در پاسخ به س yourال شما ، افرادی که به عیسی مسیح ایمان دارند ، به عنایت او برای نجات ما به آسمان می روند تا در کنار خدا باشند و کافران به مجازات ابدی محکوم می شوند. یوحنا 3:36 می گوید ، "هر کس که به پسر ایمان داشته باشد ، زندگی ابدی دارد ، اما هر که پسر را رد کند زندگی را نمی بیند ، زیرا خشم خدا بر او باقی است"

وقتی می میرید روح و روح شما بدن را ترک می کند. پیدایش 35:18 این را به ما نشان می دهد که از مرگ راشل می گوید ، می گوید ، "در حالی که روح او در حال رفتن بود (زیرا او درگذشت)." هنگامی که بدن می میرد ، روح و روان از بین می روند اما وجود آنها متوقف نمی شود. در متی 25:46 کاملاً روشن است که پس از مرگ چه اتفاقی می افتد ، وقتی که در مورد ناصالحین می گوید ، "اینها به مجازات ابدی منتقل می شوند ، اما صالحان به زندگی ابدی".

پولس ، هنگام تعلیم مrsمنان ، گفت که در لحظه ای که "از بدن غایب هستیم ، نزد خداوند حضور داریم" (اول قرنتیان 5: 8). هنگامی که عیسی از مرگ زنده شد ، او رفت تا با خدا پدر باشد (یوحنا 20:17). وقتی او همان زندگی را برای ما قول می دهد ، می دانیم که خواهد بود و با او خواهیم بود.

در لوقا 16: 22-31 شاهد شرح مرد ثروتمند و لازاروس هستیم. مرد فقیر صالح در کنار "ابراهیم" بود اما مرد ثروتمند به هادس رفت و در رنج بود. در آیه 26 می بینیم که شکاف بزرگی بین آنها واقع شده است به طوری که یک بار آنجا انسان ناصالح نمی تواند به بهشت ​​منتقل شود. در آیه 28 از هادس به عنوان محل عذاب یاد شده است.

در رومیان 3:23 آمده است ، "همه گناه کرده اند و از جلال خدا کوتاه می آیند." حزقیال 18: 4 و 20 می گویند ، "روح (و توجه داشته باشید که از واژه روح برای شخصی استفاده کنید) که گناه می کند ، می میرد ... شرارت شریر بر عهده خودش خواهد بود." (مرگ به این معنا در کتاب مقدس ، همانطور که در مکاشفه 20: 10,14،15 و 16 وجود دارد ، مرگ فیزیکی نیست بلکه جدایی از خدا برای همیشه و مجازات ابدی است ، همانطور که در لوقا 6 دیده می شود. رومیان 23:10 می گوید ، "مزد گناه مرگ است" و متی 28:XNUMX می گوید ، "از او بترسید که قادر است روح و جسم را در جهنم نابود کند."

بنابراین ، چه کسی احتمالاً می تواند وارد بهشت ​​شود و برای همیشه با خدا باشد زیرا همه ما گناهکار ناصالحی هستیم. چگونه می توان از مجازات اعدام نجات یافت و یا باج داد. رومیان 6:23 نیز پاسخ می دهد. خدا به کمک ما می آید ، زیرا می گوید ، "هدیه خدا زندگی ابدی است که از طریق عیسی مسیح ، پروردگار ما است." I Peter 1: 1-9 را بخوانید. در اینجا ما پیتر را داریم که در مورد چگونگی ارث بردن م anمنان "که هرگز نمی تواند نابود شود ، خراب شود یا محو شود - بحث برای همیشه در بهشت ​​»(آیه 4 NIV). پیتر می گوید که چگونه ایمان به عیسی مسیح منجر به "به دست آوردن نتیجه ایمان ، صرفه جویی در روح شما" می شود (آیه 9). (متی 26:28 را نیز ببینید.) فیلیپیان 2: 8 و 9 به ما می گوید که همه باید اعتراف کنند که عیسی ، که ادعای برابری با خدا را داشت ، "پروردگار" است و باید باور داشته باشد که او به خاطر آنها مرده است (یوحنا 3:16 ؛ متی 27:50 )

عیسی در یوحنا 14: 6 گفت: "من راه ، حقیقت و زندگی هستم. هیچ کس نمی تواند نزد پدر بیاید ، مگر از طریق من. " مزامیر 2: 12 می گوید ، "پسر را ببوس ، مبادا او عصبانی شود و تو در راه نابود شوی."

در بسیاری از بخشهای عهد جدید ایمان ما به عیسی مسیح عبارت است از "اطاعت از حقیقت" یا "اطاعت از انجیل" ، که به معنای "ایمان به خداوند عیسی" است. من پطرس 1:22 می گوید ، "شما روح خود را در اطاعت از حقیقت از طریق روح پاک کرده اید." افسسیان 1:13 می گوید ، "تو نیز در او هستی مورد اعتماد، پس از شنیدن كلام حقیقت ، انجیل نجات خود ، در كسی نیز كه ایمان آورده اید ، با روح القدس موعود مهر شده اید. " (همچنین رومیان 10:15 و عبرانیان 4: 2 را نیز بخوانید.)

انجیل (به معنای خبر خوب) در اول قرنتیان 15: 1-3 اعلام شده است. در آن آمده است: "برادران ، من به شما بشارت می دهم که به شما موعظه کردم و همچنین آن را دریافت کردید ... که مسیح به خاطر گناهان ما مطابق کتاب مقدس کشته شد ، و او دفن شد و روز سوم قیام کرد ..." عیسی در متی 26:28 گفت ، "زیرا این خون من است از عهد جدید که برای بسیاری از مردم برای بخشش گناهان ریخته شده است." من پیتر 2:24 (NASB) می گوید ، "او خودش گناهان ما را در بدن خود بر روی صلیب تحمل کرد." اول تیموتائوس 2: 6 می گوید: "او جان خود را برای همه فدیه داد." ایوب 33:24 می گوید ، "او را از پایین رفتن به گودال مصون بدار ، من برای او دیه ای پیدا کردم." (اشعیا 53: 5 ، 6 ، 8 ، 10 را بخوانید)

یوحنا 1:12 به ما می گوید که چه کاری باید انجام دهیم ، "اما هر کسی که او را به آنها تحویل داد ، حق داد که فرزندان خدا شوند ، حتی به کسانی که به نام او ایمان دارند." رومیان 10:13 می گوید: "هر كه نام خداوند را بخواند نجات خواهد یافت." یوحنا 3:16 می گوید هرکس به او ایمان داشته باشد "زندگی جاوید" دارد. یوحنا 10:28 می گوید ، "من به آنها زندگی ابدی می دهم و آنها هرگز از بین نخواهند رفت." در اعمال 16:36 این س isال مطرح شده است که "چه کاری باید انجام دهم تا نجات پیدا کنم؟" و پاسخ داد ، "به خداوند عیسی مسیح ایمان داشته باشید و نجات خواهید یافت." یوحنا 20:31 می گوید ، "اینها نوشته شده اند تا شما ایمان بیاورید که عیسی مسیح است و ایمان آورید که به نام او زندگی می کنید."

کتاب مقدس شواهدی را نشان می دهد که روح کسانی که ایمان دارند با عیسی در بهشت ​​خواهد بود. در مکاشفه 6: 9 و 20: 4 روح شهدای صالح توسط جان در بهشت ​​دیده شد. ما همچنین در متی 17: 2 و مارک 9: 2 می بینیم که عیسی پطرس ، یعقوب و یوحنا را برد و آنها را به کوه بلندی هدایت کرد که عیسی قبل از آنها تغییر شکل داده شده بود و موسی و الیاس به آنها ظاهر شدند و آنها با عیسی صحبت می کردند. آنها چیزی فراتر از روح بودند ، زیرا شاگردان آنها را شناختند و زنده بودند. در فیلیپیان 1: 20-25 پائول می نویسد ، "رفتن و با مسیح بودن ، زیرا این بسیار بهتر است." عبرانیان 12:22 در مورد بهشت ​​صحبت می کند ، هنگامی که می گوید ، "شما به کوه صهیون و شهر خدای زنده ، اورشلیم آسمانی ، به هزاران فرشته ، به مجمع عمومی و کلیسا آمده اید (اسمی که به همه مrsمنان داده شده است) ) از اولین زاده هایی که در بهشت ​​ثبت نام کرده اند. "

افسسیان 1: 7 می گوید: "در او ما با خون او رستگاری ، بخشش گناهان خود ، با توجه به ثروت فیض او داریم."

کلام خدا لیستهای توصیف ناپذیری از دستورالعمل ها و دلگرمی ها برای نحوه زندگی کسانی که از منجی ، مسیح پیروی می کنند ، دارد: کتاب هایی که به ما می گویند چه کاری انجام دهیم ، مانند ، چگونه باید رفتار کنیم ، چگونه باید همسایه و دشمنان خود را دوست داشته باشیم ، کمک به افراد دیگر یا اینکه چگونه باید صحبت کنیم و حتی چگونه باید فکر کنیم.

وقتی زندگی ما روی زمین تمام شود ، ما (کسانی که به او ایمان داریم) در برابر کسی که برای ما مرده خواهیم ایستاد و تمام کارهایی که انجام داده ایم مورد قضاوت قرار خواهند گرفت. معیار خداوند به تنهایی ارزش هر فکر ، کلمه و عملی را که انجام می دهیم تعیین خواهد کرد. عیسی در متی 5:48 می گوید: "بنابراین کامل باشید ، همانطور که پدر آسمانی شما کامل است."

آیا کارهای ما برای خودمان انجام شده است: برای جلال ، لذت یا شناخت یا کسب منافع ؛ یا برای خدا و دیگران انجام شده است؟ کاری که ما انجام دادیم خودخواهانه بود یا ایثار؟ این داوری در صندلی داوری مسیح اتفاق خواهد افتاد. دوم قرنتیان 2: 5-8 برای مrsمنان در کلیسای کورنت نوشته شد. این قضاوت فقط برای کسانی است که ایمان آورده اند و برای همیشه با خداوند خواهند بود. در 10 قرنتیان 2: 5 و 9 آمده است: "بنابراین هدف ما این است که او را راضی کنیم. زیرا همه ما باید در جایگاه داوری مسیح حاضر شویم ، تا هر یک از ما آنچه را که به خاطر کارهای انجام شده در بدن انجام داده ایم ، چه خوب و چه بد ، دریافت کنیم. " این یک قضاوت در مورد است با این نسخهها کار و انگیزه های آنها

صندلی داوری مسیح در نه در مورد اینکه آیا ما به بهشت ​​می رویم این در مورد این نیست که آیا ما نجات یافته ایم یا گناهان ما بخشیده شده است. وقتی به عیسی ایمان بیاوریم ، ما را می بخشند و زندگی ابدی داریم. یوحنا 3:16 می گوید ، "زیرا خدا آنقدر دنیا را دوست داشت كه پسر یگانه خود را بخشید ، تا هر كه به او ایمان آورد هلاك نشود ، بلكه زندگی ابدی داشته باشد." ما در مسیح پذیرفته شده ایم (افسسیان 1: 6).

در عهد عتیق شرح فداکاری ها را می یابیم ، که هرکدام از آنها یک نوع ، یک پیش نمایش است ، تصویری از آنچه مسیح برای صلیب برای ما انجام می دهد تا مصالحه ما انجام شود. یکی از این موارد در مورد "گوسفند" است. متجاوز یک بز قربانی می آورد و او دستهای خود را بر روی سر بز قرار می دهد و گناهان خود را اعتراف می کند ، بنابراین گناهان خود را برای تحمل بز به بز منتقل می کند. سپس بز به بیابان هدایت می شود تا دیگر برنگردد. این برای این است که عیسی گناهان ما را بر عهده خود گرفت وقتی که برای ما مرد. او گناهان ما را برای همیشه از ما دور می کند. عبرانیان 9:28 می گوید ، "مسیح یک بار قربانی شد تا گناهان بسیاری از بین برود." ارمیا 31:34 می گوید ، "من شرارت آنها را می بخشم و گناهان آنها را دیگر یاد نخواهم کرد."

رومیان 5: 9 این را برای گفتن دارد ، "از آنجا که اکنون با خون او توجیه شده ایم ، چقدر بیشتر باید از طریق خشم خدا از طریق او نجات پیدا کنیم." فصل 4 و 5 رومیان را بخوانید. یوحنا 5:24 می گوید که به دلیل ایمان ما خداوند به ما "زندگی جاوید و ما خواهد داد." نه قضاوت شود اما از مرگ به زندگی عبور کرده اند. " همچنین نگاه کنید به رومیان 2: 5؛ رومیان 4: 6 و 7؛ مزامیر 32: 1 و 2؛ لوقا 24:42 و اعمال 13:38.

رومیان 4: 6 و 7 از مزامیر 12: 1 و 2 عهد عتیق نقل می کند که می گوید: "خوشا به حال کسانی که گناهانشان آمرزیده شده و گناهانشان پوشیده شده است. خوشا به حال کسی که خداوند گناه او را در برابر آنها حساب نخواهد کرد. " مکاشفه 1: 5 می گوید که او "ما را با مرگ خود از گناهانمان آزاد کرد." همچنین به قرنتیان 6:11 نگاه کنید ؛ کولسیان 1:14 و افسسیان 1: 7.

بنابراین این قضاوت در مورد گناه نیست ، بلکه در مورد کارهای ما است - کاری که ما برای مسیح انجام می دهیم. خداوند به کارهایی که برای او انجام می دهیم پاداش می دهد. این قضاوت درمورد این است که آیا اعمال (آثار) ما برای به دست آوردن پاداش های خداوند امتحان می کنند.

هر آنچه خداوند به ما می آموزد "انجام دهیم" ، درمورد آن پاسخگو هستیم. آیا از آنچه که خواسته خداوند است یاد می گیریم یا از آنچه می دانیم غافل می شویم و نادیده می گیریم. آیا ما برای مسیح و پادشاهی او زندگی می کنیم یا برای خودمان؟ آیا بنده وفاداریم یا تنبل؟

اعمالی که خداوند قضاوت خواهد کرد ، در سراسر کتاب مقدس یافت می شود ، هر جا که ما به هر کاری دستور داده یا ترغیب شویم. مکان و زمان به ما اجازه نمی دهد در مورد همه آنچه کتاب مقدس به ما می آموزد بحث کنیم. تقریباً در هر رساله جایی از مواردی که خداوند ما را تشویق می کند برای او انجام دهیم ، لیستی ذکر شده است.

به هر مؤمن حداقل هنگام نجات ، یك هدیه معنوی داده شده است ، مانند آموزش ، دادن ، تشویق ، كمك ، تبشیر و غیره. كه به او گفته می شود برای كمك به كلیسا و سایر مؤمنان و برای پادشاهی خود استفاده كند.

ما همچنین توانایی های طبیعی ، چیزهایی که در آنها مهارت داریم ، داریم که با آنها به دنیا آمده ایم. کتاب مقدس می گوید اینها را خدا نیز به ما داده است ، زیرا در کتاب اول قرنتیان 4: 7 می گوید که ما هیچ چیز نیستیم نیستم خدا به ما داده ما مسئول استفاده از همه و همه این موارد برای خدمت به خدا و پادشاهی او و آوردن دیگران به سوی او هستیم. جیمز 1:22 به ما می گوید که "انجام دهنده کلام باشیم و فقط شنونده نباشیم." پارچه های ظریف (جامه های سفید) که مقدسین وحی با آن می پوشند نشان دهنده "اعمال صالح قوم مقدس خدا" است (مکاشفه 19: 8). این نمونه ای از اهمیت این امر برای خداوند را نشان می دهد.

کتاب مقدس روشن می کند که خدا می خواهد به خاطر آنچه که انجام داده ایم به ما پاداش دهد. اعمال 10: 4 می گوید ، "فرشته پاسخ داد ،" دعاها و هدایای شما به فقیران به عنوان پیشکش یادبود در پیشگاه خدا ظاهر شده است. " "این ما را به این نکته می رساند که مواردی وجود دارد که می تواند مانع از دریافت پاداش شود ، حتی یک عمل خوب را که انجام داده ایم رد صلاحیت کند و پاداش کسب شده ما را از دست بدهد.

اول قرنتیان 3: 10-15 در مورد قضاوت درباره کارهایمان به ما می گوید. به عنوان ساختمان توصیف می شود. آیه 10 می گوید ، "هر كسی باید با احتیاط بسازد." در آیات 11-15 آمده است: "اگر کسی با استفاده از طلا ، نقره ، سنگهای گران قیمت ، چوب ، یونجه یا کاه بر روی این پایه بنا کند ، کار برای آنچه هست نشان داده خواهد شد ، زیرا روز آن را به نور می آورد. با آتش آشکار خواهد شد و آتش کیفیت کار هر فرد را آزمایش می کند. اگر آنچه ساخته است زنده بماند ، سازنده پاداش دریافت می کند. اگر آن را بسوزاند ، سازنده متضرر می شود اما در عین حال نجات می یابد - حتی اگر فردی از شعله های آتش فرار کند. "

رومیان 14: 10-12 می گوید ، "هر یک از ما حساب خود را به خدا خواهیم داد." خدا نمی خواهد کارهای "خوب" ما مانند "چوب ، یونجه و ریخته" سوخته باشد. 2 جان 8 می گوید: "مواظب باشید آنچه را که برای آن کار کرده ایم از دست ندهید بلکه پاداش کامل دریافت کنید." کتاب مقدس نمونه هایی از نحوه کسب یا از دست دادن پاداش خود را به ما نشان می دهد. متی 6: 1-18 چندین زمینه را به ما نشان می دهد که در آن می توانیم پاداش کسب کنیم ، اما مستقیماً درباره آنچه که نباید انجام دهیم صحبت می کند تا آنها را از دست ندهیم. من آن را چند بار می خوانم. این بخش شامل سه عمل خیر خاص - اعمال صالحین - بخشیدن به فقرا ، نماز و روزه است. آیه یک را بخوانید. غرور در اینجا یک کلمه کلیدی است: مایل به دیده شدن دیگران ، کسب افتخار و جلال. اگر کارهایی انجام دهیم که "از انسان دیده شویم" ، می گوید که "هیچ پاداشی" از "پدر" خود نخواهیم داشت ، و "پاداش خود را به طور کامل" دریافت کرده ایم. ما باید کارهای خود را به صورت "مخفی" انجام دهیم ، در این صورت او "به ما آشکارا پاداش می دهد" (آیه 4). اگر "کارهای خوب" خود را برای دیده شدن انجام دهیم ، پاداش خود را داریم. این کتاب مقدس کاملاً واضح است ، اگر ما برای منافع خود ، برای انگیزه های خودخواهانه یا بدتر از آن ، برای آسیب رساندن به دیگران یا خود را بالاتر از دیگران قرار دهیم ، پاداش ما از بین می رود.

مسئله دیگر این است که اگر اجازه دهیم گناه وارد زندگی ما شود مانع ما خواهد شد. اگر ما نتوانیم اراده خدا را انجام دهیم ، مانند مهربان بودن ، یا از استفاده از موهبت ها و توانایی هایی که خدا به ما می دهد غفلت کنیم ، او را ناکام می گذاریم. کتاب جیمز این اصول را به ما می آموزد ، مانند جیمز 1:22 که می گوید ، "ما باید عمل کننده کلمه باشیم." جیمز همچنین می گوید كلام خدا مانند آینه است. وقتی آن را می خوانیم می بینیم که چقدر شکست می خوریم و با معیار کامل خدا اندازه گیری نمی کنیم. ما گناهان و شکست های خود را می بینیم. ما مقصر هستیم و باید از خدا بخواهیم که ما را ببخشد و تغییر دهد. جیمز در مورد زمینه های خاص شکست مانند عدم کمک به نیازمندان ، گفتار ، جانبداری و دوست داشتن برادرانمان صحبت می کند.

برای دیدن در مورد متی 25: 14-27 بخوانید غفلت آنچه خداوند به ما سپرده است که از آن در پادشاهی خود استفاده کنیم ، خواه هدایا باشد ، توانایی ها ، پول یا فرصت ها. ما مسئول استفاده از آنها برای خدا هستیم. در متی 25 مانع دیگر ترس است. ترس از شکست می تواند ما را "دفن" کند و از آن استفاده نکنیم. همچنین اگر خود را با دیگران مقایسه کنیم که هدایای بیشتری دارند ، کینه یا احساس عدم لیاقت ممکن است مانع ما شود. یا شاید ما فقط تنبل هستیم. اول قرنتیان 4: 3 می گوید: "اکنون لازم است که کسانی که به آنها اعتماد داده شده وفادار باشند." متی 25:25 می گوید کسانی که از هدایای خود استفاده نمی کنند "بندگان بی وفا و شرور" هستند.

شیطان ، که دائماً ما را در برابر خدا متهم می کند ، می تواند مانع ما شود. او دائماً در تلاش است تا ما را از بندگی خدا باز دارد. I Peter 5: 8 (KJV) می گوید ، "هوشیار باشید ، هوشیار باشید ، زیرا دشمن خود ، شیطان ، به عنوان یک شیر خروشان دور می زند و به دنبال کسی است که او را ببلعد." آیه 9 می گوید: "در برابر او مقاومت کنید ، در ایمان محکم ایستاده اید." لوقا 22:31 می گوید ، "سیمون ، سیمون ، شیطان خواسته است که تو را به عنوان گندم غربال کند." او ما را وسوسه می کند و ما را ترغیب می کند تا ما را ترک کنیم.

افسسیان 6: 12 می گوید: "ما نه با گوشت و خون ، بلکه با امرا و قدرت ها ، با حاکمان تاریکی این جهان مبارزه می کنیم." این کتاب مقدس همچنین به ما ابزاری می دهد تا بتوانیم با دشمن خود شیطان بجنگیم. متی 4: 1-6 را بخوانید تا ببینید وقتی عیسی با وسوسه دروغ های شیطان وسوسه شد ، چگونه از کتاب مقدس برای شکست شیطان استفاده کرد. وقتی شیطان ما را متهم می کند ، می توانیم از كتاب مقدس نیز استفاده كنیم تا بتوانیم قوی بایستیم و دست از كار نکشیم. این بدان دلیل است که کتاب مقدس حقیقت است و حقیقت ما را آزاد خواهد کرد. همچنین به لوقا 22: 31 و 32 مراجعه کنید که می گوید عیسی برای پیتر دعا کرد که ایمان او از بین نرود.

هر یک از این موانع می تواند ما را از خدمت وفادار به خدا باز دارد و موجب از دست دادن پاداش شود. من فکر می کنم بخش بزرگی از افسسیان 6 مربوط به دانستن آنچه کلام خدا می گوید ، به ویژه در مورد چگونگی به کار بردن وعده های خدا برای ما و چگونگی استفاده از حقیقت برای مقابله با دروغ های شیطان است. جیمز 4: 7 می گوید ، "در برابر شیطان مقاومت کنید و او از دست شما فرار خواهد کرد" ، اما ما باید با حقیقت در برابر او مقاومت کنیم. جان 17: 17 می گوید ، "کلام خدا حقیقت است". برای استفاده از آن باید واقعیت را بدانیم. کلام خدا در جنگ ما علیه دشمن بسیار مهم است.

بنابراین اگر گناه کنیم و او را به عنوان م believeمن شکست دهیم ، چه می کنیم؟ همه ما می دانیم که گناه می کنیم و کوتاهی می کنیم. به I John 1: 6، 8 & 10 و 2: 1 & 2 بروید. این به ما می گوید اگر بگوییم گناه نمی کنیم خودمان را گول می زنیم و با خدا مشارکت نداریم. I John 1: 9 می گوید ، "اگر ما به گناهان خود اعتراف كنیم ، او وفادار است و گناهان ما را می آمرزد و ما را از همه بی عدالتی ها پاک کند."اما ، اگر ما به گناه خود اعتراف نکنیم ، اگر با گناه خود مقابله نکنیم ، با اعتراف به خدا ، چه می شود ، او ما را تربیت خواهد کرد. اول قرنتیان 11:32 می گوید: "وقتی اینگونه مورد قضاوت قرار بگیریم ، ما را نظم می دهند تا سرانجام با جهانیان محکوم نشویم." عبرانیان 12: 1-11 (KJV) را بخوانید که می گوید او "هر پسری را که می گیرد" تازیانه می زند. به یاد داشته باشید که ما در کتاب مقدس دیده ایم که مورد قضاوت قرار نخواهیم گرفت ، محکوم نخواهیم شد و تحت خشم نهایی خدا قرار نخواهیم گرفت (یوحنا 5:24 ؛ 3:14 ، 16 و 36) ، اما پدر کامل ما ما را تربیت خواهد کرد.

بنابراین چه باید بکنیم و انجام دهیم تا از محرومیت از جوایز خود جلوگیری کنیم. عبرانیان 12: 1 و 2 پاسخ دارد. این مقاله می گوید ، "بنابراین ... بگذارید همه چیزهایی را که مانع ما می شود و گناهانی که به راحتی ما را درگیر می کند ، دور بریزیم و بگذاریم با استقامت مسابقه ای را که برای ما مشخص شده بدویم." متی 6:33 می گوید ، "ابتدا پادشاهی خدا را جستجو کنید." ما باید مصمم باشیم که برای انجام کار خوب ، برنامه خدا را برای ما دنبال کنیم.

ما اشاره کردیم که وقتی دوباره متولد می شویم خدا به هرکدام از ما یک هدیه معنوی یا هدایایی می بخشد که می توانیم با آنها به او خدمت کنیم و کلیسا را ​​بسازیم ، چیزهایی که خدا دوست دارد به آنها پاداش دهد. افسسیان 4: 7-16 در مورد چگونگی استفاده از هدایای ما صحبت می کند. در آیه 11 آمده است که مسیح «به قوم خود هدایایی بخشید: برخی از حواریون ، برخی از پیامبران ، برخی از مبشرین ، برخی کشیش ها و معلمان. آیات 12-16 (NIV) می گوید ، "برای تجهیز قوم خود (مقدسین مقدس) برای کارهای خدماتی، به طوری که بدن مسیح ساخته می شود mature و بالغ می شود… همانطور که هر قسمت کار خود را انجام می دهد. کل قسمت را بخوانید. این قسمتهای دیگر راجع به هدایا را نیز بخوانید: اول قرنتیان 12: 4-11 و رومیان 12: 1-31. به زبان ساده ، از هدیه ای که خدا به شما داده استفاده کنید. رومیان 12: 6-8 را دوباره بخوانید.

بیایید به برخی از زمینه های خاص زندگی خود ، چند نمونه از کارهایی که او می خواهد انجام دهیم ، نگاه کنیم. ما از متی 6: 1-12 دیده ایم که دعا ، دادن و روزه گرفتن از جمله مواردی است که پاداش می گیرد ، اگر "با وفای خداوند باشد". اول قرنتیان 15:58 می گوید: "ثابت قدم ، بی حرکت باشید و همیشه در کار خداوند فراوان باشید ، زیرا می دانید که کار شما در خداوند بیهوده نیست." 2 تیموتیوس 3: 14-16 کتاب آسمانی است که بسیاری از اینها را به هم پیوند می دهد ، زیرا در مورد تیموتی با استفاده از مواهب معنوی خود صحبت می کند. در آن آمده است ، "اما در مورد شما ، به آنچه آموخته اید ادامه دهید و به آنها اطمینان پیدا كنید ، زیرا آنها را از كسی كه آنها را آموخته اید می شناسید ، و چگونه از كودكی كتاب مقدس را می شناسید ، كه می تواند شما را عاقل كند نجات ، از طریق ایمان به مسیح عیسی. تمام کتاب مقدس از خدا نفس می کشد و برای آن مفید است (سودآور KJV) آموزش، توبه ، تصحیح و آموزش درستی ، پس بنده خدا ممکن است برای کارهای خوب همیشه مجهز شده است" وای!! قرار بود تیموتی از موهبت خود برای آموزش کارهای خوب به دیگران استفاده کند. سپس آنها باید به دیگران یاد می دادند که همین کار را انجام دهند. (دوم تیموتیوس 2: 2).

من پطرس 4:11 می گوید ، "اگر کسی صحبت می کند ، بگذارید مانند سخنان خدا صحبت کند. اگر کسی خدمت می کند ، بگذارید این کار را با توانایی خداوند انجام دهد تا در همه چیز خدا از طریق عیسی مسیح جلال یابد. "

یک موضوع مرتبط که ما به ادامه دادن آن توصیه می شود ، که ارتباط تنگاتنگی با آموزش دارد ، ادامه رشد دانش ما در مورد کلام خدا است. تیموتی نمی توانست آنچه را که نمی دانست تعلیم دهد و تبلیغ کند. هنگامی که ما برای اولین بار در خانواده خدا "متولد می شویم" ما را ترغیب می کنیم "شیر صادقانه کلمه را آرزو کنیم که رشد کنیم" (اول پطرس 2: 2). در یوحنا 8:31 عیسی گفت: "به قول من ادامه دهید." ما هرگز نیاز خود را برای یادگیری از کلام خدا بیشتر نمی کنیم. "

من تیموتائوس 4:16 می گوید ، "زندگی و آموزه های خود را تماشا کنید ، در آنها استقامت کنید ..." همچنین نگاه کنید به: 2 پیتر فصل 1؛ دوم تیموتیوس 2:2 و اول یوحنا 15:2. یوحنا 21:8 می گوید ، "اگر به کلام من ادامه دهید ، در واقع شاگردان من هستید." به فیلیپیان 31: 2 و 15 مراجعه کنید. همانطور که تیموتی انجام داد ، ما باید به آنچه آموخته ایم ادامه دهیم (16 تیموتائوس 2:3). ما همچنین مرتباً به فصل 14 افسسیان برمی گردیم که مرتباً به آنچه در مورد ایمان از کلام می دانیم و استفاده از کتاب مقدس به عنوان سپر و کلاه ایمنی ، وعده های خداوند از کلمه و برای دفاع در برابر حملات شیطان مورد استفاده قرار می گیرند.

در 2 تیموتیوس 4: 5 ، تیموتو توصیه می شود که از هدیه دیگری استفاده کند و "کار انجیلی را انجام دهد" ، که به معنای تبلیغ و اشتراک انجیل است و "تخلیه همه وظایف وزارت او. " متی و مرقس با دستور دادن ما به رفتن به همه دنیا و تبلیغ انجیل پایان می یابند. اعمال 1: 8 می گوید که ما شاهد او هستیم. این وظیفه اصلی ما است. 2 قرنتیان 5: 18-19 به ما می گوید او "وزارت آشتی را به ما داد." اعمال 20:29 می گوید ، "تنها هدف من این است که مسابقه را به پایان برسانم و وظیفه ای را که خداوند عیسی به من محول کرده است ، به اتمام برسانم - وظیفه شهادت دادن به بشارت فضل خدا." همچنین به رومیان 3: 2 رجوع شود.

باز هم ما مدام به افسسیان 6 بر می گردیم. در اینجا این کلمه است ایستادن استفاده می شود: ایده "هرگز ترک نکنید" ، "هرگز عقب نشینی نکنید" یا "هرگز تسلیم نشوید" است. این کلمه سه بار استفاده شده است. کتاب مقدس همچنین از کلمات ادامه ، استقامت و اجرای مسابقه استفاده می کند. ما باید ایمان داشته باشیم و ناجی خود را دنبال کنیم ، تا ما مسابقه تمام شده است (عبرانیان 12: 1 و 2). وقتی شکست می خوریم ، باید به ناباوری و شکست خود اعتراف کنیم ، برخیزیم و از خدا بخواهیم که ما را حفظ کند. قرنتیان 15:58 می گوید ثابت قدم باشید. اعمال 14: 22 به ما می گوید كه حواریون به كلیساها می روند "شاگردان را تقویت می كنند ، و آنها را تشویق می كنند تا به ایمان خود ادامه دهند" (NKJV). در NIV می گوید "به ایمان صادق باشد".

ما دیدیم که تیموتی چگونه یاد می گرفت بلکه یاد می گرفت ادامه دادن در آنچه آموخته بود (دوم تیموتائوس 2:3). ما می دانیم که با ایمان نجات یافته ایم ، اما با ایمان نیز قدم برمی داریم. غلاطیان 14:2 می گوید ما "هر روز با ایمان پسر خدا زندگی می کنیم." فکر می کنم زندگی با ایمان دو جنبه دارد. 20) با ایمان به عیسی به ما حیات (زندگی ابدی) داده می شود (یوحنا 1:3). در یوحنا 16:5 دیدیم که وقتی ایمان می آوریم از مرگ به زندگی می رسیم. به رومیان 24:1 و افسسیان 17: 2-8 مراجعه کنید. اکنون می بینیم که در حالی که از نظر جسمی هنوز زنده هستیم ، باید زندگی خود را با ایمان به او و آنچه او هر روز به ما می آموزد ، اعتماد و ایمان داشته و از او اطاعت کنیم ، اعتماد کنیم: اعتماد به لطف ، عشق ، قدرت و وفاداری او. ما باید وفادار بمانیم. ادامه.

این به خودی خود دو بخش دارد: 1) برای ماندن درست همانطور که تیموتیه توصیه می شود ، به آموزه های خود نرود و به هیچ تعلیم دروغین کشیده نشود. اعمال 14: 22 می گوید که آنها "شاگردان را تشویق می کردند که باشند درست به L' ایمان." 2) اعمال 13:42 به ما می گوید كه رسولان "آنها را ترغیب كردند تا در فضل خدا ادامه دهند." همچنین به افسسیان 4: 1 و اول تیموتائوس 1: 5 و 4:13 مراجعه کنید. کتاب مقدس این را به عنوان "راه رفتن" ، به عنوان "راه رفتن در روح" یا "راه رفتن در نور" توصیف می کند ، که اغلب در برابر آزمایش ها و گرفتاری ها است. همانطور که بیان شد ، به معنای ترک نکردن است.

در انجیل یوحنا 6: 65-70 بسیاری از شاگردان دور شدند و دنبال او را ترک کردند و عیسی به دوازده نفر گفت ، "آیا تو هم خواهی رفت؟" پیتر به عیسی گفت ، "نزد چه کسی برویم ، تو کلمات زندگی ابدی را داری." این نگرشی است که باید درمورد پیروی از عیسی داشته باشیم. این در کتاب مقدس در شرح جاسوسانی که برای بررسی سرزمین موعود خدا فرستاده شده اند ، نشان داده شده است. آنها به جای اعتقاد به وعده های خدا ، گزارش دلسرد کننده ای را بازگرداندند و فقط جاشوا و کالب ، مردم را ترغیب کردند که پیش بروند و به خدا توکل کنند. از آنجا که مردم به خدا اعتماد نکردند ، کسانی که ایمان نیاوردند در بیابان مردند. عبرانی ها می گویند این برای ما درسی است که باید به خدا اعتماد کنیم ، و آن را ترک نکنیم. به عبرانیان 3:12 مراجعه کنید که می گوید ، "خواهران و برادران خود را ببینید ، هیچ یک از شما قلبی گناهکار و بی ایمان ندارد که از خدای زنده برگردد."

هنگام آزمایش و آزمایش ، خداوند در تلاش است تا ما را نیرومند و صبور و وفادار کند. ما یاد می گیریم که بر آزمایشات خود و تیرهای شیطان غلبه کنیم. مانند عبرانیان نباشید که در توکل و پیروی از خدا ناکام مانده اند. اول قرنتیان 4: 1 و 2 می گوید: "اکنون لازم است کسانی که به آنها اعتماد شده وفادار بمانند."

یکی دیگر از مواردی که باید در نظر گرفت نماز است. طبق متی 6 واضح است که خداوند برای دعاهای ما به ما پاداش می دهد. مکاشفه 5: 8 می گوید که دعاهای ما بوی شیرینی است ، آنها مانند قربانی های بخور دادن در عهد عتیق به خدا هدیه می دهند. این آیه می گوید ، "آنها کاسه های طلایی پر از بخور که دعاهای قوم خدا هستند را در دست داشتند." متی 6: 6 می گوید ، "از پدر خود دعا کنید ... سپس پدر شما که می بیند آنچه در خفا انجام می شود ، به شما پاداش می دهد."

عیسی داستانی ناعادلانه را تعریف می کند تا به ما اهمیت نماز - نماز مداوم - را بیاموزد - هرگز نماز را رها نکنید (لوقا 18: 1-8). بخوانش. یک بیوه قاضی را از نظر عدالت آزرده خاطر کرد تا اینکه سرانجام درخواست او را پذیرفت زیرا او زحمت کشید او با پشتکار خدا ما را دوست دارد. چه بیشتر او دعاهای ما را مستجاب می کند. در آیه یک آمده است ، "عیسی این مثل را گفت تا به آنها نشان دهد که همیشه باید دعا کنند و تسلیم نشدن."نه تنها خدا می خواهد دعاهای ما را اجابت کند بلکه برای دعا به ما پاداش می دهد. قابل توجه!

افسسیان 6: 18 و 19 ، که ما بارها در این بحث به آنها بازگشتیم ، همچنین به نماز اشاره دارد. پولس نامه را به پایان می رساند و م believeمنان را ترغیب می کند که برای "همه قوم خداوند" دعا کنند. وی همچنین در مورد چگونگی دعا برای تلاش های بشارت آمیز خود بسیار خاص بود.

من تیموتائوس 2: 1 می گوید ، "بنابراین ، اول از همه ، من اصرار دارم که درخواست ها ، دعاها ، شفاعت ها و شکرگذاری ها برای همه مردم انجام شود." آیه سه می گوید ، "این برای ناجی ما خوب است و خوشایند است ، که می خواهد همه انسان ها نجات پیدا کنند." ما هرگز نباید دست از دعا برای عزیزان و دوستان گمشده برداریم. در كلوسیان 4: 2 و 3 پولس همچنین در مورد چگونگی دعا كردن ویژه برای بشارت صحبت می كند. این مقاله می گوید ، "خود را وقف نماز کنید ، مراقب و سپاسگزار باشید."

ما دیدیم که چگونه بنی اسرائیل یکدیگر را دلسرد کردند. به ما گفته می شود که یکدیگر را تشویق و دلسرد نکنید. در واقع تشویق یک هدیه معنوی است. نه تنها ما باید این کارها را انجام دهیم و به انجام آنها ادامه دهیم ، بلکه باید دیگران را نیز به انجام آنها آموزش دهیم و تشویق کنیم. من تسالونیکیان 5:11 به ما چنین دستور می دهد تا "یکدیگر را آباد کنیم". همچنین به تیموتی گفتند که موعظه ، اصلاح و تشویق دیگران به دلیل قضاوت خدا. 2 تیموتیوس 4: 1 و 2 می گوید ، "در حضور خدا و مسیح عیسی ، که زنده و مرده را قضاوت خواهد کرد ، و با توجه به ظهور او و پادشاهی او ، این اتهام را به شما می دهم: در فصل و خارج از فصل آماده شوید درست ، سرزنش و تشویق - با صبر و حوصله بسیار و آموزش دقیق. " همچنین به اول پطرس 5: 8 و 9 مراجعه کنید.

سرانجام ، اما در واقع باید اول باشد ، در کل کتاب مقدس به ما دستور داده شده است که یکدیگر را دوست داشته باشیم ، حتی دشمنان خود را. در تسالونیکیان 4:10 آمده است: "شما خانواده خدا را دوست دارید ... اما ما از شما می خواهیم که این کار را بیشتر و بیشتر انجام دهید." فیلیپیان 1: 8 می گوید ، "تا عشق شما بیشتر و بیشتر شود." به عبرانیان 13: 1 و یوحنا 15: 9 نیز مراجعه کنید جالب است که او "بیشتر" می گوید. عشق هرگز زیاد نمی تواند باشد.

آیاتی که ما را به استقامت ترغیب می کند در همه جای کتاب مقدس وجود دارد. به طور خلاصه ، ما همیشه باید کاری انجام دهیم و به انجام کاری ادامه دهیم. کولسیان 3:23 (KJV) می گوید ، "هرچه دست شما پیدا می کند انجام دهد ، آن را با صمیم قلب (یا با تمام قلب خود را در NIV) انجام دهید همانطور که به خداوند است." کولسیان 3:24 ادامه می دهد ، "از آنجا که می دانید به عنوان پاداش از خداوند ارث می گیرید. این پروردگاری است که شما خدمت می کنید. " 2 تیموتیوس 4: 7 می گوید ، "من یک جنگ خوب انجام داده ام ، دوره را تمام کردم ، ایمان را حفظ کردم." آیا قادر خواهید بود این را بگویید؟ قرنتیان 9:24 می گوید: "بنابراین بدو تا جایزه را برنده شوی." غلاطیان 5: 7 می گوید ، "شما مسابقه خوبی می دویدید. چه کسی شما را کوتاه کرده است تا شما را از اطاعت از حقیقت باز دارد؟ "

روح القدس هم در همه جا حضور دارد و هم خصوصاً در مومنان وجود دارد. مزمور 139: 7 و 8 می گوید ، "کجا می توانم از روح تو بروم؟ کجا می توانم از حضور تو فرار کنم؟ اگر به آسمان ها بروم ، تو آنجا هستی: اگر بستر خود را در اعماق زمین قرار دهم ، تو آنجا هستی. " روح القدس در همه جا حضور پیدا نمی کند ، حتی وقتی همه مrsمنان در بهشت ​​باشند تغییر نخواهد کرد.

روح القدس همچنین از همان لحظه ایمانداران زندگی می کنند که "دوباره متولد می شوند" یا "از روح متولد می شوند" (یوحنا 3: 3-8). به نظر من وقتی روح القدس در م belمنی زندگی می کند خودش را به روحیه آن شخص می پیوندد در رابطه ای که شباهت زیادی به ازدواج دارد. اول قرنتیان 6: 16b و 17 "زیرا گفته شده است:" این دو یک جسم خواهند شد. " اما هر که با پروردگار متحد شود از نظر روحی با او یکی است. " من فکر می کنم روح القدس حتی پس از مرگ من با روح من متحد خواهد ماند.

بهترین متن برای پاسخ به س yourال شما از لوقا 16: 18-31 آمده است. قضاوت فوری است ، اما بلافاصله پس از مرگ ما قطعی و کامل نیست. اگر ما به عیسی ایمان داشته باشیم روح و روح ما با عیسی در بهشت ​​خواهد بود. (2 قرنتیان 5: 8-10 می گوید: "غایب بودن در بدن حضور در نزد خداوند است.) کافران تا زمان قضاوت نهایی در هادس خواهند بود و سپس به دریاچه آتش خواهند رفت. (مکاشفه 20: 11-15) ایمانداران به خاطر کارهایشان که برای خدا انجام داده اند مورد قضاوت قرار می گیرند ، اما نه به خاطر گناه. (اول قرنتیان 3: 10-15) ما به خاطر گناهان مورد قضاوت قرار نخواهیم گرفت زیرا در مسیح بخشیده شده ایم. کافران به خاطر گناهانشان مورد قضاوت قرار خواهند گرفت. (مکاشفه 20:15 ؛ 22:14 ؛ 21:27)

در جان 3: 5,15.16.17.18 و 36 عیسی می گوید که کسانی که ایمان آورده اند که برای او جان سپردند، زندگی ابدی دارند و کسانی که باور ندارند، محکوم شده اند. من قرنتیان 15: 1-4 می گوید: "عیسی برای گناهان ما کشته شد ... که او را دفن کرد و روز سوم او بزرگ شد." اعمال 16: 31 می گوید: "به خداوند عیسی مسیح ایمان بیاورید و شما نجات خواهید یافت. "2 Timothy 1: 12 می گوید:" من متقاعد شده ام که می توانم آنچه را که در آن روز به او داده ام، حفظ کنم. "

در پاسخ به سوال یادآوری زندگی "گذشته" ، این بستگی به این دارد که منظورتان از این سال چیست.

1) اگر به تجسم دوباره اشاره می کنید ، کتاب مقدس آن را آموزش نمی دهد. در کتاب مقدس هیچ اشاره ای به بازگشت به شکل دیگری یا شخص دیگری نشده است. عبرانیان 9:27 می گوید که ، "این به انسان منصوب شده است یک بار برای مردن و بعد از این قضاوت. "

2) اگر می پرسید که آیا بعد از مرگ زندگی خود را به یاد می آوریم ، وقتی درباره آنچه در طول زندگی خود انجام داده ایم مورد قضاوت قرار بگیریم ، تمام کارهایمان به ما یادآوری می شود.

خدا همه را می داند - گذشته ، حال و آینده و خداوند کافران را به خاطر اعمال گناهکارشان قضاوت خواهد کرد و آنها مجازات ابدی می گیرند و مrsمنان به خاطر کارهایشان برای پادشاهی خدا پاداش می گیرند. (بخش یوحنا فصل 3 و متی 12: 36 و 37 را بخوانید.) خدا همه چیز را به یاد می آورد.

با توجه به اینکه هر موج صوتی در جایی وجود دارد و با توجه به اینکه اکنون "ابرهایی" برای ذخیره خاطرات خود داریم ، علم به سختی شروع به رسیدن به آنچه خدا می تواند انجام دهد ، می کند. هیچ حرف و عملی برای خدا قابل تشخیص نیست.