nimi, aby ich wspierać. Księga Powtórzonego Prawa 33:27 mówi: „Odwieczny Bóg jest twoją ucieczką, a pod spodem są wieczne ramiona”. Ile razy Psalmy mówią, że Bóg jest naszą tarczą, fortecą, skałą lub schronieniem? Kiedy osobiście doświadczysz Jego pocieszenia, pokoju, wyzwolenia lub ratunku w jakiejś próbie, nigdy o tym nie zapomnisz, a kiedy masz kolejną próbę, jesteś silniejszy lub możesz się nią podzielić i pomóc innej.

Uczy nas polegać na Bogu, a nie na sobie, zwracać się o pomoc do Niego, a nie do siebie lub innych ludzi (2 Koryntian 1: 9-11). Widzimy naszą słabość i zwracamy się do Boga w sprawie wszystkich naszych potrzeb.

# 6. Powszechnie przyjmuje się, że większość cierpienia wierzących to Boży sąd lub dyscyplina (kara) za popełniony przez nas grzech. To była prawda o kościele w Koryncie, gdzie kościół był pełen ludzi, którzy kontynuowali wiele swoich dawnych grzechów. I Koryntian 11:30 stwierdza, że ​​Bóg ich osądzał, mówiąc: „Wielu wśród was jest słabych i chorych, a wielu śpi (umarło). W skrajnych przypadkach Bóg może usunąć zbuntowanego człowieka „z pola widzenia”, jak to mówimy. Uważam, że jest to rzadkie i ekstremalne, ale zdarza się. Przykładem tego są Hebrajczycy ze Starego Testamentu. W kółko buntowali się przeciwko Bogu, nie ufając Mu i nie będąc Mu posłuszni, ale On był cierpliwy i wytrwały. Ukarał ich, ale przyjął ich powrót do Niego i wybaczył im. Dopiero po wielokrotnym nieposłuszeństwie surowo ich ukarał, pozwalając wrogom zniewolić ich w niewoli.

Powinniśmy się z tego uczyć. Czasami cierpienie jest Bożą dyscypliną, ale widzieliśmy wiele innych powodów cierpienia. Jeśli cierpimy z powodu grzechu, Bóg nam przebaczy, jeśli Go o to poprosimy. To od nas zależy, jak mówi I Corinthians 11:28 i 31, zbadanie siebie. Jeśli przeszukamy nasze serca i stwierdzimy, że zgrzeszyliśmy, I John 1: 9 mówi, że musimy „uznać nasz grzech”. Obietnica jest taka, że ​​On „przebaczy nam nasze grzechy i oczyści nas”.

Pamiętaj, że Szatan jest „oskarżycielem braci” (Obj. 12:10) i tak jak Hiob chce nas oskarżyć, abyśmy mogli doprowadzić nas do zgorszenia i zaparcia się Boga. (Odczytaj Rzymian 8: 1). Jeśli wyznaliśmy nasz grzech, On nam przebaczył, chyba że powtórzyliśmy nasz grzech. Jeśli powtórzyliśmy nasz grzech, musimy go wyznawać tak często, jak to konieczne.

Niestety, jest to często pierwsza rzecz, którą inni wierzący mówią, kiedy ktoś cierpi. Wróć do Job. Jego trzej „przyjaciele” bezlitośnie mówili Hiobowi, że musi grzeszyć, bo inaczej nie będzie cierpiał. Mylili się. I List do Koryntian mówi w rozdziale 11, abyście się zbadali. Nie powinniśmy osądzać innych, chyba że jesteśmy świadkami konkretnego grzechu, wtedy możemy ich korygować w miłości; nie powinniśmy też akceptować tego jako pierwszego powodu „kłopotów” dla siebie lub innych. Możemy zbyt szybko oceniać.

Mówi również, że jeśli jesteśmy chorzy, możemy poprosić starszych, aby modlili się za nas, a jeśli zgrzeszyliśmy, otrzymamy przebaczenie (Jakuba 5: 13-15). Psalm 39:11 mówi: „Karcisz i karcisz ludzi za ich grzech”, a Psalm 94:12 mówi: „Błogosławiony człowiek, którego karcisz, Panie, człowiek, którego uczysz z Twojego prawa”.

Przeczytaj Hebrajczyków 12: 6-17. Karci nas, ponieważ jesteśmy Jego dziećmi i On nas kocha. W I Peter 4: 1, 12 i 13 oraz I Peter 2: 19-21 widzimy, że dyscyplina oczyszcza nas przez ten proces.

# 7. Niektórymi katastrofami naturalnymi mogą być osądy na ludziach, grupach, a nawet na narodach, jak widać to u Egipcjan w Starym Testamencie. Często słyszymy historie o Jego własnej ochronie podczas tych wydarzeń, tak jak uczynił to z Izraelitami.

# 8. Paweł przedstawia inny możliwy powód kłopotów lub kalectwa. W I Koryntian 12: 7-10 widzimy, że Bóg pozwolił szatanowi uciskać Pawła, „biczować go”, aby powstrzymać go od „wywyższenia samego siebie”. Bóg może zesłać utrapienie, abyśmy byli pokorni.

# 9. Wiele razy cierpienie, tak jak w przypadku Hioba czy Pawła, może służyć więcej niż jednemu celowi. Jeśli przeczytasz dalej w 2 Koryntian 12, posłużyło to również nauczaniu lub sprawieniu, że Paweł doświadczył łaski Bożej. W wersecie 9 czytamy: „Wystarczy wam mojej łaski, moja siła doskonali się w słabości”. Werset 10 mówi: „Ze względu na Chrystusa rozkoszuję się słabościami, zniewagami, trudnościami, prześladowaniami, trudnościami, bo kiedy jestem słaby, wtedy jestem mocny”.

# 10. Pismo Święte pokazuje nam również, że kiedy cierpimy, uczestniczymy w cierpieniu Chrystusa (odczytaj Filipian 3:10). Rzymian 8:17 i 18 nauczają, że wierzący „będą” cierpieć, uczestnicząc w jego cierpieniu, ale ci, którzy to robią, będą również królować z Nim. Przeczytaj I Peter 2: 19-22

Wielka Miłość Boga

Wiemy, że kiedy Bóg pozwala nam cierpieć, jest to dla naszego dobra, ponieważ nas kocha (Rzymian 5: 8). Wiemy, że On też jest zawsze z nami, więc wie o wszystkim, co dzieje się w naszym życiu. Nie ma niespodzianek. Przeczytaj Mateusza 28:20; Psalm 23 i 2 Koryntian 13: 11-14. Hebrajczyków 13: 5 mówi: „On nas nigdy nie opuści ani nie porzuci”. Psalmy mówią, że On obozuje wokół nas. Zobacz też Psalm 32:10; 125: 2; 46:11 i 34: 7. Bóg nie tylko dyscyplinuje, On nas błogosławi.

W Psalmach jest oczywiste, że Dawid i inni psalmiści wiedzieli, że Bóg ich kocha i otacza ich swoją opieką i opieką. Psalm 136 (NIV) stwierdza w każdym wersecie, że Jego miłość trwa na zawsze. Odkryłem, że to słowo jest tłumaczone jako miłość w NIV, miłosierdzie w KJV i miłująca dobroć w NASV. Naukowcy twierdzą, że nie ma ani jednego angielskiego słowa, które opisuje lub tłumaczy użyte tu hebrajskie słowo, albo nie powinienem mówić żadnego odpowiedniego słowa.

Doszedłem do wniosku, że żadne słowo nie jest w stanie opisać boskiej miłości, takiej, jaką Bóg ma dla nas. Wydaje się, że jest to miłość niezasłużona (stąd łaska przekładowa), która przekracza ludzkie pojmowanie, jest niezłomna, trwała, niezniszczalna, nieśmiertelna i wieczna. Jana 3:16 mówi, że jest tak wielki, że oddał swojego Syna, aby umarł za nasz grzech (Reread Romans 5: 8). To właśnie tą wielką miłością koryguje nas jako dziecko, które jest korygowane przez ojca, ale przez jaką dyscyplinę pragnie nas błogosławić. Psalm 145: 9 mówi: „Pan jest dobry dla wszystkich”. Zobacz także Psalm 37: 13 i 14; 55:28 oraz 33:18 i 19.

Mamy skłonność do kojarzenia Bożego błogosławieństwa z otrzymywaniem rzeczy, których chcemy, takich jak nowy samochód lub dom - pragnienia naszych serc, często egoistyczne. Mateusza 6:33 mówi, że dodaje je do nas, jeśli najpierw szukamy Jego królestwa. (Zob. Także Psalm 36: 5). Przez większość czasu żebrzymy o rzeczy, które nie są dla nas dobre - podobnie jak małe dzieci. Psalm 84:11 mówi: „nie dobry On odmówi rzeczy tym, którzy chodzą uczciwie ”.

W moich szybkich poszukiwaniach psalmów znalazłem wiele sposobów, w jakie Bóg troszczy się o nas i nam błogosławi. Jest zbyt wiele wersetów, aby je wszystkie zapisać. Spójrz trochę w górę - będziesz błogosławiony. On jest Nasz:

1). Dostawca: Psalm 104: 14-30 - On zapewnia całe stworzenie.

Psalm 36: 5-10

Mateusza 6:28 mówi nam, że troszczy się o ptaki i lilie i mówi, że jesteśmy dla Niego ważniejsi niż oni. Łukasz 12 mówi o wróblach i mówi, że każdy włos na naszej głowie jest policzony. Jak możemy wątpić w Jego miłość. Psalm 95: 7 mówi: „my… jesteśmy trzodą pod Jego opieką”. List Jakuba 1:17 mówi nam, „każdy dobry dar i każdy doskonały dar pochodzi z góry”.

Filipian 4: 6 i I Peter 5: 7 mówią, że nie powinniśmy się o nic martwić, ale powinniśmy prosić Go o zaspokojenie naszych potrzeb, ponieważ On troszczy się o nas. Dawid robił to wielokrotnie, jak zapisano w Psalmach.

2). On jest naszym: Wybawicielem, Obrońcą, Obrońcą. Psalm 40:17 On nas ratuje; pomaga nam, gdy jesteśmy prześladowani. Psalm 91: 5-7, 9 i 10; Psalm 41: 1 i 2

3). Jest naszym schronieniem, skałą i fortecą. Psalm 94:22; 62: 8

4). On nas wspiera. Psalm 41: 1

5). On jest naszym Uzdrowicielem. Psalm 41: 3

6). On nam wybacza. I Jana 1: 9

7). Jest naszym Pomocnikiem i Strażnikiem. Psalm 121 (Który z nas nie skarżył się Bogu ani nie prosił Go, aby pomógł nam zlokalizować coś, co zgubiliśmy - bardzo drobiazg - lub błagał Go, aby uzdrowił nas ze straszliwej choroby lub nie kazał Mu uratować nas od jakiejś tragedii lub wypadku - bardzo wielka rzecz. Dba o to wszystko.)

8). Daje nam spokój. Psalm 84:11; Psalm 85: 8

9). Daje nam siłę. Psalm 86:16

10). Ratuje przed klęskami żywiołowymi. Psalm 46: 1-3

11). Wysłał Jezusa, aby nas zbawił. Psalm 106: 1; 136: 1; Jeremiasza 33:11 Wspomnieliśmy o Jego największym akcie miłości. Rzymian 5: 8 mówi nam, że w ten sposób okazuje nam swoją miłość, ponieważ uczynił to, gdy byliśmy jeszcze grzesznikami. (Jana 3:16; 3 Jana 1: 16, 1). On kocha nas tak bardzo, że czyni nas swoimi dziećmi. Jana 12:XNUMX

W Piśmie Świętym jest tak wiele opisów miłości Boga:

Jego miłość jest wyższa niż niebiosa. Psalm 103

Nic nie może nas od tego oddzielić. Rzymian 8:35

To jest wieczne. Psalm 136; Jeremiasza 31: 3

W John 15: 9 i 13: 1 Jezus mówi nam, jak kocha swoich uczniów.

W 2 Koryntian 13:11 i 14 nazywany jest „Bogiem Miłości”.

W I John 4: 7 jest napisane: „miłość pochodzi od Boga”.

W I John 4: 8 jest napisane: „BÓG JEST MIŁOŚCIĄ”.

Jako Swoje ukochane dzieci, On nas poprawi i pobłogosławi. W Psalmie 97:11 (NIV) jest napisane „Daje nam RADOŚĆ”, a Psalm 92:12 i 13 mówi, że „rozkwitnie sprawiedliwy”. Psalm 34: 8 mówi: „Skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan… jakże błogosławiony jest człowiek, który się do Niego ucieka”.

Bóg czasami zsyła specjalne błogosławieństwa i obietnice dotyczące określonych aktów posłuszeństwa. Psalm 128 opisuje błogosławieństwa płynące z chodzenia Jego drogami. W błogosławieństwach (Mateusza 5: 3-12) On nagradza pewne zachowania. W Psalmie 41: 1-3 błogosławi tych, którzy pomagają biednym. Dlatego czasami Jego błogosławieństwa są warunkowe (Psalm 112: 4 i 5).

W cierpieniu Bóg chce, abyśmy wołali, prosząc Go o pomoc, tak jak zrobił to Dawid. Istnieje wyraźna korelacja biblijna między „pytaniem” a „otrzymywaniem”. Dawid wołał do Boga i otrzymał Jego pomoc, i tak jest z nami. Chce, żebyśmy zapytali, abyśmy zrozumieli, że to On udziela odpowiedzi, a następnie dziękuje Mu. Filipian 4: 6 mówi: „O nic się nie zamartwiajcie, ale we wszystkim składajcie prośby Bogu w modlitwie i prośbie z dziękczynieniem”.

Psalm 35: 6 mówi: „ten biedak zawołał, a Pan go wysłuchał”, a werset 15 mówi: „Jego uszy są otwarte na ich wołanie”, a „sprawiedliwy płacz, a Pan wysłuchuje ich i wybawia ich ze wszystkich kłopoty." Psalm 34: 7 mówi: „Szukałem Pana, a On mi wysłuchał”. Zobacz Psalm 103: 1 i 2; Psalm 116: 1-7; Psalm 34:10; Psalm 35:10; Psalm 34: 5; Psalm 103: 17 i Psalm 37:28, 39 i 40. Największym pragnieniem Boga jest usłyszeć i odpowiedzieć na wołanie niezbawionych, którzy wierzą i przyjmują Jego Syna jako swojego Zbawiciela oraz dać im życie wieczne (Psalm 86: 5).

Wniosek

Podsumowując, wszyscy ludzie kiedyś w jakiś sposób będą cierpieć, a ponieważ wszyscy zgrzeszyliśmy, padamy pod przekleństwem, które ostatecznie powoduje śmierć fizyczną. Psalm 90:10 mówi: „Długość naszych dni to siedemdziesiąt lub osiemdziesiąt lat, jeśli mamy siłę, ale ich długość to tylko ucisk i smutek”. To jest rzeczywistość. Przeczytaj Psalm 49: 10-15.

Ale Bóg nas kocha i pragnie nas wszystkich błogosławić. Bóg okazuje Swoje szczególne błogosławieństwa, łaskę, obietnice i ochronę sprawiedliwym, tym, którzy wierzą, kochają Go i Mu służą, ale Bóg sprawia, że ​​Jego błogosławieństwa (jak deszcz) spadają na wszystkich, „sprawiedliwych i niesprawiedliwych” (Mateusz 4:45). Zobacz Psalm 30: 3 i 4; Przysłów 11:35 i Psalm 106: 4. Jak widzieliśmy, największy akt miłości Boga, Jego najlepszym darem i błogosławieństwem był dar Jego Syna, którego posłał na śmierć za nasze grzechy (15 Koryntian 1: 3-3). Przeczytaj ponownie John 15: 18-36 i 3 oraz I John 16:5 i Romans 8: XNUMX).

Bóg obiecuje usłyszeć wezwanie (wołanie) sprawiedliwych, a usłyszy i odpowie wszystkim, którzy wierzą i wzywać Go, aby ich zbawił. Rzymian 10:13 mówi: „Każdy, kto wezwie imienia Pana, będzie zbawiony”. I Timothy 2: 3 i 4 mówi, że „pragnie, aby wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy”. Objawienie 22:17 mówi: „Ktokolwiek przyjdzie”, a Jan 6:48 mówi, że „nie odrzuci ich”. Czyni je swoimi dziećmi (Ew. Jana 1:12) i znajdują się pod Jego szczególną łaską (Psalm 36: 5).

Mówiąc najprościej, gdyby Bóg uratował nas od wszelkich chorób lub niebezpieczeństw, nigdy byśmy nie umarli i pozostalibyśmy w świecie takim, jaki znamy na zawsze, ale Bóg obiecuje nam nowe życie i nowe ciało. Nie sądzę, byśmy chcieli pozostać na świecie takim, jakim jest na zawsze. Jako wierzący, kiedy umrzemy, natychmiast będziemy z Panem na zawsze. Wszystko będzie nowe, a On stworzy nowe i doskonałe niebo i ziemię (Obj. 21: 1, 5). Objawienie 22: 3 mówi: „nie będzie już przekleństwa”, a Objawienie 21: 4 mówi, że „pierwsze rzeczy przeminęły”. Objawienie 21: 4 mówi również: „Nie będzie już śmierci ani żałoby, ani płaczu, ani bólu”. Rzymian 8: 18-25 mówi nam, że całe stworzenie jęczy i cierpi, czekając na ten dzień.

Na razie Bóg nie pozwala, aby stało się z nami coś, co nie jest dla naszego dobra (Rzymian 8:28). Bóg ma powód, by robić wszystko, na co pozwala, na przykład doświadczanie Jego siły i podtrzymującej mocy lub Jego wyzwolenia. Cierpienie spowoduje, że przyjdziemy do Niego, powodując, że będziemy płakać (modlić się) do Niego, patrzeć na Niego i Mu ufać.

Chodzi o uznanie Boga i tego, kim On jest. Chodzi o Jego suwerenność i chwałę. Ci, którzy nie chcą czcić Boga jako Boga, popadną w grzech (odczytaj Rzymian 1: 16-32). Robią siebie bogiem. Hiob musiał uznać swojego Boga za Stwórcę i Władcę. Psalm 95: 6 i 7 mówi: „pochylmy się w uwielbieniu, uklęknijmy przed Panem, naszym Stwórcą, bo On jest naszym Bogiem”. Psalm 96: 8 mówi: „Oddajcie Panu chwałę, jaka należy się JEGO IMIENIU”. Psalm 55:22 mówi: „Zrzućcie swoje troski na Pana, a On was wesprze; On nigdy nie pozwoli upaść sprawiedliwym ”.