"...Magnam delectationem in te habebit,"

Amore suo te quietem faciet,

Gaudebit super te laude.

~ Sophonias 3:17b

Tacite eam vocat.

In quiete audit vocem eius parvam et tacitam

eam e longinquo procens.

Attentive audit,

cupientes vocem eius dulcem iterum audire,

amore Eius captus.

Aer mite eam molliter ad eum trahit.

Ad eam annuit, animum ad se convertens.

Subridet risu quem iamdudum non sensit. 

Persequitur eam et capit,

et eam amore suo captivat.

Cogitationes eius ad hesterna dies redeunt,

ad fragrantiam caprifolii qui agros perfundit.

Piculi insecta in arbore cava lacerantes eius attentionem vocant.

Ad solis occasum ambulat.

Per arbores, paulo sub horizonte

Iterum ei apparet

velut flamma flammans eam per cancellos spectans

in crepusculo caeli vespertini.

Procul se sibi allicit,

eam amando cum symphonia scrutatorum et avium

a Magistro orchestrata.

Somnia quae habuit fortasse evanuerunt,

tamen memorias hesternorum retinet.

Per velamina laciniosa iterum apparet

in plenitudine lunae.

Post nubes illuminatas vagans, eam custodit,

dans dilecto suo somnum.

Saepe in tenebris suis momentis

Subtilibus se ei modis revelat.

In papilionum saltatione sub sole meridiano

Ille eam hortatur antequam discedit.

Dominus unicuique nostrum apparet

modis subtilibus, singulis.

Quia magnam voluptatem in nobis accipit

et nos amore suo quietat.