Σε απάντηση στην ερώτησή σας, οι άνθρωποι που πιστεύουν στον Ιησού Χριστό, στην πρόβλεψή Του για τη σωτηρία μας πηγαίνουν στον ουρανό για να είναι με τον Θεό και οι άπιστοι καταδικάζονται σε αιώνια τιμωρία. Ο Ιωάννης 3:36 λέει, "Όποιος πιστεύει στον Υιό έχει αιώνια ζωή, αλλά όποιος απορρίψει τον Υιό δεν θα δει τη ζωή, γιατί η οργή του Θεού παραμένει σε αυτόν".

Όταν πεθάνεις, η ψυχή και το πνεύμα σου αφήνουν το σώμα σου. Η Γένεση 35:18 μας δείχνει αυτό όταν λέει για τη Ρέιτσελ που πεθαίνει, λέγοντας, «καθώς η ψυχή της έφυγε (επειδή πέθανε)». Όταν το σώμα πεθαίνει, η ψυχή και το πνεύμα αναχωρούν αλλά δεν παύουν να υπάρχουν. Είναι πολύ ξεκάθαρο στο Κατά Ματθαίον 25:46 τι συμβαίνει μετά το θάνατο, όταν, μιλώντας για τους αδίκους, λέει, «αυτά θα πάνε σε αιώνια τιμωρία, αλλά οι δίκαιοι στην αιώνια ζωή».

Ο Παύλος, όταν διδάσκει πιστούς, είπε ότι τη στιγμή που «απουσιάζουμε από το σώμα είμαστε παρόντες με τον Κύριο» (Α Κορινθίους 5: 8). Όταν ο Ιησούς αναστήθηκε από τους νεκρούς, πήγε να είναι με τον Θεό Πατέρα (Ιωάννης 20:17). Όταν υπόσχεται την ίδια ζωή για εμάς, ξέρουμε ότι θα είναι και ότι θα είμαστε μαζί Του.

Στο Λουκά 16: 22-31 βλέπουμε την ιστορία του πλούσιου και του Λαζάρου. Ο δίκαιος φτωχός ήταν στην πλευρά του Αβραάμ, αλλά ο πλούσιος πήγε στον Άδη και βρισκόταν σε αγωνία. Στο στίχο 26 βλέπουμε ότι υπήρχε ένας μεγάλος κόλπος μεταξύ τους έτσι ώστε όταν εκεί ο άδικος άνθρωπος δεν μπορούσε να περάσει στον ουρανό. Στο εδάφιο 28 αναφέρεται στον Άδη ως τόπο βασανιστηρίων.

Στα Ρωμαίους 3:23 λέει, «όλοι έχουν αμαρτήσει και δεν έχουν τη δόξα του Θεού». Ο Ιεζεκιήλ 18: 4 και 20 λένε, «η ψυχή (και σημειώστε τη χρήση της λέξης ψυχή για άτομο) που αμαρτάνει θα πεθάνει… η κακία των πονηρών θα είναι πάνω του». (Ο θάνατος με αυτήν την έννοια στη Γραφή, όπως στην Αποκάλυψη 20: 10,14 & 15, δεν είναι ο φυσικός θάνατος αλλά ο διαχωρισμός από τον Θεό για πάντα και αιώνια τιμωρία όπως φαίνεται στο Λουκά 16. Ο Ρωμαίος 6:23 λέει, «ο μισθός της αμαρτίας είναι θάνατος» και ο Ματθαίος 10:28 λέει, «Φοβάστε αυτόν που είναι σε θέση να καταστρέψει τόσο την ψυχή όσο και το σώμα στην κόλαση.»

Έτσι λοιπόν, ποιος μπορεί πιθανώς να μπει στον παράδεισο και να είναι μαζί με τον Θεό για πάντα, καθώς όλοι είμαστε άδικοι αμαρτωλοί. Πώς μπορούμε να σωθούμε ή να λύσουμε από την ποινή του θανάτου. Η Ρωμαίους 6:23 δίνει επίσης την απάντηση. Ο Θεός έρχεται στη διάσωση μας, γιατί λέει, «το δώρο του Θεού είναι η αιώνια ζωή μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας». Διαβάστε Ι Πέτρος 1: 1-9. Εδώ έχουμε τον Πέτρο να συζητά πώς οι πιστοί έχουν λάβει κληρονομιά «που δεν μπορεί ποτέ να χαθεί, να χαλάσει ή να εξαφανιστεί για πάντα στον παράδεισο »(στίχος 4 NIV). Ο Πέτρος μιλά για το πώς η πίστη στον Ιησού οδηγεί σε «επίτευξη του αποτελέσματος της πίστης, τη σωτηρία της ψυχής σας» (στίχος 9). (Βλ. Επίσης Ματθαίος 26:28.) Οι Φιλιππησίους 2: 8 & 9 μας λένε ότι όλοι πρέπει να ομολογήσουν ότι ο Ιησούς, ο οποίος ισχυρίστηκε την ισότητα με τον Θεό, είναι «Κύριος» και πρέπει να πιστέψει ότι πέθανε γι 'αυτούς (Ιωάννης 3:16 · Ματθαίος 27:50 ).

Ο Ιησούς είπε στον Ιωάννη 14: 6, «Εγώ είμαι ο τρόπος, η Αλήθεια και η Ζωή. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να έρθει στον Πατέρα, εκτός από Μένα. " Ο Ψαλμός 2:12 λέει, "Φιλήστε τον Υιό, μήπως είναι θυμωμένος και θα χαθείτε στο δρόμο."

Πολλά εδάφια της Καινής Διαθήκης φράζουν την πίστη μας στον Ιησού ως «υπακούοντας στην αλήθεια» ή «υπακούοντας στο ευαγγέλιο», που σημαίνει «πιστέψτε στον Κύριο Ιησού». Ο Πέτρος 1:22 λέει, «έχετε καθαρίσει τις ψυχές σας υπακούοντας στην αλήθεια μέσω του Πνεύματος.» Ο Εφεσίους 1:13 λέει, «Σε Αυτόν εσύ επίσης Έμπιστος, αφού ακούσατε τον λόγο της αλήθειας, το ευαγγέλιο της σωτηρίας σας, σε ποιον επίσης, αφού πίστευες, σφραγίστηκες με το Άγιο Πνεύμα της υπόσχεσης. " (Διαβάστε επίσης Ρωμαίους 10:15 και Εβραίους 4: 2.)

Το Ευαγγέλιο (που σημαίνει καλά νέα) δηλώνεται στην Α΄ Κορινθίους 15: 1-3. Λέει, «Αδελφοί, σας δηλώνω το ευαγγέλιο που σας κήρυξα, το οποίο επίσης λάβατε… ότι ο Χριστός πέθανε για τις αμαρτίες μας σύμφωνα με τις Γραφές, και ότι θάφτηκε και ότι αναστήθηκε την τρίτη ημέρα…» Ιησούς είπε στο Κατά Ματθαίον 26:28, «γιατί αυτό είναι το αίμα Μου της νέας διαθήκης που χύνεται για πολλούς για την άφεση των αμαρτιών». Ο Πέτρος 2:24 (NASB) λέει, «Αυτός ο ίδιος έφερε τις αμαρτίες μας στο σώμα Του πάνω στο σταυρό». Ο Τιμόθεος 2: 6 λέει, «Έδωσε στη ζωή Του λύτρα για όλους». Ο Ιώβ 33:24 λέει, «άφησέ τον να μην πέσει στο λάκκο, βρήκα λύτρα γι 'αυτόν». (Διαβάστε τον Ησαΐα 53: 5, 6, 8, 10.)

Ο Ιωάννης 1:12 μας λέει τι πρέπει να κάνουμε, "αλλά όσοι Τον δέχτηκαν σε αυτούς τους έδωσε το δικαίωμα να γίνουν παιδιά του Θεού, ακόμη και σε όσους πιστεύουν στο όνομά Του." Οι Ρωμαίους 10:13 λέει, "Όποιος καλεί το όνομα του Κυρίου θα σωθεί." Ο Ιωάννης 3:16 λέει ότι όποιος πιστεύει σ 'Αυτόν έχει «αιώνια ζωή». Ο Ιωάννης 10:28 λέει, «Τους δίνω αιώνια ζωή και δεν θα χαθούν ποτέ». Στις Πράξεις 16:36 τίθεται η ερώτηση, "Τι πρέπει να κάνω για να σωθώ;" και απάντησε, «πιστέψτε στον Κύριο Ιησού Χριστό και θα σωθείτε». Ο Ιωάννης 20:31 λέει, "αυτά είναι γραμμένα ώστε να πιστεύετε ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός και ότι πιστεύοντας ότι μπορεί να έχετε ζωή στο όνομά Του."

Η Γραφή δείχνει στοιχεία ότι οι ψυχές εκείνων που πιστεύουν θα είναι στον Παράδεισο με τον Ιησού. Στην Αποκάλυψη 6: 9 και 20: 4 οι ψυχές των ορθών μαρτύρων είχαν δει ο Ιωάννης στον ουρανό. Βλέπουμε επίσης στο Κατά Ματθαίον 17: 2 και στο Μάρκο 9: 2 όπου ο Ιησούς πήρε τον Πέτρο, τον Τζέιμς και τον Ιωάννη και τους οδήγησε σε ένα ψηλό βουνό όπου ο Ιησούς μεταμορφώθηκε μπροστά τους και ο Μωυσής και ο Ηλίας εμφανίστηκαν σε αυτούς και μιλούσαν με τον Ιησού. Ήταν κάτι περισσότερο από πνεύματα, γιατί οι μαθητές τους αναγνώρισαν και ήταν ζωντανοί. Στους Φιλιππησίους 1: 20-25 ο Παύλος γράφει, «να φύγεις και να είσαι με τον Χριστό, γιατί αυτό είναι πολύ καλύτερο». Το Εβραίους 12:22 μιλάει για τον ουρανό όταν λέει, «έχετε έρθει στο Όρος Σιών και στην πόλη του ζωντανού Θεού, στην ουράνια Ιερουσαλήμ, σε μυριάδες αγγέλους, στη γενική συνέλευση και στην εκκλησία (το όνομα που δόθηκε σε όλους τους πιστούς ) του πρωτότοκου που είναι εγγεγραμμένοι στον παράδεισο. "

Ο Εφεσίους 1: 7 λέει, «Σε Αυτόν έχουμε λύτρωση μέσω του αίματος Του, τη συγχώρεση των παραβάσεων μας, σύμφωνα με τον πλούτο της χάρης Του».

Ο Λόγος του Θεού έχει ανεξάντλητες λίστες οδηγιών και προτροπών για το πώς πρέπει να ζήσουν όσοι ακολουθούν τον Σωτήρα, τον Ιησού: Γραφές που μας λένε τι πρέπει να κάνουμε, όπως πώς πρέπει να συμπεριφέρουμε, πώς πρέπει να αγαπάμε τον πλησίον μας και τους εχθρούς μας, βοηθώντας άλλους ανθρώπους ή πώς πρέπει να μιλήσουμε και ακόμα πώς πρέπει να σκεφτούμε.

Όταν ολοκληρωθεί η ζωή μας στη γη, εμείς (εκείνοι από εμάς που πιστεύουμε σε αυτόν) θα σταθούμε ενώπιον αυτού που πέθανε για μας και όλα τα πράγματα που έχουμε κάνει θα κριθούν. Μόνο το πρότυπο του Θεού θα αποφασίσει την αξία κάθε σκέψης, λέξης και πράξης που κάνουμε. Ο Ιησούς λέει στο Ματθαίο 5:48, «Γίνε τέλειος, επομένως, όπως ο ουράνιος Πατέρας σου είναι τέλειος».

Έγιναν τα έργα μας για μας: για δόξα, ευχαρίστηση ή αναγνώριση ή κέρδος. ή έγιναν για τον Θεό και για άλλους; Ήταν αυτό που κάναμε εγωιστικό ή ανιδιοτελές; Αυτή η κρίση θα πραγματοποιηθεί στη θέση της κρίσης του Χριστού. 2 Κορινθίους 5: 8-10 γράφτηκε σε πιστούς στην εκκλησία στην Κόρινθο. Αυτή η κρίση είναι μόνο για εκείνους που πιστεύουν και θα είναι μαζί με τον Κύριο για πάντα. Στα 2 Κορινθίους 5: 9 & 10 λέει, «Έτσι, κάνουμε τον στόχο μας να τον ευχαριστήσουμε. Διότι όλοι πρέπει να εμφανιστούμε μπροστά στην έδρα του Χριστού, έτσι ώστε ο καθένας μας να μπορεί να λάβει ό, τι μας οφείλεται για τα πράγματα που γίνονται ενώ στο σώμα, είτε είναι καλό είτε κακό. " Αυτή είναι μια κρίση του λειτουργεί και τα κίνητρά τους.

Η Κρίση του Χριστού στο ΔΕΝ για το αν θα πάμε στον παράδεισο. Δεν πρόκειται για το αν σωζόμαστε ή αν οι αμαρτίες μας συγχωρούνται. Μας συγχωρούνται και έχουμε αιώνια ζωή όταν πιστεύουμε στον Ιησού. Ο Ιωάννης 3:16 λέει: «Γιατί ο Θεός αγαπούσε τόσο τον κόσμο που έδωσε τον μοναδικό γιο του, ώστε όποιος πιστεύει σ 'Αυτόν δεν θα χαθεί, αλλά θα έχει αιώνια ζωή». Είμαστε δεκτοί στον Χριστό (Εφεσίους 1: 6).

Στην Παλαιά Διαθήκη βρίσκουμε τις περιγραφές των θυσιών, καθεμία από τις οποίες είναι ένας τύπος, μια προοπτική, μια εικόνα του τι θα έκανε ο Χριστός για εμάς στο σταυρό για να ολοκληρώσουμε τη συμφιλίωσή μας. Ένα από αυτά αφορά έναν «αποδιοπομπαίο τράγο». Ο παραβάτης φέρνει μια θυσία αίγα και τοποθετεί τα χέρια του στο κεφάλι της αίγας ομολογώντας τις αμαρτίες του, μεταφέροντας έτσι τις αμαρτίες του στην αίγα για να φέρει η αίγα. Στη συνέχεια, η κατσίκα οδηγείται στην έρημο για να μην επιστρέψει ποτέ. Αυτό σημαίνει ότι ο Ιησούς ανέλαβε τις αμαρτίες μας όταν πέθανε για εμάς. Στέλνει τις αμαρτίες μας μακριά μας για πάντα. Ο Εβραίος 9:28 λέει, «Ο Χριστός θυσιάστηκε μία φορά για να αφαιρέσει τις αμαρτίες πολλών». Ο Ιερεμίας 31:34 λέει, «Θα συγχωρήσω την κακία τους και οι αμαρτίες τους δεν θα θυμάμαι πια».

Οι Ρωμαίους 5: 9 λένε αυτό: «Δεδομένου ότι τώρα δικαιολογηθήκαμε από το αίμα Του, πόσο περισσότερο θα σωθούμε από την οργή του Θεού μέσω Του». Διαβάστε τα κεφάλαια 4 & 5 των Ρωμαίων. Ο Ιωάννης 5:24 λέει ότι λόγω της πίστης μας ο Θεός μας έχει δώσει «αιώνια ζωή και θα το κάνουμε ΔΕΝ να κριθεί, αλλά έχει περάσει από το θάνατο στη ζωή. " Βλέπε επίσης Ρωμαίους 2: 5. Ρωμαίους 4: 6 & 7; Ψαλμοί 32: 1 & 2; Λουκάς 24:42 και Πράξεις 13:38.

Ρωμαίους 4: 6 & 7 αποσπάσματα από την Παλαιά Διαθήκη Ψαλμός 12: 1 & 2 που λέει, «Ευλογημένοι εκείνοι των οποίων οι παραβάσεις συγχωρούνται, των οποίων οι αμαρτίες καλύπτονται. Ευλογημένος είναι αυτός του οποίου η αμαρτία δεν θα καταλογίσει ο Κύριος εναντίον τους. " Η Αποκάλυψη 1: 5 λέει ότι «μας απελευθέρωσε από τις αμαρτίες μας με το θάνατό Του». Βλέπε επίσης Ι Κορινθίους 6:11. Κολοσσαείς 1:14 και Εφεσίους 1: 7.

Επομένως, αυτή η κρίση δεν αφορά την αμαρτία, αλλά για τα έργα μας - το έργο που κάνουμε για τον Χριστό. Ο Θεός θα ανταμείψει τα έργα που κάνουμε γι 'Αυτόν. Αυτή η κρίση αφορά το κατά πόσον οι πράξεις μας (έργα) θα αντέξουν στη δοκιμασία για να κερδίσουν τις ανταμοιβές του Θεού.

Όλα όσα μας διδάσκει ο Θεός «να κάνουμε», είμαστε υπεύθυνοι. Ακούμε αυτό που μάθαμε ήταν το θέλημα του Θεού ή παραμελούμε και αγνοούμε όσα γνωρίζουμε. Ζούμε για τον Χριστό και το βασίλειό Του ή για τον εαυτό μας; Είμαστε πιστοί ή τεμπέληδες υπηρέτες;

Οι πράξεις που θα κρίνει ο Θεός βρίσκονται σε ολόκληρη τη Γραφή όπου μας προειδοποιούνται ή ενθαρρύνονται να κάνουν οτιδήποτε. Ο χώρος και ο χρόνος δεν θα μας επιτρέψουν να συζητήσουμε όλα όσα μας διδάσκει η Γραφή. Σχεδόν κάθε επιστολή έχει μια λίστα με πράγματα που ο Θεός μας ενθαρρύνει να κάνουμε για αυτόν.

Κάθε πιστός έχει δοθεί τουλάχιστον ένα πνευματικό δώρο όταν σώζονται, όπως διδασκαλία, δίνοντας, προτρέποντας, βοηθώντας, ευαγγελισμό κλπ., Τις οποίες πρέπει να χρησιμοποιήσει για να βοηθήσει την εκκλησία και άλλους πιστούς και για τη βασιλεία Του.

Έχουμε επίσης φυσικές ικανότητες, πράγματα στα οποία είμαστε καλοί, με τα οποία γεννιούνται. Η Βίβλος λέει ότι και αυτά μας δίδονται από τον Θεό, γιατί λέει στον Α΄ Κορινθίους 4: 7 ότι δεν έχουμε τίποτα δεν μας δόθηκε από τον Θεό. Είμαστε υπεύθυνοι να χρησιμοποιήσουμε οποιοδήποτε και όλα αυτά τα πράγματα για να υπηρετήσουμε τον Θεό και το βασίλειό Του και να φέρουμε άλλους σε Αυτόν. Ο Ιακώβου 1:22 μας λέει να είμαστε «πράκτορες του Λόγου και όχι μόνο ακροατές». Τα λεπτά λινά (λευκά ρούχα) με τα οποία είναι ντυμένοι οι άγιοι της Αποκάλυψης αντιπροσωπεύουν τις «ορθές πράξεις των αγίων λαών του Θεού» (Αποκάλυψη 19: 8). Αυτό δείχνει πόσο σημαντικό είναι αυτό για τον Θεό.

Η Γραφή καθιστά σαφές ότι ο Θεός θέλει να μας ανταμείψει για όσα έχουμε κάνει. Οι Πράξεις 10: 4 λένε: «Ο άγγελος απάντησε:« Οι προσευχές και τα δώρα σας στους φτωχούς έχουν εμφανιστεί ως μνημόσυνο στο Θεό ». Αυτό μας φέρνει στο σημείο ότι υπάρχουν πράγματα που μπορούν να μας εμποδίσουν να κερδίσουμε ανταμοιβές, ακόμη και να αποκλείσουμε μια καλή πράξη που κάναμε και να μας κάνουν να χάσουμε την ανταμοιβή που θα είχαμε κερδίσει.

Το Κορινθίους 3: 10-15 μας λέει για την κρίση των έργων μας. Περιγράφεται ως κτίριο. Το εδάφιο 10 λέει, «ο καθένας πρέπει να χτίσει με προσοχή». Τα εδάφια 11-15 λένε, «αν κάποιος χτίσει πάνω σε αυτό το θεμέλιο χρησιμοποιώντας χρυσό, ασήμι, δαπανηρές πέτρες, ξύλο, σανό ή άχυρο, δουλειά θα εμφανιστεί για το τι είναι, γιατί η μέρα θα το φέρει στο φως. Θα αποκαλυφθεί με φωτιά, και η φωτιά θα δοκιμάσει την ποιότητα της εργασίας κάθε ατόμου. Εάν αυτό που έχει οικοδομήσει επιβιώσει, ο οικοδόμος θα λάβει μια ανταμοιβή. Εάν καεί, ο οικοδόμος θα υποστεί απώλεια, αλλά θα σωθεί - ακόμα κι αν κάποιος διαφεύγει από τις φλόγες. "

Ο Ρωμαίος 14: 10-12 λέει, «ο καθένας από εμάς θα δώσει λογαριασμό στον Θεό». Ο Θεός δεν θέλει τις «καλές» πράξεις μας να καίγονται όπως «ξύλο, σανός και γένια». 2 Ο Ιωάννης 8 λέει, "Προσέξτε ότι δεν χάνετε αυτό που έχουμε δουλέψει, αλλά ότι μπορεί να ανταμειφθείτε πλήρως." Η Γραφή μας δίνει παραδείγματα για το πώς κερδίζουμε ή χάνουμε τις ανταμοιβές μας. Το Κατά Ματθαίον 6: 1-18 μας δείχνει αρκετούς τομείς όπου μπορούμε να κερδίσουμε ανταμοιβές, αλλά μιλάει άμεσα για το τι ΔΕΝ πρέπει να κάνουμε, ώστε να μην τους χάνουμε. Θα το διάβασα μερικές φορές. Καλύπτει τρεις συγκεκριμένες «καλές πράξεις» - πράξεις δικαιοσύνης - δίνοντας στους φτωχούς, προσευχή και νηστεία. Διαβάστε το πρώτο εδάφιο. Η υπερηφάνεια είναι μια λέξη-κλειδί εδώ: θέλοντας να τους δουν οι άλλοι, να πάρουν τιμή και δόξα. Αν κάνουμε έργα για να «βλέπουμε τους άντρες», λέει ότι «δεν θα έχουμε καμία ανταμοιβή» από τον «Πατέρα» μας και έχουμε λάβει την «ανταμοιβή μας». Πρέπει να κάνουμε τα έργα μας σε «μυστικό», τότε θα «μας ανταμείψει ανοιχτά» (στίχος 4). Εάν κάνουμε τα «καλά έργα» μας για να δούμε, έχουμε ήδη την ανταμοιβή μας. Αυτή η Γραφή είναι πολύ σαφής, αν κάνουμε κάτι για δικό μας κέρδος, για εγωιστικά κίνητρα ή χειρότερα, για να βλάψουμε τους άλλους ή να βάλουμε τον εαυτό μας πάνω από τους άλλους, τότε η ανταμοιβή μας θα χαθεί.

Ένα άλλο ζήτημα είναι ότι αν αφήσουμε την αμαρτία στη ζωή μας, θα μας εμποδίσει. Εάν αποτύχουμε να κάνουμε το θέλημα του Θεού, σαν να είμαστε ευγενικοί, ή παραμελούμε να χρησιμοποιήσουμε τα δώρα και τις ικανότητες που μας δίνει ο Θεός, τον αποτυγχάνουμε. Το Βιβλίο του Τζέιμς μας διδάσκει αυτές τις αρχές, όπως ο Ιακώβ 1:22 λέγοντας, «πρέπει να είμαστε πράκτορες του Λόγου». Ο Τζέιμς λέει επίσης ότι ο Λόγος του Θεού είναι σαν καθρέφτης. Όταν το διαβάζουμε βλέπουμε πόσο αποτυγχάνουμε και δεν ανταποκρινόμαστε στο τέλειο πρότυπο του Θεού. Βλέπουμε τις αμαρτίες και τις αποτυχίες μας. Είμαστε ένοχοι και πρέπει να ζητήσουμε από τον Θεό να μας συγχωρήσει και να μας αλλάξει. Ο Τζέιμς μιλάει για συγκεκριμένους τομείς αποτυχίας, όπως η αποτυχία να βοηθήσουμε τους άπορους, η ομιλία μας, η μεροληψία και η αγάπη των αδελφών μας.

Διαβάστε το Matthew 25: 14-27 για να δείτε παραμέληση αυτό που ο Θεός μας έχει εμπιστευτεί να χρησιμοποιήσουμε στη Βασιλεία Του, είτε πρόκειται για δώρα, ικανότητες, χρήματα ή ευκαιρίες. Είμαστε υπεύθυνοι να τα χρησιμοποιήσουμε για τον Θεό. Στο Κατά Ματθαίον 25 ένα άλλο εμπόδιο είναι ο φόβος. Ο φόβος της αποτυχίας μπορεί να μας κάνει να «θάψουμε» το δώρο μας και να μην το χρησιμοποιήσουμε. Επίσης, εάν συγκρίνουμε τους εαυτούς μας με άλλους που έχουν μεγαλύτερα δώρα, η δυσαρέσκεια ή η αίσθηση ότι αξίζει μπορεί να μας εμποδίσει. ή ίσως είμαστε απλώς τεμπέληδες. Α΄ Κορινθίους 4: 3 λέει, «Τώρα απαιτείται αυτοί που έχουν λάβει εμπιστοσύνη να βρεθούν πιστοί.» Ο Ματθαίος 25:25 λέει ότι όσοι δεν χρησιμοποιούν τα δώρα τους είναι «άπιστοι και κακοί υπηρέτες».

Ο Σατανάς, που μας κατηγορεί συνεχώς ενώπιον του Θεού, μπορεί επίσης να μας εμποδίσει. Προσπαθεί συνεχώς να μας εμποδίζει να υπηρετούμε τον Θεό. Ο Πέτρος 5: 8 (KJV) λέει, «Να είσαι νηφάλιος, να είσαι άγρυπνος, γιατί ο αντίπαλός σου, ο Διάβολος, περιστρέφεται σαν ένα βρυχηθμό λιοντάρι, αναζητώντας ποιον μπορεί να καταβροχθίζει». Το εδάφιο 9 λέει, «Αντίθεσέ τον, όρθιος στην πίστη.» Ο Λουκάς 22:31 λέει, «Σίμων, Σίμων, ο Σατανάς ήθελε να σε έχει να σου κοσκινίσει σαν σιτάρι». Μας πειράζει και μας αποθαρρύνει να μας παρακινήσει.

Ο Εφεσίους 6:12 λέει, «Παλεύουμε όχι ενάντια στη σάρκα και στο αίμα, αλλά ενάντια στις κυριαρχίες και τις δυνάμεις, ενάντια στους άρχοντες του σκοταδιού αυτού του κόσμου». Αυτή η Γραφή μας δίνει επίσης εργαλεία για την καταπολέμηση του εχθρού μας Σατανά. Διαβάστε το Κατά Ματθαίον 4: 1-6 για να δείτε πώς ο Ιησούς χρησιμοποίησε τη Γραφή για να νικήσει τον Σατανά όταν πειράστηκε από τα ψέματα του Σατανά. Μπορούμε επίσης να χρησιμοποιήσουμε τη Γραφή όταν ο Σατανάς μας κατηγορήσει, ώστε να μπορούμε να είμαστε δυνατοί και να μην σταματήσουμε. Αυτό συμβαίνει επειδή η Γραφή είναι η αλήθεια και η αλήθεια θα μας απελευθερώσει. Βλέπε επίσης Λουκά 22: 31 & 32 που λέει ότι ο Ιησούς προσευχήθηκε για τον Πέτρο ώστε η πίστη του να μην χαθεί.

Οποιοδήποτε από αυτά τα εμπόδια μπορεί να μας κρατήσει από την πιστή υπηρεσία προς τον Θεό και να μας κάνει να χάσουμε ανταμοιβές. Νομίζω ότι μεγάλο μέρος του Εφεσίου 6 έχει να κάνει με το να ξέρει τι λέει ο Λόγος του Θεού, ειδικά για το πώς να εφαρμόσουμε τις υποσχέσεις του Θεού για εμάς και πώς να χρησιμοποιήσουμε την αλήθεια για να αντιμετωπίσουμε τα ψέματα του Σατανά. Ο Ιακώβου 4: 7 λέει, «αντισταθείτε στον διάβολο και θα φύγει από εσάς», αλλά πρέπει να τον αντισταθούμε με αλήθεια. Ο Ιωάννης 17:17 λέει, «Ο Λόγος είναι αλήθεια» του Θεού. Πρέπει να γνωρίζουμε την αλήθεια για να την χρησιμοποιήσουμε. Ο Λόγος του Θεού είναι ζωτικής σημασίας στον πόλεμό μας ενάντια στον εχθρό.

Λοιπόν, τι κάνουμε εάν αμαρτάνουμε και τον αποτύχουμε ως πιστοί. Όλοι ξέρουμε ότι κάνουμε αμαρτία και υπολείπονται. Πηγαίνετε στο Ι Ιωάννης 1: 6, 8 & 10 και 2: 1 & 2. Μας λέει εάν λέμε ότι δεν αμαρτάνουμε, εξαπατούμε τον εαυτό μας και δεν είμαστε συντροφιά με τον Θεό. Ο Ιωάννης 1: 9 λέει, «Αν ομολογήσουμε (αναγνωρίσουμε) τις αμαρτίες μας, είναι πιστός και δίκαιος να μας συγχωρήσει τις αμαρτίες μας και Καθαρίστε μας από κάθε αδικία.«Αλλά, τι γίνεται αν δεν ομολογήσουμε την αμαρτία μας, εάν δεν αντιμετωπίσουμε την αμαρτία μας, ομολογώντας την στον Θεό, θα μας πειθαρχήσει. Ο Κορινθίους 11:32 λέει, «Όταν κρίνουμε με αυτόν τον τρόπο, είμαστε πειθαρχημένοι, ώστε να μην καταδικαστούμε επιτέλους με τον κόσμο». Διαβάστε Εβραίους 12: 1-11 (KJV) που λέει ότι μαστίζει «κάθε γιο που δέχεται». Θυμηθείτε ότι έχουμε δει στη Γραφή ότι δεν θα κριθούμε, θα καταδικαστούμε και δεν θα πέσουμε κάτω από την τελική οργή του Θεού (Ιωάννης 5:24, 3:14, 16 & 36), αλλά ο τέλειος Πατέρας μας θα μας πειθαρχήσει.

Λοιπόν, τι πρέπει να κάνουμε και να κάνουμε έτσι, αποφεύγουμε τον αποκλεισμό από τις ανταμοιβές μας. Οι Εβραίοι 12: 1 & 2 έχουν την απάντηση. Λέει, «Άρα… ας ρίξουμε ό, τι μας εμποδίζει και την αμαρτία που μας εμπλέκει τόσο εύκολα και ας τρέξουμε με επιμονή τον αγώνα που σηματοδοτείται για εμάς». Ο Ματθαίος 6:33 λέει, «Αναζητήστε πρώτα τη βασιλεία του Θεού». Πρέπει να αποφασίσουμε αποφασιστικά να κάνουμε καλό, να ζήσουμε το σχέδιο του Θεού για εμάς.

Αναφέραμε ότι όταν αναγεννηθούμε ο Θεός δίνει σε όλους μας ένα πνευματικό δώρο ή δώρα με τα οποία μπορούμε να Τον υπηρετούμε και να χτίσουμε την εκκλησία, πράγματα που ο Θεός αγαπά να ανταμείψει. Στην Εφεσίους 4: 7-16 μιλάμε για το πώς θα χρησιμοποιηθούν τα δώρα μας. Το εδάφιο 11 λέει ότι ο Χριστός «έδωσε δώρα στο λαό Του: μερικοί απόστολοι, μερικοί προφήτες, μερικοί ευαγγελιστές, μερικοί πάσχοντες και δασκάλους. Οι στίχοι 12-16 (NIV) λένε, «για να εξοπλίσει τους ανθρώπους Του (KJV οι άγιοι) για εργασίες υπηρεσίας, έτσι ώστε το σώμα του Χριστού να μπορεί να χτιστεί… και να ωριμάσει… καθώς κάθε μέρος κάνει το έργο του. Διαβάστε ολόκληρο το απόσπασμα. Διαβάστε επίσης αυτά τα άλλα αποσπάσματα για δώρα: Α Κορινθίους 12: 4-11 και Ρωμαίους 12: 1-31. Με απλά λόγια, χρησιμοποιήστε το δώρο που σας έδωσε ο Θεός. Διαβάστε ξανά τους Ρωμαίους 12: 6-8.

Ας δούμε κάποιους συγκεκριμένους τομείς της ζωής μας, μερικά παραδείγματα πραγμάτων που θέλει να κάνουμε. Έχουμε δει από το Κατά Ματθαίον 6: 1-12 ότι η προσευχή, η παροχή και η νηστεία είναι μεταξύ εκείνων που κερδίζουν ανταμοιβές, όταν γίνονται «πιστά στον Κύριο». Α΄ Κορινθίους 15:58 λέει, «Να είσαι σταθερός, αμετάβλητος, πάντα αφθονία στο έργο του Κυρίου, γνωρίζοντας ότι η εργασία σου δεν είναι μάταια στον Κύριο». 2 Το Τιμόθεο 3: 14-16 είναι μια Γραφή που συνδέει μεγάλο μέρος αυτού, καθώς μιλάει για τον Τιμόθεο χρησιμοποιώντας τα πνευματικά του δώρα. Λέει, «Όσο για εσάς, συνεχίστε σε όσα έχετε μάθει και πείστε, γιατί γνωρίζετε εκείνους από τους οποίους το έχετε μάθει και πώς από την παιδική ηλικία γνωρίζετε τις Αγίες Γραφές, που μπορούν να σας κάνουν σοφούς για σωτηρία, μέσω της πίστης στον Χριστό Ιησού. Όλη η Γραφή είναι ανάσα του Θεού και είναι χρήσιμη (κερδοφόρα KJV) για διδασκαλίας, επιπλήττει, διορθώνει και εκπαιδεύει στη δικαιοσύνη, έτσι μπορεί να είναι ο υπηρέτης του Θεού καλά εξοπλισμένο για πάντα καλή δουλειά" Ουάου!! Ο Τιμόθεος έπρεπε να χρησιμοποιήσει το δώρο του για να διδάξει στους άλλους να κάνουν καλά έργα. Τότε έπρεπε να διδάξουν στους άλλους να κάνουν το ίδιο. (2 Τιμόθεο 2: 2).

Ο Πέτρος 4:11 λέει, «Αν κάποιος μιλά, αφήστε τον να μιλήσει ως χρησμός του Θεού. Αν κάποιος υπηρετήσει, ας το κάνει με την ικανότητα που παρέχει ο Θεός, ότι σε όλα τα πράγματα ο Θεός μπορεί να δοξάζεται μέσω του Ιησού Χριστού. "

Ένα σχετικό θέμα που προτρέπουμε να συνεχίσουμε να κάνουμε, το οποίο σχετίζεται στενά με τη διδασκαλία, είναι το να συνεχίσουμε να αναπτύσσουμε τις γνώσεις μας για τον Λόγο του Θεού. Ο Τιμόθεος δεν μπορούσε να διδάξει και να κηρύξει αυτό που δεν ήξερε. Όταν «γεννηθούμε» για πρώτη φορά στην οικογένεια του Θεού, προτρέπουμε να «επιθυμούμε το ειλικρινές γάλα της λέξης που μπορούμε να μεγαλώσουμε» (Α΄ Πέτρος 2: 2). Στο Ιωάννη 8:31 ο Ιησούς είπε «συνεχίστε με το λόγο μου». Ποτέ δεν ξεπερνούμε την ανάγκη μας να μάθουμε από το Λόγο του Θεού. "

Ο Τιμόθεος 4:16 λέει, «προσέξτε τη ζωή και τη διδασκαλία σας, επιμείνετε σε αυτά…» Δείτε επίσης: 2 Πέτρος κεφάλαιο 1. 2 Τιμόθεο 2:15 και Ιωάννη 2:21. Ο Ιωάννης 8:31 λέει, «εάν συνεχίσετε με το Λόγο Μου, τότε είστε πράγματι οι μαθητές μου». Βλέπε Φιλιππησίους 2: 15 & 16. Όπως έκανε ο Τιμόθεος, πρέπει να συνεχίσουμε σε όσα έχουμε μάθει (2 Τιμόθεο 3:14). Συνεχίζουμε επίσης να επιστρέφουμε στο κεφάλαιο 6 του Εφεσίου, το οποίο συνεχίζει να αναφέρεται σε ό, τι γνωρίζουμε από τον Λόγο για την πίστη και να χρησιμοποιούμε τη Βίβλο ως ασπίδα και κράνος κ.λπ. λέξη και χρησιμοποιούνται για την άμυνα ενάντια στις επιθέσεις του Σατανά.

Στο 2 Τιμόθεο 4: 5, ο Τιμόθεος προτρέπεται να χρησιμοποιήσει ένα άλλο δώρο και «κάνει το έργο ενός ευαγγελιστή», που σημαίνει να κηρύττει και να μοιράζεται το ευαγγέλιο, και να «απαλλάσσει όλα τα καθήκοντα του υπουργείου του. " Τόσο ο Ματθαίος όσο και ο Μάρκος τελειώνουν διατάζοντας μας να πάμε σε όλο τον κόσμο και να κηρύξουμε το Ευαγγέλιο. Οι Πράξεις 1: 8 λένε ότι είμαστε μάρτυρες Του. Αυτό είναι το πρωταρχικό μας καθήκον. Το 2 Κορινθίους 5: 18-19 μας λέει ότι «μας έδωσε το υπουργείο συμφιλίωσης». Οι Πράξεις 20:29 λέει, «ο μόνος μου στόχος είναι να τελειώσω τον αγώνα και να ολοκληρώσω το έργο που μου έδωσε ο Κύριος Ιησούς - το καθήκον να καταθέσω στα καλά νέα της χάρης του Θεού». Δείτε επίσης Ρωμαίους 3: 2.

Και πάλι επιστρέφουμε στους Εφεσίους 6. Εδώ είναι η λέξη σταθεί χρησιμοποιείται: η ιδέα είναι «ποτέ μην σταματήσετε», «ποτέ δεν υποχωρείτε» ή «ποτέ μην τα παρατάτε». Η λέξη χρησιμοποιείται τρεις φορές. Το Scripture χρησιμοποιεί επίσης τις λέξεις συνέχιση, επιμονή και εκτέλεση του αγώνα. Πρέπει να συνεχίσουμε να πιστεύουμε και να ακολουθούμε τον Σωτήρα μας, μέχρι δικός μας ο αγώνας έχει ολοκληρωθεί (Εβραίους 12: 1 & 2). Όταν αποτύχουμε, πρέπει να ομολογήσουμε την απιστία και την αποτυχία μας, να σηκωθούμε και να ζητήσουμε από τον Θεό να μας υποστηρίξει. Α Κορινθίους 15:58 λέει να είμαι σταθερός. Οι Πράξεις 14:22 μας λένε ότι οι απόστολοι πήγαν στις εκκλησίες «ενισχύοντας τους μαθητές, ενθαρρύνοντάς τους να συνεχίσουν στην πίστη» (NKJV). Στο NIV λέει ότι είναι «πιστός στην πίστη».

Είδαμε τον Τιμόθεο να συνεχίσει να μαθαίνει αλλά και να ΣΥΝΕΧΕΙΑ σε όσα είχε μάθει (2 Τιμόθεο 3:14). Ξέρουμε ότι σώζουμε με πίστη, αλλά περπατάμε επίσης με πίστη. Ο Γαλάτας 2:20 λέει ότι «ζούμε καθημερινά με την πίστη του Υιού του Θεού». Νομίζω ότι υπάρχουν δύο πτυχές της ζωής με πίστη. 1) Μας δίνεται ζωή (αιώνια ζωή) με πίστη στον Ιησού (Ιωάννης 3:16). Στο Ιωάννη 5:24 το είδαμε όταν πιστεύουμε ότι περνάμε από το θάνατο στη ζωή. Βλέπε Ρωμαίους 1:17 και Εφεσίους 2: 8-10. Τώρα βλέπουμε ότι ενώ είμαστε ακόμα ζωντανοί σωματικά, πρέπει να ζούμε συνεχώς τη ζωή μας με πίστη σε Αυτόν και ό, τι μας διδάσκει, εμπιστευόμενοι και πιστευόμενοι και Τον υπακούμε καθημερινά: εμπιστοσύνη στη χάρη Του, την αγάπη, τη δύναμη και την πίστη. Πρέπει να παραμείνουμε πιστοί. να συνεχίσει.

Αυτό από μόνο του έχει δύο μέρη: 1) να παραμείνει ναι στο δόγμα, όπως ο Τιμόθεος προειδοποιήθηκε, δηλαδή να μην παρασυρθεί σε οποιαδήποτε ψεύτικη διδασκαλία. Οι Πράξεις 14:22 λένε ότι ενθάρρυναν τους μαθητές να είναι ναι προς την Η πίστη." 2) Οι Πράξεις 13:42 μας λένε ότι οι απόστολοι «τους έπεισαν να ΣΥΝΕΧΟΥΝ στη χάρη του Θεού». Βλέπε επίσης Εφεσίους 4: 1 και Ι Τιμόθεο 1: 5 και 4:13. Η Γραφή το περιγράφει ως «περπάτημα», «περπάτημα στο Πνεύμα» ή «περπάτημα στο φως», συχνά ενόψει δοκιμών και δοκιμασιών. Όπως αναφέρθηκε, αυτό σημαίνει ότι δεν το κόβεις.

Στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη 6: 65-70 πολλοί μαθητές έφυγαν και έπαψαν να τον ακολουθούν και ο Ιησούς είπε στους Δώδεκα: «Θα φύγεις επίσης;» Ο Πέτρος είπε στον Ιησού, «Σε ποιον θα πάμε, Έχετε τα λόγια της αιώνιας ζωής». Αυτή είναι η στάση που πρέπει να έχουμε όσον αφορά το να ακολουθούμε τον Ιησού. Αυτό απεικονίζεται στη Γραφή στον λογαριασμό των κατασκόπων που αποστέλλονται για να ελέγξουν τη Γη που Υποσχέθηκε ο Θεός. Αντί να πιστέψουν τις υποσχέσεις του Θεού, επέστρεψαν μια αποθαρρυντική αναφορά και μόνο ο Joshua και ο Caleb ενθάρρυναν τους ανθρώπους να προχωρήσουν και να εμπιστευτούν τον Θεό. Επειδή οι άνθρωποι δεν εμπιστεύονταν τον Θεό, αυτοί που δεν πίστευαν πέθαναν στην έρημο. Οι Εβραίοι λένε ότι αυτό είναι ένα μάθημα για εμάς να εμπιστευόμαστε τον Θεό και όχι να τα παρατάμε. Βλέπε Εβραίους 3:12 που λέει, «φροντίστε τους αδελφούς και αδελφές, ότι κανένας από εσάς δεν έχει αμαρτωλή, απίστευτη καρδιά που απομακρύνεται από τον ζωντανό Θεό».

Όταν δοκιμάζουμε και δοκιμάζουμε ο Θεός προσπαθεί να μας κάνει δυνατούς και υπομονετικούς και πιστούς. Μαθαίνουμε να ξεπερνάμε τις δοκιμές μας και τα βέλη του Σατανά. Μην είσαι σαν τους Εβραίους που απέτυχαν να εμπιστευτούν και να ακολουθήσουν τον Θεό. Α΄ Κορινθίους 4: 1 & 2 λέει, «Τώρα απαιτείται να παραμείνουν πιστοί όσοι έχουν λάβει εμπιστοσύνη».

Ένας άλλος τομέας που πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι η προσευχή. Σύμφωνα με τον Κατά Ματθαίον 6 είναι προφανές ότι ο Θεός μας ανταμείβει για τις προσευχές μας. Η Αποκάλυψη 5: 8 λέει ότι οι προσευχές μας είναι μια γλυκιά γεύση, είναι μια προσφορά στον Θεό όπως οι προσφορές θυμιάματος στην Παλαιά Διαθήκη. Ο στίχος λέει, «κρατούσαν χρυσά κύπελλα γεμάτα θυμίαμα που είναι οι προσευχές του λαού του Θεού». Ο Ματθαίος 6: 6 λέει, «προσευχηθείτε στον Πατέρα σας… τότε ο Πατέρας σας που βλέπει τι γίνεται κρυφά, θα σας ανταμείψει».

Ο Ιησούς λέει μια ιστορία ενός άδικου δικαστή για να μας διδάξει τη σημασία της προσευχής - επίμονη προσευχή - ποτέ να μην εγκαταλείπεις την προσευχή (Λουκάς 18: 1-8). Διαβασέ το. Μια χήρα ενοχλούσε έναν δικαστή για δικαιοσύνη μέχρι που τελικά δέχτηκε το αίτημά της επειδή αυτή ενοχλημένος τον επίμονα. Ο Θεός μας αγαπά. Πόσο περισσότερα θα απαντήσει στις προσευχές μας. Ο στίχος λέει: «Ο Ιησούς είπε σε αυτήν την παραβολή να τους δείξει ότι πρέπει να προσεύχονται πάντα και μην τα παρατάς.Όχι μόνο ο Θεός θέλει να απαντήσει στις προσευχές μας, αλλά μας ανταμείβει για την προσευχή. Αξιοσημείωτος!

Εφεσίους 6: 18 & 19, που έχουμε επανέλθει πολλές φορές σε αυτή τη συζήτηση, αναφέρεται επίσης στην προσευχή. Ο Παύλος ολοκληρώνει την επιστολή και ενθαρρύνει τους πιστούς να προσευχηθούν για «όλους τους ανθρώπους του Κυρίου». Ήταν επίσης πολύ συγκεκριμένος ως προς το πώς να προσευχηθεί για τις ευαγγελιστικές του προσπάθειες.

Ο Τιμόθεος 2: 1 λέει, «Προτρέπω λοιπόν, πρώτα απ 'όλα, να γίνουν αναφορές, προσευχές, μεσιτείες και ευχαριστίες για όλους τους ανθρώπους». Το τρίτο εδάφιο λέει, «αυτό είναι καλό και ευχάριστο στον Σωτήρα μας, που θέλει να σωθούν όλοι οι άνθρωποι». Δεν πρέπει ποτέ να σταματήσουμε να προσευχόμαστε για χαμένους αγαπημένους και φίλους. Στα Κολοσσαείς 4: 2 & 3 ο Παύλος μιλά επίσης για το πώς να προσεύχεστε ειδικά για τον ευαγγελισμό. Λέει, "Αφιερωθείτε στην προσευχή, να είστε προσεκτικοί και ευγνώμονες."

Είδαμε πώς οι Ισραηλίτες αποθάρρυναν ο ένας τον άλλον. Μας λένε να ενθαρρύνουμε, όχι να αποθαρρύνουμε ο ένας τον άλλον. Στην πραγματικότητα η ενθάρρυνση είναι ένα πνευματικό δώρο. Όχι μόνο πρέπει να κάνουμε αυτά τα πράγματα και να συνεχίσουμε να τα κάνουμε, αλλά πρέπει να διδάσκουμε και να ενθαρρύνουμε τους άλλους να τα κάνουν επίσης. Ο Θεσσαλονικείς 5:11 μας διατάζει να το κάνουμε, να «χτίσουμε ο ένας τον άλλο». Ο Τιμόθεο είπε επίσης να κηρύξει, να διορθώσει και να ενθαρρύνει άλλοι λόγω της κρίσης του Θεού. Το 2 Τιμόθεο 4: 1 & 2 λέει, «Παρουσία του Θεού και του Χριστού Ιησού, που θα κρίνει τους ζωντανούς και τους νεκρούς, και ενόψει της εμφάνισής του και του βασιλείου Του, σας δίνω αυτήν την κατηγορία: Κηρύττεστε το λόγο. να είστε προετοιμασμένοι σε σεζόν και εκτός εποχής. σωστή, επίπληξη και ενθάρρυνση - με μεγάλη υπομονή και προσεκτική οδηγία. " Βλ. Επίσης Ι Πέτρος 5: 8 & 9.

Τέλος, αλλά πραγματικά πρέπει να είναι το πρώτο, μας διατάζουν σε όλη τη Γραφή να αγαπάμε ο ένας τον άλλον, ακόμη και τους εχθρούς μας. Ο Θεσσαλονικείς 4:10 λέει, «Αγαπάτε την οικογένεια του Θεού… όμως σας παροτρύνουμε να το κάνετε όλο και περισσότερο.» Οι Φιλιππησίους 1: 8 λέει, "ότι η αγάπη σας μπορεί να αφθονεί όλο και περισσότερο." Βλέπε επίσης Εβραίους 13: 1 και Ιωάννης 15: 9 Είναι ενδιαφέρον που λέει «περισσότερα». Δεν μπορεί ποτέ να υπάρχει πάρα πολύ αγάπη.

Οι στίχοι που μας ενθαρρύνουν να επιμένουμε είναι παντού στις Γραφές. Εν ολίγοις, πρέπει πάντα να κάνουμε κάτι και να συνεχίζουμε να κάνουμε κάτι. Οι Κολοσσαείς 3:23 (KJV) λέει, "Ό, τι κι αν βρει το χέρι σου, κάνε το με καρδιά (ή με όλη σου την καρδιά στο NIV) ως προς τον Κύριο." Οι Κολοσσαείς 3:24 συνεχίζουν: «Αφού γνωρίζετε ότι θα λάβετε κληρονομιά από τον Κύριο ως ανταμοιβή. Είναι ο Κύριος που υπηρετείτε ». Το 2 Τιμόθεο 4: 7 λέει, «Έχω αγωνιστεί με έναν καλό αγώνα, έχω τελειώσει την πορεία, έχω κρατήσει την πίστη». Θα μπορέσετε να το πείτε αυτό; Το Κορινθίους 9:24 λέει «Τρέξτε λοιπόν ώστε να κερδίσετε το βραβείο». Ο Γαλάτας 5: 7 λέει, «Είχατε έναν καλό αγώνα. Ποιος σας έκοψε για να σας εμποδίσει να υπακούσετε στην αλήθεια; "

Το Άγιο Πνεύμα είναι παντού παρόν και ιδιαίτερα παρόν στους πιστούς. Ο Ψαλμός 139: 7 & 8 λέει, «Πού μπορώ να πάω από το Πνεύμα σου; Πού μπορώ να φύγω από την παρουσία σας; Αν ανέβω στους ουρανούς, είσαι εκεί: αν κάνω το κρεβάτι μου στα βάθη, είσαι εκεί. " Το Άγιο Πνεύμα που είναι παντού παρόν δεν θα αλλάξει, ακόμη και όταν όλοι οι πιστοί είναι στον Παράδεισο.

Το Άγιο Πνεύμα ζει επίσης σε πιστούς από τη στιγμή που «αναγεννιούνται» ή «γεννιούνται από το Πνεύμα» (Ιωάννης 3: 3-8). Κατά τη γνώμη μου, όταν το Άγιο Πνεύμα έρχεται να ζήσει σε έναν πιστό, ενώνεται με το πνεύμα αυτού του ατόμου σε μια σχέση που μοιάζει με γάμο. Α Κορινθίους 6: 16β & 17 «Διότι λέγεται,« Οι δύο θα γίνουν ένα σάρκα ». Αλλά όποιος είναι ενωμένος με τον Κύριο είναι ένας μαζί του στο πνεύμα. " Νομίζω ότι το Άγιο Πνεύμα θα παραμείνει ενωμένο με το πνεύμα μου ακόμα και αφού πεθάνω.

Το καλύτερο απόσπασμα για να απαντήσετε στην ερώτησή σας προέρχεται από τον Λουκά 16: 18-31. Η κρίση είναι άμεση, αλλά δεν είναι ούτε τελική ούτε ολοκληρωμένη αμέσως μόλις πεθάνουμε. Εάν πιστεύουμε στον Ιησού, το πνεύμα και η ψυχή μας θα είναι στον παράδεισο με τον Ιησού. (2 Κορινθίους 5: 8-10 λέει, «το να απουσιάζεις από το σώμα είναι να είσαι παρών με τον Κύριο.) Οι άπιστοι θα βρίσκονται στον Άδη μέχρι την τελική κρίση και στη συνέχεια θα πάνε στη Λίμνη της Φωτιάς. (Αποκάλυψη 20: 11-15) Οι πιστοί θα κριθούν για τα έργα τους που έχουν κάνει για τον Θεό, αλλά όχι για την αμαρτία. (Α΄ Κορινθίους 3: 10-15) Δεν θα κριθούμε για αμαρτίες επειδή συγχωρούμαστε στον Χριστό. Οι άπιστοι θα κριθούν για τις αμαρτίες τους. (Αποκάλυψη 20:15 · 22:14 · 21:27)

Στον John 3: 5,15.16.17.18 και 36 ο Ιησούς λέει ότι όσοι πιστεύουν ότι πέθανε γι 'αυτούς έχουν αιώνια ζωή και όσοι δεν πιστεύουν έχουν ήδη καταδικαστεί. Η Κορίνθια 15: Το 1-4 λέει: «Ο Ιησούς πέθανε για τις αμαρτίες μας ... ότι θάφτηκε και ότι μεγάλωσε την τρίτη ημέρα». Πράξεις 16: 31 λέει: "Πιστέψτε στον Κύριο Ιησού και θα σωθείτε. "2 Timothy 1: 12 λέει," Είμαι πεπεισμένος ότι είναι σε θέση να κρατήσει αυτό που έχω διαπράξει σ 'Αυτόν εναντίον εκείνης της ημέρας ".

Σε απάντηση στο ερώτημα της μνήμης της «προηγούμενης» ζωής, εξαρτάται από το τι εννοείτε με την ερώτηση.

1). Εάν αναφέρεστε στην ενσάρκωση, η Βίβλος δεν την διδάσκει. Δεν υπάρχει αναφορά για επιστροφή σε άλλη μορφή ή ως άλλο άτομο στη Γραφή. Το Εβραίους 9:27 λέει ότι, «Είναι διορισμένο στον άνθρωπο μια φορά να πεθάνει και μετά από αυτήν την απόφαση. "

2). Εάν ρωτάτε αν θα θυμηθούμε τη ζωή μας μετά το θάνατό μας, θα μας θυμούνται όλες τις πράξεις μας όταν κρίνουμε για αυτό που κάναμε κατά τη διάρκεια της ζωής μας.

Ο Θεός γνωρίζει όλα - το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον και ο Θεός θα κρίνει τους άπιστους για τις αμαρτωλές πράξεις τους και θα λάβουν αιώνια τιμωρία και οι πιστοί θα ανταμειφθούν για τα έργα τους που έγιναν για τη βασιλεία του Θεού. (Διαβάστε τον Ιωάννη κεφάλαιο 3 και τον Κατά Ματθαίον 12: 36 & 37.) Ο Θεός θυμάται τα πάντα.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι κάθε ηχητικό κύμα είναι εκεί έξω κάπου και λαμβάνοντας υπόψη ότι τώρα έχουμε «σύννεφα» για να αποθηκεύσουμε τις αναμνήσεις μας, η επιστήμη μόλις αρχίζει να καταλαβαίνει αυτό που μπορεί να κάνει ο Θεός. Καμία λέξη ή πράξη δεν είναι ανιχνεύσιμη στον Θεό.