“…Hij zal grote vreugde in u vinden,

Hij zal je tot rust brengen met Zijn liefde.

Hij zal zich over u verheugen met gezang.”

~ Zefanja 3:17b

Zachtjes roept hij haar naam.

In de stilte hoort ze Zijn zachte stem.

haar van een afstand het hof maken.

Ze luistert aandachtig.

verlangend om Zijn lieve stem weer te horen,

gegrepen door Zijn liefde.

De zachte lucht voert haar zachtjes naar Hem toe.

Hij wenkt haar en vestigt daarmee de aandacht op Zichzelf.

Ze glimlacht, een glimlach die ze al een tijdje niet meer heeft gevoeld. 

Hij achtervolgt haar en pakt haar.

en haar betovert met Zijn liefde.

Haar gedachten dwalen terug naar gisteren.

naar de geur van kamperfoelie die het platteland parfumeert.

Spechten die in een holle boom naar insecten pikken, trekken haar aandacht.

Ze loopt richting de zonsondergang.

Door de bomen heen, net onder de horizon.

Hij verschijnt opnieuw aan haar.

als een laaiende vuurbal die haar aankeek alsof door een traliewerk.

in de schemering van de avondhemel.

In de verte probeert Hij haar tot Zich te winnen.

haar het hof maken met een symfonie van kikkers en vogels

georkestreerd door de Meester.

De dromen die ze had, zijn misschien vervlogen.

Toch koestert ze de herinneringen aan vroeger.

Door de kanten gordijnen verschijnt Hij opnieuw.

bij volle maan.

Verscholen achter de verlichte wolken waakt Hij over haar.

Hij gaf Zijn geliefde rust.

Vaak juist op haar donkerste momenten.

Hij openbaart Zichzelf aan haar op subtiele wijze.

In het dansen van vlinders in de middagzon

Hij moedigt haar aan voordat hij wegfladdert.

De Heer verschijnt aan ieder van ons.

op subtiele, individuele manieren.

Want Hij heeft grote vreugde in ons.

en brengt ons tot rust met Zijn liefde.